önceki Hikmetler sonraki

Tarikate şeriatsiz girenlerin

Eski Türkçe Aslı (Latinize) Günümüze Aktarımı
HİKMET-109
Tarikatga şeriatsız kirgenlerniTarikate şeriatsiz girenlerin
Şeytân kelip imanını alur ermişŞeytan gelip imanını alır imiş.
Uşbu yolnı pirsiz davâ kılğanlarnıİşbu yolu pirsiz iddia eyleyenleri
Sersân bolup ara yolda kalur ermişŞaşkın olup ara yolda kalır imiş.
 
Tarikatga siyasetliğ mürşid kerekTarikate siyasetli mürşid gerek;
Ol mürşidge itikâdlığ mürid kerekO mürşide itikatli mürid gerek;
Hizmet kılıp pir rızâsın tapmak kerekHizmet kılıp Pir rızasını bulmak gerek;
Mundağ âşık Hakdın uluş alar ermişBöyle âşık Hakk'tan pay alır imiş.
 
Pir rızası Hak rızâsı bolur dostlarPir rızası Hakk rızası olur dostlar;
Hak Teâlâ rahmetidin alar dostlarHakk Taâlâ rahmetinden alır dostlar;
Riyâzetde sır sözidin bilür dostlarRiyâzette sır sözünden bilir dostlar;
Andağ kullar Hakka yavuk bolur ermişÖyle kullar Hakk’â yakın olur imiş.
 
Uşbu yolğa ey birâder pirsiz kirmeİşbu yola ey kardeş pirsiz girme;
Hak yâdıdın lahza gafil bolup yürmeHak yâdından bir an gâfil olup yürüme;
Mâsivâğa âkil erseng köngül bermeMâsivaya -akıllı isen-, gönül verme;
Şeytân-lain öz yolığa salar ermişLânetli şeytan kendi yoluna salar imiş.
 
Eyâ dostlar hiç bilmedim men yolumnıEy dostlar, hiç bilmedim ben yolumu;
Saâdetka bağlamadım men belimniSaadete bağlamadım ben belimi;
Mâsivâdın hiç yığmadım men tilimniMâsivadan hiç çekmedim ben dilimi;
Nâdânlıgım meni resvâ kılur ermişCahilliğim beni rezil eyler imiş.
 
Şeriatnı tarikatnı biley desengŞeriati, tarikati bileyim desen,
Tarikatnı hakikatge ulay desengTarikati hakikate ulayım desen,
Bu dünyadın dürr ü gevher alay desengBu dünyadan inci ve cevher alayım desen,
Cândın keçken hâsları alar ermişCandan geçen seçkinleri alır imiş.
 
Aşık kullar keçe kündüz hergiz tınmazAşık kullar gece gündüz aslâ dinmez;
Bir sâati Hak yâdıdın gafil bolmazBir saati Hak yâdından gâfil olmaz;
Andağ kulnı Sübhân İgem zâyi koymazÖyle kulu Sübhan Melik'im ziyanda bırakmaz
Duâ kılsa icâbetliğ bolur ermişDua eylese, icabetli olur imiş.
 
Vâ deriğâ keçti ömrüm gaflet birleVah ne yazık, geçti ömrüm gaflet ile;
Sen keçürgil günâhlarım rahmet birleSen bağışla günahlarımı rahmet ile;
Kul Hâce Ahmed senge yandı hasret birleKul Hoca Ahmed sana yandı hasret ile;
Öz özige özi yanıp küyer ermişKendi kendisine kendisi yanıp yakılır imiş.
Soru ve tavsiyeleriniz için: İletişim