Kani Armağanın

Ecel oku erdi cana, kafle göçtü dur deyeler

Gafil olan yolda kalır, tez yarağı gör deyeler


Anmaz idim ol Sultanı, ne işe gönderdi beni

Emanet verilen canı, gel issine ver deyeler


Çün can bedenden çekile, şol elif kamet büküle

Gözünden gevher döküle, gel merteben sor deyeler


Şöyle yürürken naz ile, adın deftere yazıla

Kara yerde ev düzile, gel günahkar gir deyeler


Kabrin sual eder sana, kani armağının bana

Armağansız gelen bunda, yılan çiyan yer deyeler


Münafıkın aklı şaşa, Rabbim bilmem deye haşa

Kabir dar ola kavuşa, Hak buyurdu kır deyeler


Mü'min olan gele dile, cevap vere güle güle

Cennet'ten huriler gele, kabrin dolu nur deyeler


Yunus sabret bu mihnete, bir gün eresin rahate

Yine Hakkın lütfu yete, gel Cennet'e gir deyeler



Soru ve tavsiyeleriniz için: İletişim