@twitter-𝕏
Türk Bitig

Leyla ile Mecnun - Fuzuli

Bu Hazret-i İzzetden izhâr-ı hamd ileistimdâd-ı husûl-i metâlibdürveÂsâr-ı şükr ile istid'â-yı setr-iMeâyibdür

  1. Elhamdü li-vâhib'il-mekârim, Ve'ş-şükrü li-sahibi'l-merâhim
  2. Veh've'l-ezeliyyü fi'l-bidâye, Veh've'l-ebediyyü fi'n-nihâye
  3. Kad şâa bi-sun'ihi beyâneh, Mâ a'zamu fi'l-bakâi şâneh
  4. Sübhânallah zihî hudâvend, Bî-şibh u şerîk u misl u mânend
  5. Meşşâta-i nev arûs-i âlem, Gevher-keş-i silk-i nesl-i Âdem
  6. Sarrâf-ı cevâhir-i hakâyık, Keşşâf-ı gavâmız-ı dekâyık
  7. Peydâ-kon-i her nihan ki bâşed, Pinhân-kon-i her iyan ki bâşed
  8. Mi'mâr-ı binâ-yı âferîniş, Sîr-âb-kon-i riyâz-ı bîniş
  9. Yâ Rab mededî ki derd-mendem, Aşüfte vü zâr ü müst-mendem
  10. Ez feyz-i huner haber ne-dârem, Cuz bî-hunerî huner ne-dârem
  11. Şugl-i acebî girifteem pîş, Pîş u pes-i û tamâm teşvîş
  12. Sengîst be-râhem uftâde, Bahrîst merâ hirâs dâde
  13. Tevfîk-i toem eger ne-bâşed, V'er lutf-ı to râhber ne-bâşed
  14. Muşkil ki der in girîve-i teng, La'lî beder ârem ez dil-i seng
  15. Muşkil ki mûrad ruh numâyed, Zin bahr durî be-destem âred
  16. An kon ki dilem furûğ- gîred, Levham rakam-ı safâ pezîred
  17. Âyîne-i hâtıram şeved pâk, Rûşen gerded çerâğ-ı idrâk
  18. Kufl-i der-i ârzû bitâbem, Her çîz taleb konem biyâbem
  19. Bahşed be-riyâz-ı devletem âb, Ebr-i kerem-i Rasûl u ashâb
    Bu şükûfe-i gül-zâr-ı tevhîddür ve Nev bâve-i bûstân-ı temcîddür
  20. Ey mûnis-i ehl-i zevk yâdun, Ebvâb-ı emel kilîdi adun
  21. Ey genc-i atâ tılısmı ismün, Sen genc-i nihân cihaân tılısmun
  22. Ey cûd-ı vücûdı kevne vâhib, Zâtı kimi i'tirâfı vâcib
  23. Ey silsile-i vücûda nâzım, Rezzâk-ı erâzil ü eâzım
  24. Ey perde-keş-i rümûz-ı mübhem, Müstahfız-ı intizâm-ı âlem
  25. Ey mûnis-i hâtır-ı perîşân, Bî-cân olana mahabbetün cân
  26. Ey nakş-tırâz-ı safha-i hâk, Sâhib-rakam-ı hutût-ı eflâk
  27. Ey muhtesib-i cihât-ı erkân, Kân-ı güher-i vücûb ü imkân
  28. Ey mebde-i feyz-i âferîniş, Senden rûşen çerâğ-ı bîniş
  29. Ey perde-i mâsivâ nikâbun, Senden özge senün hicâbun
  30. Ey sırr-ı vücûdun emr-i ma'lûm, Mevcûd hemîn sen özge ma'dûm
  31. Ey yeddi gül ü tokuz gülistân, Feyz-i keremünle sebz ü handân
  32. Ey varı yoh eyleyen yohı var, Yoh varlığunda zann ü inkâr
  33. Ey şâhid-i gayb perde-dârı, Fikrün güli ma'rifet bahârı
  34. Ey âleme feyz-i cûd senden, Halka şeref-i vücûd senden
  35. Ey cümle cihân sana rızâ-cû, Senden hâlî senünle memlû
  36. Ey şem'-i ezel fetîle-sûzı, Bezm-i ebed encümen-fürûzı
  37. Ey şirk ü şerîkden münezzeh, Sırr-ı ezel ü ebedden âgeh
  38. Ey bâr-ı Hudâ-yı âlem-ârây, Tahsîn işüne hemîn ola rây
  39. Ahsent zihî hakîm-i kâmil, Ne şükr ola sun'una mukâbil
  40. Fıtrat rakamın çeken zamanda, Hakkâ ki bu emr-i kün fe kânda
  41. Hükm etdün kim ne ola ahvâl, Ne vaz' ile çizgine meh ü sâl
  42. Devrân ne zamanda ola âhir, Her devrinde ne ola zâhir
  43. Nişe ola ferd-i nesl-i Âdem, Her ferdi anun ne ede her dem
  44. Eşyâya çoh etmezem tehayyür, Senden yanadur hemîn tefekkür
  45. Eşyâ aceb olmaz olsa zâhir, Kim var senün kimi muzâhir
  46. Ammâ çü sana kadîmdür zât, İdrâk sana yeter mi heyhât
  47. İdrâkümüze kemâl-i hayret, Tevhîdüne besdürür delâlet
  48. Endîşe-i zât kılmak olmaz, Bilmek bu yeter ki bilmek olmaz
  49. Ol dem ki urup binâ-yı muhkem, Çekdün rakam-ı nizâm-ı âlem
  50. Hakkâ ki hoş intizâm verdün, Ârâyişini tamâm verdün
  51. Etdün gereğin ger az ger çoh, Bir nesne gereklü yoh ki ol yoh
  52. Bir nev' ile eyledün müheyyâ, Kim geldi kusûrdan müberrâ
  53. Eşyâda egerçi râz çohdur, Ol kim ola râzun anda yohdur
  54. Eşyâ nişe senden olsun âgâh, El kudretu ve'l-bekâu li'llâh
    Bu münâcât deryâsından bir cevherdür ve Tazarru' ma'deninden bir gevherdür
  55. Yâ Rab kerem et ki hâr ü zârem, Dergâha besî ümîd-vârem
  56. Toprağ idüm eyledün bir insân, Müstevcib-i akl ü kâbil-i cân
  57. Ger cân ise hâk-i dergehündür, V'er akl ise sâlik-i rehündür
  58. Men gülşen-i cân içinde hârem, Âyîne-i akla bir gubârem
  59. Nem var ki lâf edem özümden, Mahv eyle meni menüm gözümden
  60. Ol gün ki yoh idi mende kudret, Kıldun mana gaybetümde şefkat
  61. Cân verdün ü sâhib-i dil etdün, İdrâk-i umûra kâbil etdün
  62. Ger safha-ı sûrete misâlüm, Çekmezdi kazâ n'olurdı hâlüm
  63. Hâlâ ki havâlegâh-ı cûdem, Makbûl-ı saâdet-i vücûdem
  64. Yüz şükr ki yoh sana hilâfum, İnsâfum var ü i'tirâfum
  65. Eyle değülem ki bu arada, Sedd ola sülûküm i'tikâda
  66. Her lahza akîdem ola zâil, Tevhîdüne isteyem delâil
  67. Râh-i talebünde bî-karârem, Ammâ talebümde şermsârem
  68. Doğrı yola getmedüm ne hâsıl, Bir menzile yetmedüm ne hâsıl
  69. Bu arsada her eser ki gördüm, Sensen dedüm ol eser yöğürdüm
  70. Çün verdi hayâl ana ham ü pîç, Men münfail oldum ol eser hîç
  71. Men akldan isterem delâlet, Aklum mana gösterür dalâlet
  72. Tahkîk yolında akl n'etsün, A'mâ vü garîb handa getsün
  73. Tevfîk edersen meger refîkum, Tâ sehl ola şiddet-i tarîkum
  74. Gör hırsumı isteğünce ver kâm, Senden ikbâl ü menden ikdâm
  75. İlmünde ıyandur i'tikâdum, Sensen senden hemîn murâdum
  76. Dünyâ nedür ü taallukâtı, Endîşe-i mevtdür hayâtı
  77. Ammâ demezem yamandur ol hem, Ser-menzil-i imtihandur ol hem
  78. Bi'llâh ki bu dil-firîb menzil, Eyle mana verdi râhat-i dil
  79. Kim eski makâmumı unutdum, Sandum vatanum makâm dutdum
  80. Müşkil gelür imdi terkin etmek, Bir özge makâma dahi getmek
  81. Men beyle kılurdum i'tibârı, Kim munda olur gönül karârı
  82. Mundan özge makâm olmaz, Zevki bu yerün tamâm olmaz
  83. Ammâ çü senündürür bu güftâr, Kim dünyeden özge âhiret var
  84. Oldur ki makâm-ı câvidândur, Kâm-ı dil ü râhat-ı revândur
  85. Güftâruna i'tikâd kıldum, Ol yahşırağ olduğını bildüm
  86. Bildüm ki budur senün murâdun, Kim ehl-i kemâl ola ibâdun
  87. Munda yete rütbe-i kemâle, Anda yete devlet-i visâle
  88. Farz oldı bu azmi cezm kılmak, Mi'râc-ı kemâle azm kılmak
  89. Bu râhdan etmek olmaz ikrâh, Hoş râhdürür sana geden râh
  90. Evvelde çü lutfun oldı ma'lûm, Âhir günde hem etme mahrûm
  91. Çün yâd-ı visâl edüp revânum, Azm-i reh-i kurbün ede cânum
  92. Ol lahza hem etme şefkatün kem, Tevfîki refîkum eyle bir dem
  93. Çün akl ile dil emânetündür, Mende eser-i inâyetündür
  94. Munları menümle zâr kılma, Bir niçe azîzi hâr kılma
  95. Tâ kim bu makâmı terk edende, Senden yana azm edüp gedende
  96. Menden âzürde getmesünler, Dergâha şikâyet etmesünler
  97. Şûm olmasun anlara visâlüm, Olmasun olardan infiâlüm
    Bu kasîde Hazret-i Bârî Şânındadur
  98. Âferîn ey sâni'-i ten-perver-i cân-âferîn, Hâliku'l-eşyâ İlâhu'l-halk Rabbu'l-âlemîn
  99. Mübdi'-i âsâr-ı kudret akd-peyvend-i vücûd, Zâbit-i erkân-ı fıtrat nakş-bend-i mâ' ü tîn
  100. Ey semûm-ı satvetün te'sîri nîrân-ı cahîm, V'ey sehâb-ı rahmetün sîr-âbı Firdevs-i berîn
  101. Kudretün gül-zârına bir sebze Sidrü'l-müntehâ, Hikmetün şem'ine bir pervâne Cibrîl-i emîn
  102. Sun'un eyvânında bir kandîldür nüh âsmân, San'atun dîbâcesinden bir varak rûy-i zemîn
  103. Dergeh-i ta'zîm ü tekrîmünden âlem kâm-cûy, Hırmen-i ihsân ü eltâfundan âdem hûşe-çîn
  104. Arsa-i idrâk-i fevz-i re'fetün dârül-emân, Rişte-i ümmîd-i feyz-i rahmetün hablü'l-metîn
  105. Hâkdan her zerre te'yîdünle bir cism-i latîf, Âbdan her katra tevfîkünle bir dürr-i semîn
  106. Ol amîmü'l-feyz mün'imsen ki feyz-i şâmilün, Rızk taksîminde kılmaz imtiyâz-ı küfr ü dîn
  107. Vâdî-i derkündedür ser-geşte fehm-i tünd-seyr, Mülk-i tevhîdündedür mahsûr akl-ı dûr-bîn
  108. İlm-i irfânunda her kim bir yakîn bulmuş velî, Hîç şek yohdur kim ol idrâki hasr etmez yakîn
  109. İktizâ-yı hikmetün izhâr-ı kudret kılmağa, İhtilâf-ı tab' ile ezdâdı etmiş hem-nişîn
  110. Hâdisât-ı ihtilâf-ı devrden görmez halel, Kime kim ma'mûre-i hıfzun olur hısn-ı hasîn
  111. Hîç kim cürm ile dergâhundan olmaz nâ-ümîd, Senden ister kâm eger rüsvâ vü ger halvet-nişîn
  112. Sensen izhâr eyleyen ma'şûka âşık şevkini, Âşıkı sensen kılan ma'şûk şevkiyle hazîn
  113. Neş'e-i aşkunladur Mecnûn sürûdı sûznâk, Pertev-i hüsnünledür Leylî cemâli nâzenîn
  114. Pâdişâhâ iktizâ-yı hikmetün tenbîh edüp, Gerçi havrâ ravza-i tâ'âta konmışdır rehîn
  115. Tâ'atun eyler Fuzûlî tâkat oldukça velî, Hırs ile ne ravza-i Rıdvan diler ne hûr-i 'în
  116. Hûr-i 'în ü ravza-i Rıdvan havâyîlikdürür, Nefsden geçmişdür ol senden rızâ ister hemîn
    Bu vâcibü'l-vücûd isbâtına bürhân-ı kâtı'dur ve Bekâ-i sâir-i mevcûdâta delîl-i mâni'dür.
  117. Etmek gerek ehl-i feyz ü bîniş, Tahkîk-i vücûd-ı âferîniş
  118. Bilmek gerek anı kim cevâhir, Ne genc-i nihândan oldı zâhir
  119. Ne dâiredür bu devr-i eflâk, Ne zâbıtadur bu merkez-i hâk
  120. Cisme arazı kim etdi kâim, Nâra neden oldı nûr lâzım
  121. Her hilkate gerçi bir sebep var, Âyâ sebebi kim etdi izhâr
  122. Ger kâf ile nûndan oldı âlem, Âyâ neden oldı kâf ü nûn hem
  123. Bî-hûde değül bu kâr-hâne, Bî-fâide gerdiş-i zemâne
  124. Hâşâ ki bu turfe nakş-ı garrâ, Nakkâşından ola müberrâ
  125. Hâşâ ki bu bârgâh-ı âli, Bir dem eyesinden ola hâlî
  126. Fikr eyle vü gör nedür bu üslûb, Ne sâni'edür bu sun' mensûb
  127. Her zerre-i zâhirün zuhûrı, Bir özgeye bağludur zarûrî
  128. Ger gâyete eylesen teemmül, Zâhir olur anda mazhar-ı kül
  129. Versen özüne fenâ-yı mutlak, İsbât olur ol fenâ ile Hak
  130. Ger var ise ma'rifet mezâkı, Fânî sana bes delîl-i bâkî
  131. Hakkâ ki hemîn vücûd birdür, Bir zâta vücûd münhasırdur
  132. Aksidür anun vücûd-i ağyâr, Ma'nîde yoh i'tibâr ile var
  133. Var olanı halk yoh sanurlar, Yoh varlığına aldanurlar
  134. Yohdur bu vücûdun i'tibârı, Hak âyînedür cihân gubârı
  135. Ey akl edeb riâyet eyle, Bu bilmek ile kifâyet eyle
  136. Tahkîk-i sıfâta kâni' olgıl, Endîşe-i zâta mâni' olgıl
  137. Ol perdeye kimse râh bulmaz, Tahkîk bil anı bilmek olmaz
  138. Ger yetse idi bu sırra idrâk, Demezdi Resûl mâ arefnâk
  139. Halk oldı bu bahr-ı hayrete gark, Tâ halkdan ola Hâlika fark
  140. Her rişte ki Hak ıyân edüpdür, Ser-riştesini nihân edüpdür
  141. Bir kimse eğer olaydı âgâh, Kim halkı nişe yaradur Allâh
  142. Mümkin ki irâdetiyle ol hem, Halk edebileydi özge âlem
  143. Vermez çü kemâl-i hikmet-i Hak, Tahkîk-i rümûza râh-ı mutlak
  144. Fâş oldı ki sırr-ı Hak nihândur, Âlemde nişânı bî-nişândur
    Bu izhâr-ı i'tirâf-ı cehâletdür ve İkrâr-ı isrâf-ı ma'siyetdür
  145. Ey hikmete bahmayan nazarsuz, Ahvâl-i zemâneden habersüz
  146. Ta'n etme ki çerh bî-vefâdur, Dâim işi cevr ile cefâdur
  147. Şerh eyle mana ki çerh n'etdi, Andan ne cefâ zuhûra yetdi
  148. Nen var idi kim elünden aldı, Ne mertebeden aşağa saldı
  149. Devrâna getürdi mihr ü mâhı, Anc'etdi sipîdi vü siyâhı
  150. Geh âteşe zecr-i âb verdi, Geh bâda gam-ı türâb verdi
  151. Şem'-i emelün münevver etdi, Her ne diledün müyesser etdi
  152. Kıldı seni hîçden bir âdem, Esbâb-ı tena''umun ferâhem
  153. Çerhun hod işi senünle böyle, Sen n'eyledün anun ile söyle
  154. Her dem anı bî-vefâ ohursen, Dönsün deyü min duâ ohursen
  155. Çün ol sana kıldı mihr-bânlığ, Yahşılığa eyleme yamanlığ
  156. Ey rûh ki câm-ı cehl edüp nûş, Hubb-i vatan eyledün ferâmûş
  157. Kim saldı seni bu teng râha, Handan düşdün bu dâm-gâha
  158. Sen terk kılup adem diyârın, Buldukda vücûd-ı i'tibârın
  159. Kılmışdı senünle hikmetullâh, Ecnâs-ı havâs u aklı hem-râh
  160. Tâ âleme geldüğün zamanda, Bâzâr-ı tereddüd-i cihânda
  161. Sermâyeleründen edesen sûd, Ol sûd nedür rızâ-yı ma'bûd
  162. Hâlâ ki hasâret oldı vâki', Sermâyelerün tamâm zâyi'
  163. Hayrân ü mükedder ü tehî-dest, Ahvâli harâb ü rütbesi pest
  164. Dönsen yine geldüğün makâma, Kâbil mi düşersen ihtirâma
  165. Elbetde zelil ü hâr olursen, Bu fi'l ile şerm-sâr olursen
  166. Ey nefs-perest ü cism-perver, Olma gam-ı hırs ile mükedder
  167. Cehd ile azâb-ı gûr yığma, Sa'y eyle metâ-ı mûr yığma
  168. Alma ele sâgar-ı mey-i nâb, Kim garka eder seni bu gird-âb
  169. Olma nigerân-ı sebze-i beng, K'âyîne-i dînüne salur jeng
  170. Def kimi gögüsde lehv koyma, Ney kimi hevâ-yı nefse uyma
  171. Dâmân-ı tarîk-i şer' dutgıl, Her ne ki hilâf-ı şer' unutgıl
  172. Tahkîk-i vesîle-i vusûl et, Taklîd-i şerîat-i Resûl et
    Bu ser-defter-i enbiyânın evsâfından bir varakdur ve Server-i asfiyânun gül-zâr-ı eltâfından bir tabakdur
  173. Ey pâdişeh-i serîr-i levlâk, Maksûd-ı vücûd-ı hâk ü eflâk
  174. Olmış eflâk hâk-i râhun, Çekmiş eflâke hâk câhun
  175. Ey râkım-ı nüsha-i meânî, Ma'mûre-i ilm-i dîne bânî
  176. Şâhenşeh-i mesned-i risâlet, Ressâm-ı kavâid-i adâlet
  177. Ey arş-nevâz ü ferş-perver, Defterdâr-ı hisâb-ı mahşer
  178. Ser-defter-i enbiyâ-yı mürsel, Anlara hem âhir ü hem evvel
  179. Ey vâzı'-ı ıstılâh-ı îmân, Hakdan sebeb-i nüzûl-i Fürkân
  180. Sensen sultân ü gayr haylün, Senden özge senün tufeylün
  181. Ey halvet-i kudse şem'-i mahfil, Cibrîl teredüdine menzil
  182. Hak emri senünle halka cârî, Kavlünle ol emrün i'tibârı
  183. Ey kıble-nümâ-yı ehl-i tâat, Gencîne-i gevher-i şefâat
  184. Tâc-ı ser-i arş hâk-i pâyun, Şem'-i şeb-i Kadr nûr-ı râyun
  185. Ey vâsıta-i nizâm-ı âlem, Dîvân-ı Haka vezîr-i a'zam
  186. İrfân-ı sıfât u zâta ârif, Keyfiyyet-i kâinâta vâkıf
  187. Ey zâtun içün beşer vücûdı, Âdemde sana melek sücûdı
  188. Yâsin sadef-i dür-i sıfâtun, Tâhâ gül-i bûstân-ı zâtun
  189. Ey mekteb-i dânişe muallim, Mahrûse-i hükm-i şer'e hâkim
  190. Dergâhuna enbiyâ rücûı, Ta'zîmüne âsman rükûı
  191. Tahsin sana ey huceste-fercâm, Kim vaz' kılup tarîk-ı İslâm
  192. Keyfiyyet-i hâli rûşen etdün, Hayr ü şer işin muayyen etdün
  193. Ahvâl-i evâmir ü nevâhî, Ma'lûm etdün bize ke-mâhî
  194. Sen bildürdün ki kimdür Allâh, Sensüz kim olurdı andan âgâh
  195. Güm-râhları tarîka saldun, Üftâdelerün elini aldun
  196. Fâş oldı nasîhatün cihâna, Sen koymadun ortada behâne
  197. Ammâ bize yohdur ol saâdet, Kim hıfz-ı tarîkun ola âdet
  198. İhmâl ederüz itâatünde, Taksîr edâ-yı hidmetünde
  199. Her niçe ki hâr ü şerm-sâruz, Bu cürm ile hem ümîd-vâruz
  200. Kim feyz-i avâtıf-ı amîmün, Şad eyleye gönlin ehl-i bîmün
  201. Âsîlerün olasen penâhı, Nevmîdlerün ümîd-gâhı
  202. Sensen çü şefî'-i her meâsî, Ne gam eğer olsa kimse âsî
  203. Ger bende ola tamâm-ı tâat, İzhâr neden bulur şefâ'at
  204. Sensen bu serîr pâdişâhı, Bu mülkde olanun penâhı
  205. Her asrda bir nebî zuhûrı, Her devrede bir resûl nûrı
  206. Fıtrat yolını müzeyyen etdi, Yüz min şem' ile rûşen etdi
  207. Tâ gelmeğe rûşen ola râhun, Budur reh ü resmi pâdişâhun
  208. Hâb-ı adem içre şah-ı âlem, Görmişdi vücûdını mukaddem
  209. Kim lem'a-i nûrdan bir efser, Geymiş vermiş özine zîver
  210. Bîdâr olanda ol yuhudan, Getmişdi karârı ârzûdan
  211. Çün istedi ol menâma ta'bîr, Senden ana müjde verdi takdîr
  212. Dünyâya peyâm-ı feyz-i nûrun, Tenbîh-i saâdet-i zuhûrun
  213. Halka verüp intizâr-ı makdem, Ol dem geldi ki geldi Âdem
  214. Dünyâ talebünde oldı kâim, Devr ile seni dilerdi dâim
  215. Bir bir yetüp özge enbiyâya, Mi'râca çıhardı pâye pâye
  216. Gezmezdi senünle sâye hem-râh, Gûyâ ki nihâl-i kaddün ey mâh
  217. Bu âleme vermiş idi vâye, Ol âleme salmış idi sâye
    Bu şeb-i mi'râc şânıdur ve Tulû'-i âfitâb-ı âsmânî dâstanıdur
  218. Çün feyz-i vücûdun ile ey pâk, Reşk-i felek oldı arsa-i hâk
  219. Dîdârunı görmeği melekler, Pâ-bûsuna yetmeği felekler
  220. Çoh eyleyüp ıztırâb peydâ, Allâh'dan etdiler temennâ
  221. Bir yahşı zaman şereflü sâat, Ref'oldı duâlara icâbet
  222. Cibrîl yetüp yetürdi fermân, K'ey serv-i riyâz-ı ilm ü irfân
  223. Ey kadri bülend pâdişeh dur, Lutf et şem'-i Kadr kadrin artur
  224. Hurşîdüni arşa sâye kılgıl, Mi'râcı bülend-pâye kılgıl
  225. Ref' eyle hicâb-ı mâsivânı, Seyr eyle mekân-ı lâmekânı
  226. Müştâk-ı cemâldür melekler, Muhtâc-ı visâldür felekler
  227. Eyvân-ı sipihrde sitâre, Min min göz açupdur intizâra
  228. Hoş ol ki minüp Burâka hoş-hâl, Buldun derecât-ı izz ü ikbâl
  229. Bastun ayağun bu çâr-tâka, Çıhtun derecât-ı nüh-revâka
  230. Na'leynüne sürdi yüz meh-i nev, Hurşîd ruhünden aldı pertev
  231. Gösterdi Utârid ihtirâmun, Hat verdi ki men senün gulâmun
  232. Nahîdün edüp füzûn neşâtın, Bezm-i tarab eyledün bisâtın
  233. İkbâlün olup karîn-i hurşîd, Öğretdi Mesîh'e resm-i tecrîd
  234. Tîğunda bulup nizâm eyyâm, Ta'lîm-i şecâat aldı Behrâm
  235. Bircîs'e müsâid oldı ikbâl, Feyz-i kademünden oldı hoş-hâl
  236. Keyvân şeb-i Kadrin eyledün rûz, Oldun ana şem'-i meclis-efrûz
  237. Râyet sâf-ı sâbitâta çekdün, Ol mezraa mihr tohmın ekdün
  238. Kıldun felek atlasını rengîn, Ol mahfile verdün özge âyîn
  239. Levh u kalemi müzeyyen etdün, Kürsî ile arşı rûşen etdün
  240. Cibrîl'i koyup Burâk'ı saldun, Tevhîd yolında ferd kaldun
  241. Ref' oldı sana hicâb-ı mâbeyn, Nüzhet-gehün oldı kâbe kavseyn
  242. Getdün oraya ki getmek olmaz, Yetdün oraya ki yetmek olmaz
  243. Bizden Hak'a arzlar yetürdün, Hak'dan bize müjdeler getürdün
  244. Lutf etdi sana inâyet-i Hak, Tevfîk-ı nefâz-ı emr-i mutlak
  245. Hem mahzen-i ma'rifet kilîdi, Hem ni'met-i merhamet ümîdi
  246. Deryâda olup ganî güherden, Zevk ile dönende ol seferden
  247. Germ idi henüz hâb-gâhun, Cünbişde gubâr-ı hâk-i râhun
  248. İnsâf hemîn ola siyâhat, Beyle sefer ile istirâhat
  249. Oldı sana munca feyz hâsıl, Bu vâkıadan zemâne gâfil
  250. Gâfilleri eyledün haberdâr, Esrâr-ı nihânı etdün izhâr
  251. Açdun der-i iltifât u in'âm, Verdün gereğince her kime kâm
  252. Çün şefkat-i âmun oldı maksûm, Lutf eyle meni hem etme mahrûm
  253. Bî-çâre Fuzûlîyem ki zârem, Züll-i güneh ile hâk-sârem
  254. Tedbîrde süstem ü sebük-rây, Sen bir meded etmesen mana vay
  255. Ey meş'ale-i tarîk-ı târîk, V'ey râh-nümâ-yı râh-ı bârîk
  256. İhsânunı hâdî-i tarîk et, Bir feyz-i nazar mana refîk et
  257. K'âlâyiş-i ihtilâfdan pâk, Pey-revligün eyleyem tarab-nâk
  258. Gül-zâr-ı vücûdum ede sîr-âb, Bârân-ı rızâ-yı âl ü ashâb
    Bu Kasîde Hazret-i Muhammed Aleyhisselâm Şânındadır
  259. Yâ menba'a'l-mekârim u yâ ma'dine'l-vefâ, Yâ mecma'a'l-mahâsin u yâ mazhara'l-atâ
  260. Ente'llezî bui'ste ileynâ mubeşşiran, V'ahtâreke'l-ilâhu ani'l-halki v'astafâ
  261. Ente'llezî tafaddalahu'l-kurbu ve'l-kabûl, V'ente'llezî tefarradahü'l-izz ü ve'l-ulâ
  262. Men irtecâ bi-lutfike mâhâbe v'entefa, Men iktedâ bi-şer'ike mâdâa v'ehtedâ
  263. Yâ avne men tefakkadehû inde şiddetin, Yâ kehfe men tehassene fi'd-darri v'eltecâ
  264. Îsî ne-mîresed be to der kadr u menzilet, Ber çerh eger nihed zi ser-i iktidâr pâ
  265. Mi'râc yâftî to vü ber Tûr şod Kelîm, Fark ez to tâ Kelîm zi arzest tâ semâ
  266. Âb-ı to bûd k'âteş-i Nemrûd-râ nişând, Rûzî ki kerde bûd der âteş Halîl câ
  267. İkrâr-ı kâfirîst zi şer'-i to inhirâf, Burhân-ı güm-rehîst be gayr-i to iktidâ
  268. Tâ munkatı' ne-gerded ez âsîb-i ihtilâf, Şod beste ber to silsile-i silk-i enbiyâ
  269. Bâ enbiyâst nisbet-i zât-ı to çun elif, Hem ibtidâ toî be hakîkat hem intihâ
  270. Takdîr cuz rizâ-yı to kârî ne-mîkoned, Peyveste tâat-i to edâ mîkoned kazâ
  271. Ey âftâb-ı zâtuna her zerre bir nebî, Min şer' ü dîn diyârına her zerreden ziyâ
  272. Sen gâyet-i vücûdsen ü özgeler tufeyl, Sen pâdişâh-ı mülksen ü özgeler gedâ
  273. Cârûb-i gerd-i reh-güzerün bâl-i Cebreîl, Tâk-ı revâk-ı dergehün eyvân-ı Kibriyâ
  274. Dârü'ş-şifâ-yı haşrde bîmâr-ı ma'siyet, Şehd-i şefâatünden umar şerbet-i şifâ
  275. Ey çâr-yâr-ı kâmilün a'yân-ı mülk-i dîn, Erbâb-ı sıdk u ma'dilet ü re'fet ü hayâ
  276. Devrün bu dört fasıl ile bir mu'tedil zamân, Şer'ün bu dört rükün ile bir mu'teber binâ
  277. Yâ Mustafâ Fuzûlî-i muhtâca rahm edüp, İzhâr-ı iltifât ile kıl hâcetin revâ
    Bu arz-ı adem-i kudretdür ve Özr-i fakd-i kuvvetdür
  278. Ârâyiş-i sohbet eyle sâkî, Ver bâde mürüvvet eyle sâkî
  279. Bir câm ile kıl dimâğumı ter, Lutf eyle bir iltifât göster
  280. Gam merhalesinde kalmışam ferd, Ne yâr u ne hem-nişîn ne hem-derd
  281. Hem-cinslerüm tamâm getmiş, Söz mülkinden nizâm getmiş
  282. Bir bezmde sen kalupsen ü men, Bu bezmi gel edelüm müzeyyen
  283. Sen ver bâde men eyleyem nûş, Men nazm ohuyam sen ana dut gûş
  284. Bir devrdeem ki nazm olup hâr, Eş'âr bulup kesâd-ı bâzâr
  285. Ol rütbede kadr-i nazmdur dûn, Kim küfr ohunur kelâm-ı mevzûn
  286. Bir mülkdeem ki ger yudup kan, Mazmûn-i ibârete çeküp cân
  287. Min rişteye turfe la'l çeksem, Min ravzaya nâzenîn gül eksem
  288. Kılmaz ana hîç kimse nezâre, Derler güle hâr ü la'le hâre
  289. Ancak demezem ki hâk-i Bağdâd, Alâyiş-i nazmdandır âzâd
  290. Yohdur bir mülk bu zamanda, Kim nazm revâcı ola anda
  291. Ne Hind ü ne Fürs ü Horâsân, Ne Rûm ü Acem ne Şâm ü Şirvân
  292. Olsaydı birinde bir sühan-senc, Elbette ıyân olurdı ol genc
  293. Gencîne-i nazm gizlü kalmaz, Sanman güneş olsa nûr salmaz
  294. Kânı niçe kim nihan dutar daş, Eyler anı la'l âleme fâş
  295. Hâlâ meğer iktizâ-yı devrân, Oldur ki ola bu genc pinhân
  296. Devrân ile men nakîz-seyrem, Devr ehlinden meğer ki gayrem
  297. Devrân ister ki hâr ola nazm, Bî-izzet ü i'tibâr ola nazm
  298. Men muntazıram verem revâcın, Bîmâr ise eyleyem ilâcın
  299. Ol nefy-i kemâl-i hikmet eyler, Lâzım bilürem hasâret eyler
  300. Ta'mîr-i harâba tâlibem men, İnşâallâh gâlibem men
  301. Sâkî meded et ki derd-mendem, Gam silsilesine pây-bendem
  302. Gam def'ine câm-ı mey devâdur, Tedbîr-i gam eylemek revâdur
  303. Senden ne inâyet olsa vâki', Fikr etme ki menden ola zâyi'
  304. Men bir sadefem sen ebr-i nîsân, Ver katra vü al dürr-i galtân
  305. Sensen hurşîd ü men siyeh hâk, Ver âteş ü al cevher-i pâk
  306. Rahm et et ki garîb ü hâk-sârem, Bî-mûnis ü yâr u gam-güsârem
  307. Ol bir niçe hem-dem-i muvâfık, Ya'nî şuarâ-yı devr-i sâbık
  308. Tedrîc ile geldiler cihâna, Ta'zîm ile oldılar revâne
  309. Devrân oları muazzam etdi, Her devr birin mükerrem etdi
  310. Her birine hâmî oldı bir şâh, Zevk-ı sühaninden oldı âgâh
  311. Türk ü Arab ü Acemde eyyâm, Her şâire vermiş idi bir kâm
  312. Şâd etmiş idi Ebî Nuvâsı, Hârûn Halife'nün atâsı
  313. Bulmışdı safâ-yı dil Nizâmî, Şirvan Şâh'a düşüp girâmî
  314. Olmışdı Nevâyî-i sühan-dân, Manzûr-ı şehenşeh-i Horâsân
  315. Söz gevherine nazar salanlar, Gencîne verüp güher alanlar
  316. Çün kalmadı kalmadı fesâhat, Erbâb-ı fesâhat içre râhat
  317. Ol tâife çekdi hırkaya baş, Hâletlerin etmez oldılar fâş
  318. Tâ olmaya resm-i şi'r mefkûd, Ebvâb-ı fünûn-ı nazm mesdûd
  319. Lâzım mana oldı hıfz-ı kânûn, Zabt-ı nesak-ı kelâm-ı mevzûn
  320. Nâçâr dutup tarîk-i nâmûs, Râhatdan olup müdâm me'yûs
  321. Ahdi söze üstüvâr kıldum, Eş'âr demek şiâr kıldum
  322. Çün halka hilâf-ı müddeâyem, Anlar zu'mınca süst-râyem
  323. Her söz ki gelür zuhûra menden, Min ta'ne bulur her encümenden
  324. Eyler hased ehli bağlayup kîn, Tahsîn ivâzına nefy ü nefrîn
  325. Ümmîd ki ref' olup küdûret, Tağyîr-pezîr ola bu sûret
  326. Ol kavm bu gülşene girende, Bu gülşen içinde gül derende
  327. Gül tâze idi vü gonca nev-hîz, Depretdükçe nesîm-i gül-rîz
  328. Anlar güli derdiler men-i zâr, Hâlâ dilerem derem has ü hâr
  329. Bu bezme olar verende tezyîn, Mey sâf idi bezm hem nev-âyin
  330. Mey sâfı olara oldı rûzî, Kaldı mana dâğ-ı derd sûzı
  331. Bu dürde men olmışam hevâ-hâh, Bir neş'e verür mi bilmezem âh
    Bu pâdişâh-ı İslâmun duâ-yı devletidür ve Kahramân-ı enâmun senâ-yı şevketidür
  332. Sâkî kerem eyle câm gezdür, Dutma kadehi müdâm gezdür
  333. Devrâna çok i'tibâr kılma, Gezdür kadehi karâr kılma
  334. Tök alup ele gümüş sürahî, Zer sâgara rûh-bahş râhı
  335. Sarf eyle riâyetümde eltâf, Tenhâlığumı gör eyle insâf
  336. Şuğlüm bu bisât içinde çohdur, Senden özge mededci yohdur
  337. Hem-demliğüm eyle âr kılma, Menden nefret şiâr kılma
  338. Ger bilmez isen ki men ne zâtem, Ne zulmet-i çeşme-i hayâtem
  339. Feyz-i hünerüm şarâbdan sor, Sûz-ı cigerüm kebâbdan sor
  340. Dutsan elini men-i fakîrün, Hak ola hemîşe dest-gîrün
  341. Men şâir-i Mûsevî-kelâmem, Sâhirlere mu'ciz-i tamâmem
  342. Men sâhir-i Bâbilî-nijâdem, Hârûta bu işde üstâdem
  343. Söz derkine sarf edüp firâset, Emlâkine bulmışam riyâset
  344. Geh tarz-ı kasîde eylerem sâz, Şeh-bâzum olur bülend-pervâz
  345. Geh de'b-i gazel olur şiârum, Ol de'be revân verür karârum
  346. Geh mesnevîye olup heves-nâk, Ol bahrden isterem dür-i pâk
  347. Her dilde ki var ehl–i râzem, Mecmû'-ı fünûna aşk-bâzem
  348. Bir kâr-gerem hezâr-pîşe, Cânlar çeküp isterem hemîşe
  349. Dükkânum ola revâc-ı bâzâr, Her istedügin bula hırîdâr
    Bu bir tarîk ile kesr-i nefsdür ve Mukaddime-i medh-i pâdişâh-ı asrdur
  350. Sâkî ne idi bu câm-ı gül-gûn, Kim eyledi hâlümi diger-gûn
  351. Ser-mest olubem sözüm hebâdur, Her lâf ki eylerem hatâdur
  352. Te'sîr salup dimâğâ teşvîr, Teşvîr mizâcum etdi tağyîr
  353. Men handan ü lâf-ı lutf-ı güftâr, Kim söz demeğe olam sezâ-vâr
  354. Olsaydı menüm sözümde bir hâl, Elbette olurdum ehl-i ikbâl
  355. Müstevcib-i izz ü câh olurdum, Şâyeste-i bârgâh olurdum
  356. Makbûl düşerdüm âstâna, Manzûr-ı şehenşeh-i zamâna
  357. Ol pâdişeh-i bülend-bîniş, Kim hâk-i rehidür âferîniş
  358. Müstahfız-ı dîn penâh-ı İslâm, Mahdûm-ı zaman melâz-ı eyyâm
  359. Ebr-istihsân ü berk-kîne, Şâhenşeh-i Mekke vü Medîne
  360. Müstakdim-i hak muhill-i bâtıl, Sultan-ı murâd-bahş-ı âdil
  361. Erbâb-ı hüner ümîd-gâhı, Türk ü Arab ü Acem penâhı
  362. Deryâ kimi eyleyen demâdem, Endîşe-i kurb ü bu'd-ı âlem
  363. Lutf ile veren yahına lû'lû, Ebr ile yırağa gönderen su
  364. Lû'lûsını eyleyen cihân-tâb, Leb-teşneleri dür ile sîr-âb
  365. Gerdûn kimi lutf edende zâhir, Dâmen dâmen töken cevâhir
  366. Gün kimi olanda cûdâ mazhar, Hırmen hırmen nisâr eden zer
  367. Tugrâ-yı misâl-i Âl-i Osmân, Sultân-ı sipeh-şiken Süleymân
  368. Yerde düşer olsa feyzi hâke, Ta'n eyleye hâk ruh-ı pâke
  369. Gökde nazar etse bir hümâya, Hurşîde salur hümây sâye
  370. Ger şarka urur sinân-ı ser-keş, Gün kimi çıhar sipihre âteş
  371. V'er garba çalarsa tîğ-i bürrân, Gerdûna yeter şafak kimi kan
  372. Dün çerh yana nigâh kıldum, Nezzâre-i levh-ı mâh kıldum
  373. Gördüm bu hatı ki hâme-i hûr, Ol levhde eylemişdi mastûr
    Bu kasîde Hazret-i Pâdişâh şânındadur
  374. Zihî kâmil ki akl-ı nükte-dân derkinde hayrândur, Vücud-ı bî-misâli intihâb-ı nev'-i insândur
  375. Felek bir dürc anun zât-ı şerîfi gevher-i yektâ, Cihân bir cism anun hükm-i revânı fi'l-mesel cândur
  376. Tarîk-i tâati hem mezhebe hem millete nâfi', Hilâf-ı meşrebi hem devlete hem dîne noksândur
  377. İki kısm eylemiş küfr ile îman yeddi iklîmi, Anun hükmindedür ba'zı vü ba'zı kâfiristândur
  378. Esâs-ı hükmidür ma'nîde bir sedd-i Sikender kim, Anun Ye'cûcdur bir yanı vü bir yanı insândur
  379. Binâ-yı kadridür ma'nîde bir âlî imâret kim, Mukarnes tâk-i gerdûn ol imâretden bir eyvândur
  380. Muzaffer dâimâ Sultân Süleymân Hân-ı âdil-dil, Ki her kim tâbi'-i fermânı olmaz nâ-müselmândur
  381. Cihân-gîrî ki gün tek mülk teshîrine azm etse, Muhakkar cilve-gâhı arsa-i Îrân ü Tûrândur
  382. Sâhî-tab' u mürüvvet-pîşedür kim bahr-ı eltâfı, Temevvüc kılsa mevci fakr bünyâdına tûfândur
  383. Kemîne kimseye kemter atâsı hâsıl-ı deryâ, Muhakkar meclise bezl-i hakîre behre-i kândur
  384. Vücûd-ı pâki-le Hak rahmetidür âleme nâzil, İtâat ehline gösterdiği adl ile ihsândur
  385. Süleymân bârgâhıdur yakîn heybetlü dergâhı, Kim anda dîvler tâbi' perîler bende-fermândur
  386. Muazzam leşkeridür bir bulut kim düşmene andan, Firengîler sadâsı ra'd toplar daşı bârandur
  387. Semendi seğridende lâmi' olmış ahter-i sâkîb, Sipâhı deprenende mevce gelmiş bahr-ı ummândur
  388. Seferde çekmek içün haşmet ü ikbâl esbâbın, Arâbe arş levhi ordusı gerdûn-ı gerdândur
  389. Zamânında yetüp cem'iyyet-i esbâba ârifler, Olup derhem hemîn mahbûblar zülfi perîşândur
  390. Halâyık subh-tek handân olup mihr-i cemâlinden, Dil-i sûzân ile devrinde ancak şem' giryândur
  391. Havâdisden mizâc-ı mülk tağyîrine imkân yoh, Kemâl-i adl ile tâ mülke Osmân oğlu sultândur
  392. Bi-hamdi'llâh bugün havf ü hatâdan şer' nâmûsın, Bulup tevfîk-ı nusret sahlayan Sultân Süleymândur
  393. Nişân-ı feyzidür ol nusret ü ikbâl kim hâlâ, Ne yan kim azm kılsa rehberi te'yîd-i Yezdândur
  394. Dil ü cândan Fuzûlî izz ü ikbâline ol şâhun, Rızâ-yı Hakk içün dâim duâ-gûy ü senâ-hândur
  395. Çü oldur hâmî-i İslâm vâcibdür anun medhi, Ne kim medhinden özge söz demiş andan peşîmândur
  396. İlâhî bâkî olsun dâim insan-perver ikbâli, Cihân-ı fânî içre tâ binâ-yı nev'-i insândur
  397. Yâ Rab ki muzaffer ola dâim, Zâtiyle binâ-yı adl kâim
  398. Şâyeste ana serîr ü efser, Âlemlere adli sâye-güster
    Bu sebeb-i nazm-ı kitâbdur ve Bâis-i irtikâb-ı azâbdur
  399. Sâkî dut elüm ki haste-hâlem, Gam reh-güzerinde pây-mâlem
  400. Sensen men-i mübtelâya gam-hâr, Senden özge dahi kimüm var
  401. Müşkil işe düşmişem meded kıl, Mey hırziyle belâmı red kıl
  402. Hall eyleye gör bu müşkilâtı, Kemm etme kulundan iltifâtı
  403. Bir gün ki mey-i Süheyl-te'sîr, Vermişdi mizâc-ı pâke tağyîr
  404. Hem-reng-i bahâr olup hazânum, Dönmişdi akîke za'ferânum
  405. Cem' idi yanumda ittifâkî, Sâz ü meze vü şarâb ü sâkî
  406. Peyveste lebâleb ü peyâpey, Nûş eyler idüm kadeh kadeh mey
  407. Zevk üzre mey artururdı zevküm, Şevk üzre ziyâd olurdı şevküm
  408. Ol bezm idi âfiyet bahârı, Men bülbül-i zâr ü bî-karârı
  409. Bir hadde erişdi neş'e-i câm, Kim kalmadı ehl-i bezme ârâm
  410. Esrâr-ı dil oldı âşikârâ, Mesdûd oluben der-i müdârâ
  411. Olmışdı refîk u hem-zebânum, Ayîne-i tûti-i revânum
  412. Bir niçe zarîf-i hıtta-i Rûm, Rûmî ki dedük kaziyye ma'lûm
  413. Ya'nî ki kamu dekâyık ehli, Her mes'elede hakâyık ehli
  414. Hem ilm feninde nükte-dânlar, Hem söz revişinde dür-feşânlar
  415. Kim eyler idi dekâyık-i râz, Şeyhîden ü Ahmedîden âğâz
  416. Kim söyler idi öğüp kelâmı, Evsâf-ı Halîlî vü Nizâmî
  417. Bilmişler idi ki hüsn-i güftâr, Kadrüm kaderince mende hem var
  418. Çün var idi mestlikde lâfum, Kim anlana sıdkum ü hilâfum
  419. Men hasteni etdiler nişâne, Bir reng ile tîr-i imtihâna
  420. Lutf ile dediler ey sühan-senc, Fâş eyle cihâna bir nihân genc
  421. Leylî Mecnûn Acemde çohdur, Etrâkde ol fesâne yohdur
  422. Takrîre getür bu dâstânı, Kıl tâze bu eski bûstânı
  423. Bildüm bu kaziyye imtihândur, Zîrâ ki bu bir belâ-yı cândur
  424. Sevdâsı dırâz ü bahrı kûtâh, Mazmûnı figân ü nâle vü âh
  425. Bir bezm-i musîbet ü belâdur, Kim evveli gam sonı fenâdur
  426. Ne bâdesine neşâtdan reng, Ne nağmesine ferahdan âheng
  427. İdrâke verür hayâli âzâr, Efkârı eder melâli efgâr
  428. Olsaydı teveccühi münâsib, Tevcîhine çoh olurdı râğıb
  429. Olsaydı tasarrufında râhat, Çoh kâmil ana kılurdı rağbet
  430. Bi'llâh ki ne hoş demiş Nizâmî, Bu bâbda hatm edüp kelâmı
  431. Esbâb-ı sühan neşât u nâzest, Z'in her dü sühan behâne-sâzest
  432. Meydân-ı sühan ferâh bâyed, Tâ tab' süvariî nümâyed
  433. Der-germî-i rîk u sahtî-i kûh, Tâ çend sühan reved be-enbûh
  434. Bir iş ki kılur şikâyet üstâd, Şâgirde olur rücûı bî-dâd
  435. Gerçi bilürem bu bir sitemdür, Teklîfi munun gam üzre gamdur
  436. Ammâ niçe etmek olur ikrâh, Bir vâkıadur ki düşdi nâgâh
  437. Yeğdür yine özrden şürûum, Bu işde tevekküle rücûum
  438. Ey tâb'-ı latîf ü akl-ı vâlâ, İdrâk-i bülend ü nutk-ı gûyâ
  439. Düşdi seferüm diyâr-ı derde, Kimdür mana yâr bu seferde
  440. Her kimde ki vardur istitâat, Derd ü gam ü mihnete kanâat
  441. Oldur bu müsâferetde yârum, Zevk ehline yohdur i'tibârum
  442. Merkeb gerek olsa azm-i râha, Besdür bize hâme vü siyâhe
  443. V'er tûşe-i râh olursa matlûb, Mazmûn-ı hoş u ibâret-i hûb
  444. Azm eyleyelüm teallül etmen, Menzil keselüm tegâfül etmen
  445. Ey baht vefâsuz olma sen hem, Hem-râhlığ et bizümle bir dem
    Bu saâdetlü Beg hazretlerinün medhidür
  446. Ey hâme-i ser-keş ü sebük-hîz, Vakt oldı ki olasen güher-rîz
  447. Men âcizem ü bu emr müşkil, İmdâd demidür olma gâfil
  448. Âsâr-ı mürüvvet eyle izhâr, Tez depren eğer mürüvvetün var
  449. Sen kıl hüneri men eyleyem ad, Sen çek elemi men olayum şâd
  450. Çün nahl-i hadîka-i hünersen, Miftâh-ı hizâne-i gühersen
  451. Cehd eyle çıhar cevâhir-i pâk, Fikr etme ki yohdur ehl-i idrâk
  452. Deme ki bulup kesâdı bâzâr, Bulmaz bu metâımuz hırîdâr
  453. Yetmez mi sana emîr-i kâmil, Serdâr-ı zemâne Veys-i âdil
  454. Ol bahr-i atâ vü kân-ı eltâf, Kim şânına geldi adl ü insâf
  455. Serdâr-ı muazzam ü mükerrem, Cânâne-i mülk ü cân-ı âlem
  456. Zâtında anun hemîşe mevcûd, Adl ü edeb ü şecâat ü cûd
  457. Adlinden eğer terâne-i çeng, Fâş eylese bezmde bir âheng
  458. Yel şem'e dahî taarruz etmez, Pervâneye şem' zulmi yetmez
  459. Hüsn-i edeb ile eyle mu'tâd, Kim nûrı yanında kılsalar yâd
  460. Ol söz dilemez ki ola tekrâr, Tâ yetmeye sâyesine âzâr
  461. Üslûb-ı şecâat içre mâhir, Hurşîd-sıfat cihânda zâhir
  462. Hem hâs anı söylemekde hem âm, Hem Rûm dolu adı ile hem Şâm
  463. Ger cûdına kimse olsa tâlib, Mümkin ola kahrı lutfa gâlib
  464. Ya'ni mana öğredüp sahâvet, Bir hâceti istemek ne hâcet
  465. Olmış ana hâne-i emâret, Bu dört binâ ile imâret
  466. Ey dûst-nevâz ü düşmen-endâz, Şâhin-reviş ü bülend-pervâz
  467. Düzdüm sana turfe âşiyâne, Ya'ni ebedî neşât-hâne
  468. Ma'mûr edübem binâ-yi âlî, Cennet sıfatı İrem misâli
  469. Tâ rûz-i ebed munı makâm et, Bî-dağdağa işret-i müdâm et
  470. Bi'llâh ki değül yaman eser bu, Ger ad ise müddeâ yeter bu
  471. Men kim sana olmışam senâ-hân, Sultan Veyis'e niçük ki Selmân
  472. Budur garazum ki câvidânî, Adun duta arsa-i cihânı
  473. Tâ bâkî ola bu sebz gülşen, Hem men olam ehl-i zikr hem sen
    Bu tuğrâ-yı misâl-i mahabbetdür ve Dîbâce-i dîvân-ı mihnetdür
  474. Dihkân-ı hadîka-i hikâyet, Sarrâf-ı cevâhir-i rivâyet
  475. Ma'nî çemenine gül tikende, Söz riştesine güher çekende
  476. Kılmış bu revişde nükte-dânlığ, Gül-rîzliğ ü güher-feşânlığ
  477. Kim hayl-i Arabda bir cevân-merd, Cem'iyyet-i izz ü câh ile ferd
  478. Müstecmi'-i cümle-i fezâil, Bulmışdı riyâset-i kabâil
  479. Emrine Arab mutî' ü münkâd, Geh Basra makâmı gâh Bağdâd
  480. Bir buk'ada olmayup karârı, Gezmekde geçerdi rüzgârı
  481. Her lahza ururdı ol yegâne, Ser-çeşmelere siyâh hâne
  482. Seyr eyler idi sürüp tena''um, Gözler üzere misâl-i merdüm
  483. Evzâ'-ı hıyâm-ı müşg-fâmı, Halka şeb-i Kadr tek girâmî
  484. Her menzile kim güzâr ederdi, Sahrânı benefşe-zâr ederdi
  485. Gül-zârlar içre lâle çağı, Benzerdi evine lâle dâğı
  486. Emvâli cemî'-i cinsden çoh, Ammâ bu cihânda vârisi yoh
  487. Ger kılsa anı telef havâdis, Yoh bir halefi ki ola vâris
  488. Ferzendsüz âdemî telefdür, Bâkî eden âdemi halefdür
  489. Nesl ile olur bekâ-yı insân, Nazm-ı beşer ü nizâm-ı devrân
  490. Cân cevherine bedeldür evlâd, Evlâd koyan koyar hemîn âd
  491. Hoş ol ki halefden ola hoş-dil, Dünyâda bir oğlı ola kâbil
  492. Pîrâyesi ola dest-gâha, Sermâyesi ola izz ü câha
  493. Ah er ola bir sefîh ü ser-keş, Etvârı kerîh ü hulkı nâ-hoş
  494. Teşnî' ohına olup nişâne, Bîzâr ola andan ata ane
  495. El kıssa ol efdal-i kabâil, Ol pîr-i hamîdetü'l-hasâil
  496. Ferzende olup hemîşe tâlib, Tahsîl-i bekâ-yı nesle râgıb
  497. Çoh mâh-likâ sanemler aldı, Çoh turfe zemîne tohm saldı
  498. Çoh nezrler etdi her mezâra, Çoh kıldı niyâz Kirdgâra
  499. Te'sîr kılup figân ü âhı, Avn etdi inâyet-i İlâhî
  500. Bir gece açıldı bâb-ı rahmet, Buldı eser-i duâ icâbet
  501. Maksad şem'i münevver oldı, Sandûk-ı emel dür ile doldı
  502. Tedrîc ile kıldı kilk-i takdîr, Nakş-ı garazı rahimde tasvîr
  503. Ber verdi nihâl-i bâğ-ı maksûd, Açıldı gül-i hadîka-i cûd
  504. Çün va'de erişdi doğdı bir ay, Hurşîd ruhıyla âlem-ârây
  505. Şâd oldılar andan ata ane, Şükrâne verildi çoh hizâne
  506. El kıssa ademden oldı peydâ, Bir tıfl-ı müzekker ü müzekkâ
  507. Hurşîd kimi kemâle kâbil, İsâ kimi tıfllıkda kâmil
  508. Ol dem ki bu hâk-dâna düşdi, Hâlini bilüp figâna düşdi
  509. Âhir günine evvel eyleyüp yâd, Ahıtdı sirişk kıldı feryâd
  510. Ya'nî ki vücûd dâm-ı gamdur, Âzâdelerün yeri ademdür
  511. Her kim ki esîr olur bu dâma, Sabr etse gerek gam-ı müdâma
  512. Olmışdı zebân-ı hâli gûyâ, Söylerdi ki ey cefâcı dünyâ
  513. Bildüm gamunı senün ki çohdur, Gam çekmeğe bir harîf yohdur
  514. Geldüm ki olam gamun harîfi, Gel tecribe kıl men-i zaîfi
  515. Her handa gam olsa kılma ihmâl, Cem' eyle dil-i hazînüme sal
  516. Hem ver mana gam yemek kemâli, Hem âlemi gamdan eyle hâlî
  517. Peyveste meni esîr-i gam kıl, Kem kılma nasîbümi kerem kıl
  518. Zevk ile geçürme rûzgârum, Fânî olana yoh i'tibârum
  519. Ey aşk garîb-i âlem oldum, Âvâre-i vâdî-i gam oldum
  520. Tedbîr-i gam etmek olmaz oldı, Geldüm gerü getmek olmaz oldı
  521. Senden dilerem meded ki dâim, Temkînüm ola senünle kâim
  522. Bir bezmde kim şarâbı kandur, Sâkî cellâd-ı bî-emândur
  523. Bir mey mana sun ki mest ü medhûş, Dâim özümi kılam ferâmûş
  524. Ne geldüğümi bilem cihâna, Ne anı ki nişedür zemâne
  525. Âlem gözüme görünmeye hîç, Bu riştede bulmayam ham u pîç
  526. Dâye anı pâk kıldı kandan, Kaldurdı bu tîre hâk-dandan
  527. Guslin verüp âb-ı çeşm-i terden, Süt yerine verdi kan ciğerden
  528. Akvâm u kabâili olup şâd, Ol nev-rese Kays koydılar ad
  529. Cân ile kılurdı dâye i'zâz, Esbâb-ı kemâl-i terbiyet sâz
  530. Lâkin o edüp hemîşe nâle, Hoşnûd değüldi hîç hâle
  531. A'zâsın edüp eliyle efgâr, Eylerdi müdâm nâle-i zâr
  532. Süt içse sanurdı kim içer kan, Emcek görünürdi ana peykân
  533. Yoh idi firîb ile karârı, Yanında firîbün i'tibârı
  534. Bir gün anı gezdürürdi dâye, Derdini yetürmeğe devâya
  535. Bir evde meğer ki bir perî-veş, Ol tıflı görüp besî müşevveş
  536. Rahm etdi eline aldı bir dem, Tıfl anı görünce oldı hurrem
  537. Hüsnine bahup karâr dutdı, Feryâd ü figânını unutdı
  538. Oldukça elinde oldı handân, Düşdükde elinden etdi efgân
  539. Mâhiyyetini çü dâye bildi, Ol mâhı ana enîs kıldı
  540. Oldı bu dahi anunla mu'tâd, Ne dâye ne ane eyledi yâd
  541. Zâtında çü var idi mahabbet, Mahbûb görünce dutdı ülfet
  542. Aşk idi ki oldı hüsne mâil, Hüsni ne bilürdi tıfl-ı gâfil
  543. Ma'lûm idi ehl-i hâle ol hâl, Kim nüsha-i aşkdur bu timsâl
  544. Elbette bu tıflı zâr eder aşk, Âşüfte-i rûzgâr eder aşk
  545. Elbette kılur bu subh te'sîr, Hurşîd çıhup olur cihân-gîr
  546. Çün terbiyeti edip o dâye, Verdi eser-i tamâm ol aya
  547. Gün günden edüp kemâl hâsıl, Ol mâh-ı nev oldı bedr-i kâmil
  548. Geldükçe mey-i vefâdan eyyâm, Her devrede sundı ana bir câm
  549. Tâ kıldı anı tamâm ser-mest, Tedrîc ile dâm-ı aşka pâ-best
  550. Çün sür'at ile dönüp zemâne, On yaşına yetdi ol yegâne
  551. Babasına muktezâ-yı âdet, Farz oldı ki anı ede sünnet
  552. Cem' etdi ehâlî-i diyârı, Her sâhib-i izz ü i'tibârı
  553. Bezl eyledi ol kadar zer ü sîm, Kim yetdi kıyâsa fakrdan bîm
  554. Halk anda görende kesret-i mâl, Bîm oldı ki mün'akis ola hâl
  555. Ol sâf-zamîr ü pâk-meşreb, Bir bezm-geh eyledi müretteb
  556. Kim görmedi anı çeşm-i sâgar, Cemşîdden özgeye müyesser
  557. İtmâma yetüp tarîk-i sünnet, Ta'lîm-i ulûma yetdi nevbet
  558. Esbâb ana eyleyüp mürettep, Verdiler anunla zîb-i mektep
    Bu bünyâd-ı binâ-yı belâdur ve Mukaddime-i elem-i ibtilâdur
  559. Mektebde anunla oldı hem-dem, Bir niçe melek-misâl kız hem
  560. Bir saf kız oturdı bir saf oğlan, Cem' oldı behişte hûr ü gılmân
  561. Oğlanlara kızlar olsalar yâr, Aşka bulunur revâc-ı bâzâr
  562. Kız nergis-i mest edüp füsûn-sâz, Oğlana satanda işve vü nâz
  563. Oğlan niçe sabr pîşe kılsun, Ve sabrı hem olsa nişe kılsun
  564. Ol kızlar içinde bir perî-zâd, Kays ile mahabbet etdi bünyâd
  565. Bir turfe sanem ki akl-ı kâmil, Gördükde anı olurdı zâil
  566. Zülfeyn-i müselseli girih-gîr, Cân boynına bir belâlu zencîr
  567. Ebrû-yı hamı belâ-yı uşşâk, Hem cüft letâfet içre hem tâk
  568. Her kirpüği bir hadeng-i hun-rîz, Peykân-ı hadengi gamze-i tîz
  569. Deryâ-yı belâ cebîn-i pâki, Çîn cünbişi mevc-i sehm-nâki
  570. Çeşm-i siyehine sürmeden âr, Hindûsına sürme hem giriftâr
  571. Ruhsârına reng-i gâzeden neng, Hergiz ana gâze vermemiş reng
  572. Göz merdümeğinden olsa hâlî, Göz merdümeği olurdı hâlî
  573. La'l ü düri gösterürdi her dem, Evrâk-ı gül içre ıkd-i şeb-nem
  574. Ebvâb-ı tekellüm etse meftûh, Emvâta verürdi müjde-i rûh
  575. Şimşâd-ı latîfine mürekkeb, Sîb-i zenah u türünc-i gabgab
  576. Endâmı latîfe-i ilâhî, Deryâ-yı letâfet içre mâhî
  577. Şehbâz bahışlu âhu gözlü, Şîrîn hareketlü şehd sözlü
  578. Râh u revişi müdâm gamze, Başdan ayağa tamâm gamze
  579. Ayruhsıca-şekl ü hoşça-peyker, Yahşice sanem güzelce dilber
  580. Âlem ser-i mûyınun tufeyli, Mahbûbe-i âlem adı Leylî
  581. Kays anı görüp helâki oldı, Min şevk ile derd-nâki oldı
  582. Ol nâdire hem ki Kaysi gördü, Min zevk bulup özin itürdi
  583. Gördi ki bir âfet-i zemâne, Misli dahi gelmemiş cihâna
    Bu sıfat-ı Mecnûndur ve İbtidâ-yı mihnet-i füzûndur
  584. Bir dilber-i serv-kadd ü gül-rûy, Serv-i hoş u gül-ruh u semen-bûy
  585. Şîrîn lebi menşe'-i letâfet, Ra'nâ kadi durduğiyle âfet
  586. Evsâf-ı letâfetinde söz çoh, Eltâf-ı melâhatinde söz yoh
  587. Şehlâ gözi nergis-pür-efsûn, Zîbâ kaşı nergis üzreki nûn
  588. Hüsni güli lâle-i şafak-fâm, Zülfi hamı lâle üzreki lâm
  589. Ağzı sıfatı hod etmek olmaz, Esrâr-ı nihâna yetmek olmaz
  590. Zülfi sözi zikr-i halka-i râz, La'l-i lebi âb-ı çeşme-i nâz
  591. Devr-i meh-i rûyi çeşme-i nûr, Hâk-i kef-i pâyı sürme-i hûr
  592. Bir gâyet ile şemâili hûb, Kim Leylî olanda ana matlûb
  593. Bir gözgüye ger açup gözini, Gözgüde göreydi öz yüzini
  594. Öz ârızına olurdı meyli, Kılmazdı hevâ-yı hüsn-i Leylî
  595. Ol iki semen-ber ü sehî-kad, Bir birine oldılar mukayyed
  596. Bir câmdan içdiler mey-i zevk, Ol iki harâb-ı bâde-i şevk
  597. Girdâb-ı belâya oldılar gark, Kalmadı aralarında bir fark
  598. Evzâ-ı muhâlif oldı yek-sân, Gûyâ iki tende idi bir cân
  599. Her kim sorar olsa Kaysa bir râz, Leylîden ana gelürdi âvâz
  600. Kim Leylîye kılsa bir hitâbı, Kays idi ana veren cevâbı
  601. Eylerler idi hat-ı vefâ meşk, Artardı demâdem anlara aşk
  602. Leylîde ohumak ıztırâbı, Olsa ruh-i Kays idi kitâbı
  603. Meşk etmeğe Kays alsa her hat, Leylî kaşı idi ana ser-hat
  604. Hat üzre kılurdı ol güzeller, Min nâz ile bahsler cedeller
  605. Ammâ ne cedel kemâl-i ülfet, Ne bahs nihâyet-i mahabbet
  606. Çün bir niçe müddet ol iki pâk, Evkât geçürdiler tarab-nâk
  607. Aşk olduğu yerde mahfî olmaz, Aşk içre olan karâr bulmaz
  608. Aşk âteşine budur alâmet, Kim baş çeke şu'le-i melâmet
  609. Hüsn âfet-i aşk olup demâdem, Geldükçe irâdet oldı muhkem
  610. Bir gâyete yetdi neş'e-i hâl, Kim oldı havâs-ı akl pâ-mâl
  611. Kalmadı zebâna tâb-i güftâr, Kim eyleyeler mahabbet izhâr
  612. Keyfiyyet-i hâl kılmağa fâş, Gelmişdi tekellüme göz ü kaş
  613. Eylerdi göziyle bu hitâbı, Kaşiyle verürdi ol cevâbı
  614. Kaş ü göz ilen olan tekellüm, Hem kılmadı def'-i zann-ı merdüm
  615. Merdümden edem deme kenâre, Merdüm göz içindedür ne çâre
  616. Hem-râz iken ol iki vefâ-dâr, Dem-sâz iken ol iki ciger-hâr
  617. Ref' oldı hicâb-ı şâhid-i râz, Aşk oldı melâmet ile dem-sâz
  618. Âşıklara gizlü kalmadı hâl, Ma'lûm oldı cemî'-i ahvâl
  619. Gerd âyîne-i neşâta düşdi, Min-ba'd iş ihtiyâta düşdi
  620. Söyleşmeğe ol iki yegâne, Kalmadı sebep meğer behâne
  621. Tâ olmaya râz âşikârâ, Devrân ile kıldılar müdârâ
  622. Bir nev'-i behâne ile her dem, Gönlini kılurdu Kays hurrem
  623. Kasden unudurdı dersin ol zâr, Leylîye der idi ey vefâ-dâr
  624. Hıfz-ı sebak etdi bağrumı hûn, Menden bilürem bilürsen efzûn
  625. Men bilmedüğüm mana ohutgıl, Dersüm ohuyam kulağ dutgıl
  626. Çün levhler üzre hat yazardı, Amden hatını galat yazardı
  627. Ya'nî ki hatâ tevehhüm ede, Ol gül açılup tebessüm ede
  628. Güftâra gele ki bu galatdur, Terk et ki hilâf- ı resm-i hatdur
  629. Ola sebeb-i tekellüm-i yâr, Fehm etmeye müddeânı ağyâr
  630. Etfâl kılanda devr bünyâd, Varı bile eyleyende feryâd
  631. Ol yârına arz-ı hâl ederdi, Özge devrin hayâl ederdi
  632. Kılmazlar idi sözini ma'lûm, Bilmezler idi sözine mefhûm
  633. Mektebden olan zamanlar âzâd, Vasl içün ederdi hîle bünyâd
  634. Kasd ile nihân edüp kitâbın, Hadden aşururdı ıztırâbın
  635. Leylî yolını dutup dururdı, Sen gördün ola deyüp sorurdı
  636. Ya'nî bu behâne ile bir dem, Yârın göre ola şâd ü hurrem
  637. İlm-i hata ömrin eyleyüp sarf, Meşk etmiş idi hemîn iki harf
  638. Bir safhada lâm ü yâ mükerrer, Yazardı anı kılurdı ezber
  639. Kim bu iki harfdür murâdum, Rûşen bular iledür sevâdum
    Bu Leylîye anası itâb etdüğidür ve Bahâr-ı vasla hazân yetdüğidür
  640. Çün mekr ile Kays-i bî-ser-encâm, Bir niçe zaman geçürdi eyyâm
  641. Tedbîr ile aşk zevk vermez, Tedbîr diyâr-ı aşka girmez
  642. Aşk ile riyâ değül muvâfık, Rüsvây gerek hemîşe âşık
  643. Dilden dile düşdi bu fesâne, Fâş oldı bu mâcerâ cihâna
  644. Kim kays oluben esîr-i Leylî, Leylî dahi salmış ana meyli
  645. Tedrîc-i mesâvî ile nâgâh, Leylînün anası oldı âgâh
  646. Odlara dutuşdı yasa batdı, Ol gonca-dehâna dil uzatdı
  647. K'ey şûh nedür bu güft ü gûlar, Kılmak sana ta'ne ayb-cûlar
  648. Niçün özüne ziyân edersen, Yahşi adunı yaman edersen
  649. Niçün sana ta'ne ede bed-gû, Nâmûsa taalluk iş midür bu
  650. Nâzük beden ile berg-i gülsen, Ammâ ne deyem igen yöğülsen
  651. Lâle kimi sende lutf çohdur, Ammâ ne deyem yüzün açuhdur
  652. Temkîni cünûna kılma tebdîl, Kızsen ucuz olma kadrüni bil
  653. Her sûrete aks kimi bahma, Her gördüğüne su kimi ahma
  654. Mey gerçi safâ verür dimâğa, Ahduğı içün düşer ayağa
  655. Gözgü kimi katı yüzlü olma, Nergis kimi hîre gözlü olma
  656. Gözden gerek olasen nihan sen, Tâ demek ola sana ki cânsen
  657. Sen şem'sen uymagıl hevâya, Kim şem'i hevâ verür fenâya
  658. Lu'bet kimi özüni bezetme, Revzen kimi kûçeler gözetme
  659. Sâgar kimi gezmeği harâm et, Nağme kimi perdede makâm et
  660. Sâye kimi her yere yüz urma, Hiç kimse ile oturma durma
  661. Sen sadesen özge ehl-i nîreng, Cehd eyle verilmesün sana reng
  662. Derler seni aşka mübtelâsen, Bîgâneler ile âşinâsen
  663. Sen handan ü aşk zevki handan, Sen handan ü dûst şevki handan
  664. Oğlan aceb olmaz olsa âşık, Âşıklığ işi kıza ne lâyık
  665. Ey iki gözüm yaman olur âr, Nâmûsumuzı itürme zinhâr
  666. Biz âlem içinde nîk-nâmuz, Ma'rûf-ı tamâm-ı hâs u âmuz
  667. Ne neng ile dahi edelüm lâf, Biz demeyelüm sen eyle insaf
  668. Dut kim sana kızmazem ben zâr, Menden ulu bir müdebbirün var
  669. N'eylersen eğer atan eşitse, Kahr ile sana siyâset etse
  670. Min-ba'd gel eyle terk-i mekteb, Bil mektebüni hemîn ced ü eb
  671. Etme kalem ile meşkden yâd, Sûzen dut ü nakş eyle bünyâd
  672. Etfâlden eyle kat'-ı ülfet, Hem-râz yeter yanunda lu'bet
  673. Büt kimi bir evde eyle menzil, Olma dahi her yanaya mâil
  674. Ankâ kimi uzlet eyle pîşe, Eyle reviş eyle kim hemîşe
  675. Gerçi adun ola dilde mezkûr, Görmek seni ola gayr-i makdûr
  676. Hoş ol ki kızı hemîşe gizler, Hod gizlü gerek hemîşe kızlar
    Bu inkâr ile Leylî anasına cevâb verdüğidür ve Fezâ-yı işretden çıhup serây-ı üsrete girdüğidür
  677. Leylî bu itâbı çün eşitdi, Öz gönlinde mukarrer etdi
  678. Kim şu'bede-i sipihr-i zâlim, Tarh eyledi nakş-ı nâ-mülâyim
  679. Eyyâm-ı visâle yetdi hicrân, Vakt oldı ciğerler ola büryân
  680. Ammâ ne desün ne çâre kılsun, Tedbîr ne olduğın ne bilsün
  681. Naçâr dutup tarîk-i inkâr, Âsâr-ı tecâhül etdi izhâr
  682. Gül-zâr-ı itâba âb verdi, Giryân giryân cevâb verdi
  683. K'ey mûnis-i rûzgârum ane, Dürc-i dür-i şâh-vârum ane
  684. Sözler dersen ki bilmezem men, Mazmûnını fehm kılmazam men
  685. Dersen ma'şûk u aşk u âşık, Men sâde-zamîr tıfl-ı sâdık
  686. Bilmem nedür ol hadîse mazmûn, Söyle nişe olmayam diğer-gûn
  687. Aşkun kılmazdı kimse yâdın, Ha senden eşitdüm imdi adın
  688. Bi'llâh nedür ane aşka mefhûm, Bu sırr-ı nihânı eyle ma'lûm
  689. Hâdî-i reh-i murâdum olgıl, Bu şîvede üstâdum olgıl
  690. Men mektebe re'yüm ile getmen, Bir şugl hilâf-ı re'yün etmen
  691. Hem sen dersen ki mektebe var, Hem dersen sen ki getme zinhâr
  692. Hansı söze i'tikâdum olsun, Sana nişe i'timâdum olsun
  693. Men hem değülem bu zecre kâil, Kim her dem olup çerâğ-ı mahfil
  694. Nâ-cinsler ile hem-dem olam, Bir yerde mukayyed-i gam olam
  695. Her dîdeden ede ede perhîz, Evkât geçe küdûret-âmîz
  696. Peyveste muallim eyleyüp cevr, Gâhi sebak ohuda gehî devr
  697. Bi'llâh mana hem bu idi maksûd, Mektebden olur mı tıfl hoşnûd
  698. Ayruk bu sözi mükerrer etme, Lutf eyle meni mükedder etme
  699. Çün ane eşitdi ol cevâbı, Terk etdi şikâyet ü itâbı
  700. Şeksüz ana rûşen oldı k'ol meh, Âşıklığından değüldür âgeh
  701. Bî-hûdedür ol kamu fesâne, Kim âşıkdur fülan fülâna
  702. Çün vâkıa şek mahalli oldı, Ol vâkıadan teselli oldı
  703. Leylî hem oturdı evde nâ-çâr, Döndi sadefine dürr-i şeh-vâr
  704. Bir bürcde sâbit oldı ahter, Mahbûs-i hizâne oldı gevher
  705. La'l oldı esîr-i sîne-i seng, Habs oldı gül-âba şîşe-i teng
  706. Gamdan tebeh oldı rûzgârı, Nevmîd dil-i ümîd-vârı
  707. Âh eyler idi velî ne hâsıl, Ol yel açamazdı gonca-i dil
  708. Göz yaşı tökerdi lîk ne sûd, Bitmezdi anunla nahl-i maksûd
  709. Zülfi kimi pîç ü tâba düşdi, Hayrân kalup ıztırâba düşdi
  710. Ağzı kimi hulkın etdi gam dar, Çeşmi kimi cismi oldı bî-mâr
  711. Ne derdini sahlasa karârı, Ne şerh-i gam etse gam-güsârı
  712. Fânûs-ı hayâle girdi ol şem', Gönlini kılup hayâl ile cem'
  713. Her dem çeküp ol gam içre min âh, Sabr etdi zarûret ile ol mâh
  714. Derd ile düzüp terâne-i gam, Bu bir gazeli ohurdı her dem
    Bu gazel Leylî dilindendür
  715. Felek ayırdı meni cevr ile cânânumdan, Hazer etmez mi aceb nâle vü efgânumdan
  716. Oda yandurmasa bir şu'le ile nüh feleği, Ne biter âteş-i âh-ı dil-i sûzânumdan
  717. Gam-ı pinhân meni öldürdi bu hem bir gam kim, Gül-ruhum olmadı âgeh gam-ı pinhânumdan
  718. Âh idi hem-nefesüm âh ki ol hem âhir, Çıhdı ikrâh kılup külbe-i ahzânumdan
  719. Men ne hâcet ki kılam dâğ-ı nihânum şerhin, Âkıbet zâhir olur çâk-i girîbânumdan
  720. Hak bilür yâr değül cân ü dilümden gâib, N'ola ger gâib ise dîde-i giryânumdan
  721. Cân eğer çıhsa tenümden eser-i mihri ile, Eser-i mihri sağınman ki çıhar cânumdan
  722. Lutf edüpsen meğer ey bâd bu günden beyle, Veresen bir haber ol serv-i hırâmânumdan
  723. Ey Fuzûlî gam-ı hecr ile perîşândur hâl, Kimse âgâh değül hâl-i perîşânumdan
    Tamâmî-i sühan
  724. Sâkî getür ol mey-i mugânı, Kim unudalum gam-ı cihânı
  725. Rahm eyle ki kasd-ı cân eder gam, Bağrum sitem ile kan eder gam
  726. Kıl aklumı bâde ile zâil, Çerhün siteminden eyle gâfil
  727. Feryâd ki çerh bî-vefâdur, Dâim işi cevr ile cefâdur
  728. Bir âdet ile medârı yohdur, Devrânınun i'tibârı yohdur
  729. Ger hem-nefes etse iki yârı, Bir yere getürse iki zârı
  730. Elbette sebep salup araya, Anları esîr eder belâya
  731. Bi'llâh ne yamandur âşinâlığ, Çün vâki' olur yine cüdâlığ
  732. Gül-zâr-ı kelâm bağ-bânı, Beyle bezemiş bu bûstânı
  733. Kim serv-i riyâz-ı mihnet ü derd, Sevdâ-zede Kays-i derd-perverd
  734. Her subh gederdi mektebe şâd, Mektebde olurdı gamdan âzâd
  735. Meşk-i hat-ı hüsn-i yâr ederdi, Def'-i gam-ı rûzgâr ederdi
  736. Zevk ile dutup tarîk-ı sâbık, Âdet üzerine subh-ı sâdık
  737. Geldi yine mektebe ferah-nâk, Tâ kim kıla zevk-ı vaslı idrâk
  738. Gördi ki behişte hûr gelmez, Gün çıhdı henüz nûr gelmez
  739. Hurşîdsüz oldı rûz tâ şeb, Oldı başına karanu mekteb
  740. Bildi ki sipihr-i şu'bede-bâz, Bir şu'bede eyleyüpdür âğâz
  741. Elbette cefâ-yı ta'n-ı ağyâr, Ol gün yolına bırahdı bir hâr
  742. Nevmîd olup etdi nâle bünyâd, Dedi nedür ey felek bu bî-dâd
  743. N'etdüm sana kasd-ı cânum etdün, Kat'-ı reh-i dil-sitânum etdün
  744. Kesdün taleb-i garazda râhum, Bildür mana kim nedür günâhum
  745. Evvel meni eyledün mükerrem, Vasl-ı sanem ile şâd ü hurrem
  746. Döndün yine beyle cevr edersen, Ol devre nakîz devr edersen
  747. Vehm eylemedün mi kim çeküp âh, Sûz-ı ciğer ile bir seher-gâh
  748. Yanduram oda tokuz revâkun, Sûzın sana bildürem firâkun
  749. Tedbîr kıl ey muallim-i pîr, Et sihr ile ol perîni teshîr
  750. Ancak mana sanma yetdi bu gam, Kim yetdi mana yeten sana hem
  751. Düş ey elif istikâmetünden, Şerm eyle bu kadd ü kâmetünden
  752. Kaddi hevesiyle dem urursen, Ol getdi aceb ki sen durursen
  753. Ey nûn çü nihândur ebrû-yi yâr, Sen dahi nazarda durma zinhâr
  754. Ey mîm çü ağzı oldı gâib, Oldı sana hem adem münâsib
  755. Olsan nola ey devât dil-teng, Âyîne-i hâtırun dutup jeng
  756. Ol turra-i müşg-bûdan ayru, Hicrân kara bağrun eylemiş su
  757. Ey hâme sirişk-bâr olupsen, Ser-geşte vü bî-karâr olupsen
  758. Gûya bu gün etmemiş müyesser, Devrân sana dest-bûs-i dilber
  759. Ey levh hatınun eyle yâdın, Kıl sînede nakş gam sevâdın
  760. Bir niçe gün ol esîr-i hicrân, Mektebde gezüp kılurdı efgân
  761. Her rûz figânı ile tâ şeb, Ta'zîb çekerdi ehl-i mekteb
  762. Şeb hem kıluben figân ü zârı, Eylerdi muhâtab ol nigârı
  763. K'ey göz nûrı gönül sürûrı, Sensüz gözümün yoh oldı nûrı
  764. Evvel ne idi bu âşinâlığ, Âhir nişe eyledün cüdâlığ
  765. Evvel nişe eyledün meni mest, İzhâr-ı mahabbet ile pâ-best
  766. . Âhir ne içün humâra saldun, Bu mihnet-i intizâra saldun
  767. Saldun dil-i zâra nâr-ı fürkat, Kıldun gözümi pür-âb-ı hasret
  768. Gönlüm odı kıldı yana yana, Âheng şafak tek âsmâna
  769. Yaşum suyı oldı vara vara, Bir bahr ki yoh ana kenâre
  770. Men istemezem bu günde hem-dem, Yanumdan ilet hayâlüni hem
  771. Olmaya düşüp hayâlün ey meh, Oda yana suya bata nâgeh
  772. Ser-mest-i şarâb-ı iştiyâkem, Medhûş-i tehayyür-i firâkem
  773. Koyma gamunı menümle hem-râh, Fâş eylerem anı halka nâgâh
  774. Ser-mestde ihtiyâr olmaz, Medhûşda i'tibâr olmaz
  775. Cân oldı gamun gelende ber-bâd, Teşvîş-i fenâdan oldum âzâd
  776. Gösterdi mana gamun mezâkı, Ayş-ı ebedî neşât-ı bâkî
  777. Ger gelse ecel menüm nem ala, Cân hod yohdur meğer gam ala
  778. Şem'-i şeb-i mihnet ü belâyem, Âşüfte-i cünbiş-i hevâyem
  779. Sûz-ı dil ile tökülse yaşum, Tîğ-i gam ile kesilse başum
  780. Cândan çıharıp hevâ-yı aşkı, Terk eylemezem belâ-yı aşkı
  781. Bu günleri kim gam içre zârem, Hicrân elemiyle bî-karârem
  782. Ger nâme-i ömre kilk-i takdîr, Gündür deyüben kılursa tahrîr
  783. Eyler meni ol hisâb mağbûn, Kim sûret-i hâldür diğer-gûn
  784. Gün şartı deyerler âftâbı, Bi'llâh ki bu nüktedür hisâbî
  785. Her gün ki görünmez âftâbum, Men gün demezem budur hisâbum
  786. Yoh kimse bu derd-i dilden âgâh, Bu derd-i dil ile neyleyem âh
  787. Derdüm söze geldüğince artar, Oddur yel ile zebâne dartar
  788. Eyyâm-ı visâli eyleyüp yâd, Ol haste bu şi'ri etdi bünyâdBu gazel Mecnûn dilindendür
  789. Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ile, Ni'met-i vaslın görüp nâzın çekerdüm cân ile
  790. Görmemişdi gülşen-i ayşum hazân-ı tefrika, Olmamışdı tîre eyyâmum şeb-i hicrân ile
  791. Meh-veşümden dûstlar devrân cüdâ ister meni, Düşmenümdür hîç bilmen n'etmişem devrân ile
  792. Yetse ger âşıklarun eflâke efgânı ne sûd, Yetmek olmaz mâh-veşler vaslına efgân ile
  793. Yaşurup sahlardum elden dâğ-ı hicrânın eğer, Etmek olsaydı müdârâ dîde-i giryân ile
  794. Zevkden dîbâce bağlandı kitâb-ı ömrüme, Koymadı devrân geçe evkâtum ol unvân ile
  795. Ey Fuzûlî ahter-i bahtum müsâid olmadı, Kim olam bir dem mukârin ol meh-i tâbân ile
  796. Söz muhtasar ol esîr-i sevdâ, Bir nev' ile oldı halka rüsvâ
  797. Kim Kays iken adı oldı Mecnûn, Ahvâlini etdi gam diğer-gûn
    Bu Leylîye Mecnûn güzerde mukâbil olduğıdur ve Gün mukâbelesinde hilâl-i mihri bedr-i kâmil olduğıdur
  798. Bir gün ki bahâr-ı âlem-efrûz, Vermişdi cihâna feyz-i nevrûz
  799. Salmışdı nikâb çehreden gül, Çekmişdi sürûd-ı nâle bülbül
  800. Şeb-nem mey-i nâbı ile lâle, Doldurmış idi kızıl piyâle
  801. Olmışdı gül ile sebze-i ter, Firûze-fürûz ü la'l-perver
  802. Bir niçe musâhib-i vefâ-dâr, Mecnûn-ı şikesteni görüp zâr
  803. Her yan dediler ki ey belâ-keş, Gül çağıdur olmagıl müşevveş
  804. Bu faslda âdemî gerek şâd, Endûh ü belâ vü gamdan azâd
  805. Çün ebr değülsen olma giryân, Çün seyl değülsen etme efgân
  806. Gül kimi bırahma sîneye çâk, Sebze kimi etme bisterün hâk
  807. Ancak özüni esîr-i gam kıl, Lutf eyle hırâma gel kerem kıl
  808. Sahrâ dutalum mey içelüm şâd, Endûh ile olma beyle mu'tâd
  809. Ey gonca-dehân ü serv-kâmet, Gül oyna zamânı kıl ferâgat
  810. Pâkize vücûda hayfdur gam, Beyle dahi kalmaya bu âlem
  811. Şâyed açıla gül-i murâdun, Muhkem kıl esâs-ı i'tikâdun
  812. Seyr üzre bu nevbahâr faslı, Şâyed bulına nigâr vaslı
  813. Mecnûn-ı hazîn ayağa durdı, Sahrâlara seyr içün yüz urdı
  814. Giryân giryân kılurdı seyrân, Hayrân hayrân gezerdi her yan
  815. Geh sezbeye arz-ı râz ederdi, Geh lâleye min niyâz ederdi
  816. Çeşmine sürerdi lâle dâğın, Âşık sağınup öpüp ayağın
  817. Nergis gözine nigâh ederdi, Yârı gözin anup âh ederdi
  818. Söylerdi benefşeye gam-ı dil, Kim söyleye olsa yâra vâsıl
  819. Bülbüllere şerh ederdi hâlin, Kumrîlere mihnet ü melâlin
  820. Her turfe çiçek görüp çeküp âh, Menzil menzil gezerdi nâgâh
  821. Bir menzile düşdi reh-güzârı, Kim seyrde idi anda yârı
  822. Bir niçe perî-ruh ile hem-dem, Mecnûn-ı şikesteden mukaddem
  823. Leylî güzer etmiş ol fezâya, Salmış gül ü lâle üzre sâye
  824. Bir sebzeye sebz har-geh urmış, Meh sahn-ı felekde hâle kurmış
  825. Gonca kimi ol latîf har-gâh, Gül berki kimi içinde ol mâh
  826. Mecnûna mukâbil oldı Leylî, Bahr-ı gama yetdi derd seyli
  827. Leylî deme şem'-i meclis-efrûz, Mecnûn deme âteş-i ciger-sûz
  828. Leylî deme cennet içre bir hûr, Mecnûn deme zulmet içre bir nûr
  829. Leylî deme evc–i hüsne bir mâh, Mecnûn deme mülk-i aşka bir şâh
  830. Leylî deme bir yegâne-i dehr, Mecnûn deme bir fesâne-i şehr
  831. Leylî çemen-i belâ nihâli, Mecnûn felek-i vefâ hilâli
  832. Leylî meh-i âsmân-ı haşmet, Mecnûn şeh-i kişver-i melâmet
  833. Leylî saf-ı ehl-i hüsn emîri, Mecnûn ser-i kûy-ı gam fakîri
  834. Leylî işi işve vü kirişme, Mecnûn gözi yaşı çeşme çeşme
  835. Leylî vü neşât-ı hüsn kâmı, Mecnûn ü belâ-yı aşk dâmı
  836. Leylî vü letâfet-i dil-ârây, Mecnûn ü melâmet-i gam-efzây
  837. Leylîde kemâl-i hüsn ile zevk, Mecnûnda cemâl-i Leylîye şevk
  838. Leylî sadef-i hayâya bir dür, Mecnûna anunla min tefâhür
  839. Leylîde visâl-i dûst meyli, Mecnûnda hem ârzû-yı Leylî
  840. Ol iki sehî-kad ü semen-ber, Birbirine oldılar berâber
  841. Fûlâda sataşdı seng-i hâre, Od düşdi karâr ü ihtiyâra
  842. Bir sâza düzildi ol iki târ, Germ oldı revâc-ı nâle-i zâr
  843. Ol bahtı muna neşât buldı, Bu gördi anı mukayyed oldı
  844. Mecnûnda karâr dutmayup hûş, Deryâ-yı tehayyür eyledi cûş
  845. Bir dem bahabilmedi ol aya, Düşdi yüzi üzre misl-i sâye
  846. Leylî hem itürdı ihtiyârın, Bir dem görebilmedi nigârın
  847. Hayrânlığı ol makâma yetdi, Kim düşdi ayakdan ussı getdi
  848. Gül suyu sepüp revân yüzine, Leylîni getürdiler özine
  849. Her yan dediler ana ki ey mâh, Nâgeh olur atan anan âgâh
  850. Kim gayr ile âşinâ olupsen, Bir dilbere mübtelâ olupsen
  851. Vermez bu reviş netîce-i hûb, Şâyeste değül sana bu üslûb
  852. Yahşi nazar eylesen yamandur, Hem bize vü hem sana ziyandur
  853. Andan götürüp bisât ü har-gâh, Ol mâh-likânı hâh ü nâ-hâh
  854. Öz bürcine kıldılar revâne, Tâ olmaya vâkıf ata ane
  855. Söz demediler bu mâcerâdan, Ne gencden ü ne ejderhâdan
  856. Mecnûnı hem etdi çeşm-i hûn-bâr, Sular saçuben yüzine bîdâr
  857. Gördi ki nigârdan nişan yoh, Bir cism-i füsürde var cân yoh
  858. Dîvâne kalup perî gedüpdür, Salup anı dil beri gedüpdür
  859. Çâk eyledi câme kıldı nâle, Hâli bedel oldı özge hâle
  860. Terk etdi libâs-ı lâle-gûnı, Raht oldı tenine eşk-i hûnı
  861. Ger mâtem içün misâl-i hâme, Sarmışdı başa siyeh imâme
  862. Çizgindi başına dûd-ı âhı, Yandurdı imâme-i siyâhı
  863. İkrâh ile çıhdı pîrehenden, Âr etdi şehîd-i gam kefenden
  864. Na'leyni bırahdı ol belâ-cû, Kim âşıka pây-benddür bu
  865. Hem-demlere özr kıldı âğâz, K'ey bir niçe hem-nişîn ü hem-râz
  866. Seylâb-ı hücûm-ı aşk yetdi, Men şîfte-hâli garka etdi
  867. Olman men-i haste ile hem-dem, Tâ batmayasuz bu suya siz hem
  868. Men reng-i melâmete boyandum, Sevdâ-zedeliğ odına yandum
  869. Elbette bir od ki düşdi câna, Âhir dutuşup çeker zebâne
  870. Düşvâr belâmı sehl sanman, Siz dahi menüm oduma yanman
  871. Menden size düşmesün bir ahker, Çün değmedi hayr değmesün şer
  872. Sevdâ siyeh etdi rûzgârum, Aşk aldı inân-ı ihtiyârum
  873. Men bir kuşem uçdum âşiyandan, Men handan ü meyl-i hâne handan
  874. Kılman mana ev hikâyetin çoh, Dahi menüm anda varmağum yoh
  875. Sizden sorar olsa ata hâlüm, Keyfiyyet-i mihnet ü melâlüm
  876. Söylen ki fenâya verdi rahtın, Eyyâm siyâh kıldı bahtın
  877. Ey pîr-i şikeste-hâl ü nâ-şâd, Tanrı'yçün elümden eyleme dâd
  878. Deme ki nedür bu mâcerâlar, Senden mana yetdi bu belâlar
  879. Men bilmez idüm gam-ı cihânı, Teşvîş-i zemîn ü âsmânı
  880. Âsûde serâçe-i ademde, Ne gussada idüm ü ne gamda
  881. Bilmezliğ ile hem-râz idi hâlüm, Ne hüsn ü ne aşk idi hayâlüm
  882. Sen vâsıta-i vücûdum oldun, Sen mâni'-i feyz-i cûdum oldun
  883. Umdun ki menümle olasen şâd, Derdâ ki ümîdün oldı ber-bâd
  884. Men yoh olubem sen imdi var ol, Özge halefe ümîd-vâr ol
  885. Ma'zûr dut ey azîz ma'zûr, Men kasd ile senden olmadum dûr
  886. Çoh sıdk ile eyledüm ana azm, Kim devlet-i vasluna yetem cezm
  887. Su saldı yoluna eşk-i hasret, Dâmânumı dutdı hâr-ı mihnet
  888. Tahrîr kılup münâsib-i hâl, Bu şi'ri hem etdi ana irsâl
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  889. Fesâd-ı aşkı tâ gördüm salâh-ı akldan dûrem, Meni rüsvâ görüp ayb etme ey nâsih ki ma'zûrem
  890. Eğer çâk-i girîbân eylesem men'eylemen çün men, Metâ'-ı nengden ârî libâs-ı ârdan ûrem
  891. Men ü sahrâ-yi vahşet menzil etmen âfiyet küncin, Esir-i dâm-ı zulmet olmazem çün tâlib-i nûrem
  892. Temerrüd akl fermânından etsem dûstlar bi'llâh, Meni re'yümle sanman aşk sultânına me'mûrem
  893. Mana kim ta'ne eyler kim nasîhat ehl-i âlemden, Hoşem kim i'tibar-ı aşk ile her dilde mezkûrem
  894. Belâ-yı aşk u derd-i dûst terkin kılmazem zâhid, Ne muştâk-ı behiştem sen kimi ne tâlib-i hûrem
  895. Hayâl-i çîn-i zülf ü tâk-ı ebrûsiyle zevküm gör, Sanasen haşmet ile Kisrîyem kadr ile Fağfûrem
  896. Garaz bir ad imiş âlemde men hem eyledüm bir ad, Bi-hamdi'llâh Fuzûlî rind ü rüsvâlıkda meşhûrem
    Bu Mecnûnun cünûnunun sıfatıdur ve Vâdî-i aşk sevdâsının keyfiyyetidür
  897. Ol şîve-i aşk içinde mâhir, Kıldukta vasiyyetini âhir
  898. Kıldı gözedüp tarîk-i vahşet, Eshâbdan inkıtâ'-ı ülfet
  899. Sahrâya düşüp güneş misâli, Tenhâ yürür oldı lâübâlî
  900. Her daşa ki yetdi tökdi yaşın, La'l eyledi kûh ü deşt daşın
  901. Göz yaşını bes ki tökdi her sû, Her merhaleden ahıtdı min cû
  902. Bir ebr-i belâ idi güvâhı, Bârân sirişk ü berk âhı
  903. Bârân ile berki cism ü cândan, Bir mertebede ki mundan andan
  904. Deryâlara yetse lem'a-i tâb, Sahrâlara düşse katra-i âb
  905. Deryâlar olurdı cümle sahrâ, Sahrâlar olurdı cümle deryâ
  906. Feryâd ile doldurup bu deyri, Feryâda getürdi vahş ü tayrı
  907. Efgânı yetürdi âsmâna, Efgân ile âsmânı câna
    Bu Mecnûnun atası vâkıf-ı hâl olduğıdur ve Anı beyâbân-ı mihnetde bulduğıdur
  908. Gencîne-küşâ-yı genc-i güftâr, Olmış bu edâ ile güher-bâr
  909. K'ol bir niçe bî-karâr ü mahzûn, Nâ-çâr kılup vedâ'-ı Mecnûn
  910. Nevmîd dönüp şikeste vü hâr, Kıldılar atasını haberdar
  911. Ol pîr çü vâkıf oldı hâle, Mecnûn kimi etdi âh ü nâle
  912. Sahrâlara dutdı seyl tek yüz, Vâdîlere açdı çeşme tek göz
  913. Çoh aradı gezdi her mekânı, Bulınmadı oğlınun nişânı
  914. Tâ âkıbet ol şikeste-hâli, Bir gûşede gördi lâubâlî
  915. Düşmiş yere hâk-sâr ü gam-nâk, Ahvâli harâb ü sînesi çâk
  916. Dönmiş gül-i sürhi zağferâna, Şimşâd-ı latîfi hîzrâna
  917. Âyînesini gubâr dutmış, Jeng-i gam-ı rûzgâr dutmış
  918. Etmiş elifin sitem yüki dâl, Kılmış kalemin felek gamı nâl
  919. Hem-sohbeti mûr ü hem-demi mâr, Tekye-gehi hâk ü bisteri hâr
  920. Hâr üzre ana delük delük ten, Açmış gam evine dürlü revzen
  921. Ol pîr çü gördi sûret-i hâl, Sûret kimi kaldı bir zaman lâl
  922. Bir lahza anı tehayyür aldı, Hayret gözi ile bahakaldı
  923. Sonra yaha yırtup etdi feryâd, K'ey bülbül-i bûstân-ı bî-dâd
  924. Hâl-i dilüni mana beyân et, Esrâr-ı nihânunı ıyân et
  925. Kim aldı elünden ihtiyârun, Kim eyledi tîre rûzgârun
  926. Bi'llâh nişe bî-karâr olupsen, Âşüfte-i rûzgâr olupsen
  927. Ne seyrdesen sana taleb ne, Bu nâle vü zâruna sebeb ne
  928. Deryâda ise sana dür-i kâm, Sen söyle men eyleyem ser-encâm
  929. Zulmâtda ise şem'-i maksûd, Rûşen kıl ü menden iste mevcûd
  930. Mecnûn dedi ey mana veren pend, Dânâ-yı sühan-ver ü hıred-mend
  931. Kimsen nedürür bu güft ü gûlar, Bî-fâide bâtıl ârzûlar
  932. Get derdüme sen devâ değülsen, Bîgânesen âşinâ değülsen
  933. Men beyle kelâma dutmazem gûş, Leylî sözi söyle yohsa hâmûş
  934. Dedi menem atan ey belâ-keş, Men seng-i nedâmetem sen âteş
  935. Dedi nedür ata yohsa ane, Leylî gerek özgedür fesâne
  936. Çün gördi itâatinde ihmâl, Bildi ki fakîre özgedür hâl
  937. Verdi bu firîb ile tesellî, Kim dur gedelüm çağırdı Leylî
  938. Leylî bize geldi mihmândur, La'li talebünde dür-feşândur
  939. Mecnûn ki eşitdi Leylî adın, Sandı ki felek verür murâdın
  940. Lebbeyk deyüp ayağa durdı, Ol ka'be-i maksâda yüz urdı
  941. Pîr ile cevân-ı dil-şikeste, Geldi eve dil-figâr ü haste
  942. Başında hevâ-yı vasl-ı Leylî, Ne ata gamı ne ana meyli
  943. Geh ata nasîhat etdi âğâz, Geh anesi oldı pend-perdâz
    Bu Mecnûna anası pend verdüğidür ve Bûstân-ı melâmetden hâr-ı nedâmet derdüğidür
  944. K'ey râhat-ı cân ü nûr-ı dîde, Ferzend-i yegâne-i güzîde
  945. Şânunda riyâset-i Arab var, Mîrâs-ı şecâat ü edeb var
  946. Etvâr-ı mülûk dut hemîşe, Âyîn-i şecâat eyle pîşe
  947. Ebrû-yı ham ise ger murâdun, Süst etme kemân-ı i'tikâdun
  948. Müjgân-ı siyâhdan götür dil, Ol nâveng-i cân-sitâna mâil
  949. Olsan nigerân-ı kadd ü kâmet, Kıl nîze-i hûn-feşâna rağbet
  950. Ger zülf ile görmek istesen hâl, Gör hey'et-i nokta peyker-i dâl
  951. Gönlün göz ü kaşa olsa meftûn, Gör dîde-i ayn ü ebru-yı nûn
  952. Sen servsen olmagıl girân-bâr, Âzâd olagör ne kim giriftâr
  953. Sen la'lsen olmagıl sebük seng, Döndürme güneş görüp revân reng
  954. Etme özüni habâb-mânend, Başunda olan hevâya hursend
  955. Kim yohdurur ol hevâya bünyâd, Başun olur ol hevâda ber-bâd
  956. Ser-germliğ etme şem'-nisbet, Sûz-ı gam-ı aşk ile mürüvvet
  957. Gör şem'i nişe düşer belâya, Başındakiden geder fenâya
  958. Zevk-ı dil ü dîde kılma âdet, Salma mey ü şâhide irâdet
  959. Mahbûb ü mey ile besleyen cân, Sanma olur ehl-i akl ü îmân
  960. Aklı mı olur müdâm mestün, Îmânı olur mı mey-perestün
  961. Şi're heves etme kim yamandur, Yahşi deseler ana yalandur
  962. Hâlâ kılagör kemâl hâsıl, Fevt etme kemâli gezme gâfil
  963. Ey bâg-ı ümîdümün nihâli, Kılma bizi neng pâymâli
  964. Mahbûb hem istesen kem olmaz, Biz kim senünüz sana gam olmaz
  965. Vardur bu haşemde min kabîle, Her tâife içre min cemîle
  966. Bir bir kılalum kamu sana arz, Yetsün yerine bize olan farz
  967. Bir serv-i sehî-kad ü semen-ber, Tezvîcüne edelüm mukarrer
  968. Ta'yîn edelüm sana meh ü sâl, Sarf eyleyebildüğünce emvâl
  969. Sen dutma hemîn tarîk-ı vahşet, Kat'-ı neseb eyleme emânet
  970. Bizden bu nasîhati kabûl et, Her lahza yeter bizi melûlet
  971. Uşşâk sefâhetin kılup yâd, Bu şi'ri ne hoş demiş bir üstâd
    Gazel-i üstâd
  972. Cân verme gam-ı aşka ki aşk âfet-i cândur, Aşk âfet-i cân olduğı meşhûr-ı cihândur
  973. Sûd isteme sevdâ-yı gam-ı aşkda hergiz, Kim hâsıl-ı sevdâ-yı gam-ı aşk ziyandur
  974. Her ebru-yı ham katlüne bir hancer-i hûn-rîz, Her zülf-i siyeh kasduna bir ef'î yılandur
  975. Yahşi görinür sûreti meh-veşlerün ammâ, Yahşi nazar etdükde ser-encâmı yamandur
  976. Aşk içre azâb olduğın andan bilürem kim, Her kimse ki âşıkdur işi âh u figândur
  977. Yâd etme kara gözlülerün merdüm-i çeşmin, Merdüm deyüp aldanma ki içdükleri kandur
  978. Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefâ var, Aldanma ki şâir sözi elbette yalandur
    Bu Mecnûnun nasîhat kabûl etmedüğidür ve Atasının derdi dermâna yetmedüğidür
  979. Mecnûn ki eşitdi ol hitâbı, Verdi bu tarîk ile cevâbı
  980. K'ey rûh-ı revânum ata ane, Kâm-ı dil ü cânum ata ane
  981. Tahkîk edübem işüm hatâdur, Her ne desenüz mana revâdur
  982. Âlûde-i reng-i dûd-ı âhem, Züll-i güneh ile rû-siyâhem
  983. Men hem olubem bu işden âgâh, Ammâ ne deyem ne söyleyem âh
  984. Yohdur bu işümde ihtiyârum, Zabtumda inân-ı iktidârum
  985. Akl oldı zaîf ü aşk gâlib, Hâtır nigerân nigâr câzib
  986. Dutdı ten ü cânumı gam-ı yâr, Gayri'l-mahbûbi leyse fi'd-dâr
  987. Mende dahi nişe menliğ olsun, Mende meni isteyen ne bulsun
  988. Takdîr çü beyledür ne tedbîr, Takdîri eder mi kimse tağyîr
  989. Olsaydı mana neşât rûzî, İster mi idüm bu derd ü sûzı
  990. Ger sıhhate kâdir olsa bîmâr, Derde özin eylemez giriftâr
  991. Elverse gedâya pâdişâlığ, Sanman ki kılur dahi gedâlığ
  992. Fıtratda ne hâlet olsa maksûm, Ref' olmaduğıdur emr-i ma'lûm
  993. İslâhuma eylemen teemmül, Kim gül tiken olmaz ü tiken gül
  994. Keyfiyyet-i âb ü cevher-i hâk, Demek ola mı kabûl-i idrâk
  995. Su sifleliğinden ayrılur mı, Od yandurabilmeyebilür mi
  996. Ol gün ki rahimde kilk-i kudret,  Îcâduma verdi zîb sûret
  997. Doldurdı hevâ ile dimâğum, Sevdâ ile bağladı ayağum
  998. Doldı bedenümdeki rek ü pûst, Başdan ayağa mahabbet-i dûst
  999. Mülk eyledi gönlümi belâya, Vakf eyledi cânumı cefâya
  1000. Yoh mende bu hükmden tehallüf, Ol mülk ile vakfa bir tasarruf
  1001. Derd-i ezelî devâ bulur mı, Mihr-i ebedî fenâ bulur mı
  1002. Men şem'-i serâçe-i firâkem, Sûz-ı ciğer ile hoş-mezâkem
  1003. Menden dileyen bu sûzı zâil, Bî-dâduma olmış ola mâil
  1004. Şem'ün ki hayâtı oldı âteş, Hâli anun âteş iledür hoş
  1005. Oddan dileyen anun necâtın, Fânî dilemiş ola hayâtın
  1006. Düşmenliğe dûstlığ kılup ad, Tedbîr-i necâtum eylemen yâd
  1007. Men garka-i bahr-ı şevk-i yârem, Berhem-zede-i gam-ı nigârem
  1008. Ancak sebeb-i karârum oldur, Ârâm-ı dil-i figârum oldur
  1009. Anunla edün bu derde merhem, Urman dahi andan özgeden dem
  1010. Dersüz mana var dil-rübâlar, Leylî kimi çoh perî-likâlar
  1011. Bi'llâh demenüz bu harfi zinhâr, Âlemde bir andan özge kim var
  1012. Bülbül gül içün kılanda nâle, Derdine devâ olur mı lâle
  1013. Husrev değülem ki mana dilber, Şîrîn ola gâh gâh Şekker
  1014. Men yek-cihetem tarîkatümde, Tagyîr işi yoh cibilletümde
  1015. Özrini beyân edüp hem ol dem, Takrîre getürdi bir gazel hem
    Bu gazel Mecnûn dilindendir
  1016. Aşk derdi ey mûalic kâbil-i derman değül, Cevherinden eylemek cismi cüdâ âsân değül
  1017. Devr cevrinden şikâyet edene âşık demen, Aşk mesti vâkıf-ı keyfiyyet-i devrân değül
  1018. Şehrden sahrâya bir fark olduğın her kim bilür, Bilmiş ol kim aşk sahrâsında ser-gerdân değül
  1019. Her kim idrâk eyler öz keyfiyyet-i hâlin henüz, Dûst ruhsârına ayn-ı şevk ile hayrân değül
  1020. Cânı cânân ittihâdı fâriğ eyler cismden, Cismden âgâh olan cân vâsıl-ı cânân değül
  1021. Der imiş düşmen ki hem-demdür Fuzûlî yâr ile, Her sözi bühtân ise hakkâ bu söz bühtân değül
    Bu Mecnûn atasınun Leylîye hâstârlığıdır ve Leylî atasının Mecnûndan bîzârlığıdur
  1022. Sâkî getür ol şarâb-ı nâbı, Kim yetdi nisâba gam hisâbı
  1023. Gam düşmen-i cân-ı mübtelâdur, Def' eyeleye gör ki bir belâdur
  1024. Söz cevherine olan hırîdâr, Bu nev' ile germ kıldı bâzâr
  1025. Kim âciz olup gam içre ol pîr, Mecnûnına kıldı fikr-i zencir
  1026. Bildi ger olmaz olsa Leylî, Mümkin değül olmağı tesellî
  1027. Kıldı talebin özine lâzım, Cem' etdi eâlî vü eâzım
  1028. Ümmîd ile bağladı umup kâm, Ol ka'be-i ârzûya ihrâm
  1029. Çün Leylî atası bildi hâli, Üydürdi ekâbir ü ehâlî
  1030. Karşularına olup revâne, Kıldı olarunla azm-i hâne
  1031. Ehlen sehlen deyüp demâdem, Min kez dedi ola hayr makdem
  1032. Çün şem'-sıfat olar oturdı, Bu serv kimi ayağa durdı
  1033. Ortaya bırahdı dürlü hânlar, Tâ kâm-ı dil ala mihmânlar
  1034. Olmışdı dolup kebâb ile hân, Cedy ü hamel ile âsman-sân
  1035. Ammâ aceb er kıla hıred-mend, Ol hânları âsmâna mânend
  1036. Her kim garazın bulurdı hândan, Bu mümkin olur mı âsmandan
  1037. Hânlar götürildüğünde ol pîr, Takrîb ile derdin etdi takrîr
  1038. K'ey kadr ile kıble-i kabâil, Senden kamunun murâdı hâsıl
  1039. Asl ü nesebüm sana ıyândur, Hükmüm niçe min eve revândur
  1040. Meşhûr-ı kabâilem sahâda, Ma'rûf-ı tavâifem atâda
  1041. Hem var maahbbetümde te'sîr, Hem var adâvetümde teşvîr
  1042. Ser-defter-i ehl-i rûzgârem, Her niçe desem yüz anca varem
  1043. Nahl-i emelüm semer verüpdür, Îzed mana bir güher verüpdür
  1044. Hâla dilerem bu turfe lû'lû, Bir la'l ile ola hem-terâzû
  1045. Tâ lû'lû olanda la'le vâsıl, Terkîb kılam müferrih-i dil
  1046. Çoh kânlara tîşe-veş yüz urdum, Çoh la'l hakîkatini sordum
  1047. Her kânda eğerçi la'l çohdur, Bir la'l ki lâyık ola yohdur
  1048. Bir la'lün eşitmişem senün var, Kim lû'lüme oldurur sezâ-vâr
  1049. Lutf eyle inâyet et kerem kıl, Ol la'l ile dürri muhterem kıl
  1050. Kılsun güli serv sâye-perver, Olsun güle serv sâye-güster
  1051. Fehm et sözümi tegâfül etme, Hayr işdür bu teallül etme
  1052. Ger hâsıl olur bu kâm senden, Her ne diler isen iste menden
  1053. Anca kılayum sana revân genc, Kim yer yüzin eyleye nihân genc
  1054. Anca güher eyleyem revâne, Kim bulmayasen ana hizâne
  1055. Ol serv-i semen-berün atası, Ol genc-i nihânun ejdehâsı
  1056. Lutf ile dedi ki ey hıred-mend, Men kimi esîr-i dâm-ı ferzend
  1057. Sen hoş geldün safâ getürdün, Topraklardan bizi götürdün
  1058. Müşkilce hitâbdur hitâbun, Bilmen nişe vereyüm cevâbun
  1059. Kurbün bilürem mana şerefdür, Ammâ halefün aceb halefdür
  1060. Mecnûn deyü ta'n eder halâyık, Mecnûna menüm kızum ne lâyık
  1061. Leylî demenem ki nâzenîndür, Bir tîre kenîz-i kem-terîndür
  1062. Olmaz mı kenîz cins-i merdüm, Yohdur mı kenîze hem terahhum
  1063. Dîv ile perî olur mı hem-dem, Olmaz sözi açma ebsem ebsem
  1064. Dîvâneye zâyi' eyleme renc, Vîrâne gerek nedür ana genc
  1065. Tedbîr ile dönderüp mizâcın, Sevdâsınun eylesen ilâcın
  1066. Leylî anun olsun eyledüm ahd, Var imdi sen et ilâcına cehd
    Bu Mecnûnun atasınun hırmânıdur ve Gayr bâbdan tedbîr-i dermânıdur
  1067. Ol sâhib-i neng ü nâm ü nâmûs, Döndi eve geldi hâr ü me'yûs
  1068. Mecnûna dedi ki ey belâ-keş, Hâcet biter olmagıl müşevveş
  1069. Akl ile açılur ol muammâ, Leylîni sana verürler ammâ
  1070. Şartı bu ki olasen hıred-mend, Erbâb-ı hıredden alasen pend
  1071. Ref' ola alâmet-i cünûnun, Akl ola hemîşe reh-nümûnun
  1072. Mecnûn dedi ey edîb-i kâmil, Dîvâne-i aşk olur mı âkil
  1073. Ger mende bu ihtiyâr olaydı, Tedbîrüme i'tibâr olaydı
  1074. Evvelden edeb şiâr ederdüm, Temkînümi üstüvâr ederdüm
  1075. Olmazdı bu hâle ihtiyâcum, Kim ola azâb ile ilâcum
  1076. Mende bu ilâca yoh müdârâ, Min kez gamum etdüm âşikârâ
  1077. Yohdur revişümde inkılâbum, Evvelki cevâbdur cevâbum
  1078. Sen ehl-i hıredsen eyle tedbîr, Tedbîrün ede meğer ki te'sîr
  1079. Leylîni dahi men etmeyem yâd, Men âkil-i vakt olam sen âzâd
  1080. Ol pîr-i şikeste-hâl ü hayrân, Tedbîr-i ilâc edüp firâvân
  1081. Her handa eşitdi bir tabîbi, Gül-zârınun oldı andelîbi
  1082. İzhâr edüp ana ihtiyâcın, Bîmârınun istedi ilâcın
  1083. Bîmârına min tabîb-i hâzık, Bir şerbet içürmedi muvâfık
  1084. Her yerde ki bildi bir nazar-gâh, Varup ana oldı hâk-i dergâh
  1085. Çoh el götürüp duâlar etdi, Çoh nezr verüp atâlar etdi
  1086. Re'yiyle melûlin etmeğe şâd, Min pîrden almadı bir irşâd
  1087. Çoh sihr olunup yazıldı ta'vîz, Çoh mekrlere dutuldı ümmîz
  1088. Edilmedi hiç biriyle çâre, Ne çâre kazâ-yı Kirdgâra
  1089. Bir gün dediler ana ki ey pîr, Âlemde sana bu kaldı tedbîr
  1090. Kim Ka'beye iltesen esîrün, Ola ki Hak ola dest-gîrün
  1091. Tavf-ı Harem olsa ana hâsıl, Ser-geşteliğ andan ola zâil
  1092. Ursa Hacer-i mübâreke baş, Yumşana eğer ola kara daş
    Bu Mecnûn-ı bî-çârenün Ka'beye yüz urduğıdur ve Münâcât ile sevdâsın arturduğıdur
  1093. Ol pîr bu hayr işe kılup cehd, Mecnûna müretteb etdi bir mehd
  1094. Aldı anı azm-i râh kıldı, Azm-i harem-i İlâh kıldı
  1095. Çün Ka'beye erdi ol nîkû-hûy, Mecnûna dedi ki ey belâ-cûy
  1096. Dut Ka'beye rûy tâat eyle, Temkîn ü edeb riâyet eyle
  1097. Ta'zîm şerâitin edâ kıl, İhlâs-ı dürüst edüp duâ kıl
  1098. Ola ki kabûl ola niyâzun, Hak şefkati ola çâre-sâzun
  1099. Bu yerde kabûl olur duâlar, Bu buk'ada bahş olur atâlar
  1100. Kıl tevbe ki ahsen-i ameldür, Cehd eyle necâta kim meheldür
  1101. Mecnûn bulup ol makâmdan zevk, Saldı anı çerhe neş'e-i şevk
  1102. Sûz ile çeküp ciğerden âvâz, Arz etdi binâ-yı Kâ'beye râz
  1103. K'ey sakfı bülend ü kadri âlî, Mihrâb-ı eâzım ü eâlî
  1104. Ey kıble-i ehl-i izz ü ikbâl, Ruhsâr-ı zemîne anberîn hâl
  1105. Ey mağz-ı vefâya kisvetün pûst, Hem-reng-i pelâs-ı hâne-i dûst
  1106. Ey gül-bün-i gonca-i ibâdet, Sandûk-ı cevâhir-i saâdet
  1107. Ey dâim olan menümle hem-derd, Ammâ ne menüm kimi cihân-gerd
  1108. Göğsine uran Hacer kimi daş, Zemzem kimi gözden ahıdan yaş
  1109. Peyveste siyeh kılan libâsın, Gönlinde nihân dutan hevâsın
  1110. Bi'llâh kimesen bu yerde âşık, Söyle ki enîsünem muvâfık
  1111. Olmış sana aşk feyzi hâsıl, Kılmış seni kıble-i kabâil
  1112. Yâ Rab bû harem-serâ hakiyçün, Bu ma'bed-i pür-safâ hakiyçün
  1113. Kıl mende binâ-yı aşkı dâim, Mânend-i esâs-ı Kâ'be kâim
  1114. Sal gönlüme derd-i aşkdan gam, Her lahza vü her zamân ü her dem
  1115. Aşk içre müdâm şevküm artur, Şevk ile hemîşe zevküm artur
  1116. Her handa ki âlem içre gam var, Kıl gönlümi ol gama giriftâr
  1117. Endîşe-i akldan cüdâ kıl, Aşk ile hemîşe âşinâ kıl
  1118. Artur mana zevk ü şevk-ı Leylî, Dâim mana anda kıl tecellî
  1119. Çohdur benî Âdem içre bî-dâd, Et gönlümi vahşet ile mu'tâd
  1120. Bir mülkde ver mana karârı, Kim yetmeye âdemî gubârı
  1121. Ol zâir-i Kâ'be-i inâbet, İsterdi duâ kılup icâbet
  1122. Tuğyân-ı belâdan etmeyüp fikr, Bu şi'r idi her dem etdüği zikr
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  1123. Yâ Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ meni, Bir dem belâ-yı aşkdan etme cüdâ meni
  1124. Az eyleme inâyetüni ehl-i derdden, Ya'ni ki çoh belâlara kıl mübtelâ meni
  1125. Oldukça men götürme belâdan irâdetüm, Men isterem belânı çü ister belâ meni
  1126. Temkînümi belâ-yı mahabbetde kılma süst, Tâ dûst ta'n edüp demeye bî-vefâ meni
  1127. Getdükçe hüsnin eyle ziyâde nigârumun, Geldükçe derdine beter et mübtelâ meni
  1128. Men handan ü mülâzemet-i i'tibâr ü câh, Kıl kâbil-i saâdet-i fakr ü fenâ meni
  1129. Eyle zaîf eyle tenüm fürkatinde kim, Vaslına mümkün ola yetürmek sabâ meni
  1130. Nahvet kılup nasîb Fuzûlî kimi mana, Yâ Rab mukayyed eyleme mutlak mana meni
    Bu Mecnûnun Kâ'beden mürâcaatidür ve Vuhûş ile musâhabetidür
  1131. Bir bir eşidüp sözin atası, Bildi ki kabûl olur duâsı
  1132. Efzûn olur gam ü melâmet, Mümkin değül oğlına selâmet
  1133. Çoh kıldı figân ü nâle vü zâr, Oğlından ümîd kesdi nâ-çâr
  1134. Ol pîr kalup orada hayrân, Mecnûn dutuben reh-i beyâbân
  1135. Tenhâ sefer ihtiyâr kıldı, Azm-i ser-i kûy-i yâr kıldı
  1136. Gündüz gözi yaşı hâdî-i râh, Gece yolı şem'i şu'le-i âh
  1137. Gerd-i reh-i yârı yâd ederdi, Geh otura geh dura gederdi
    Bu Mecnûnun derdini dağa şerh etdüğidür ve Andan nevmîd getdügidür
  1138. Bir dağa erişdi yolda nâgâh, Kaddine libâs-ı vehm kûtâh
  1139. Tiğinde ukâb-ı çerh kanı, Mazmûn kemerinde la'l kânı
  1140. Mün'im sıfatı libâsı fâhir, Ceyb ü bagali dolu cevâhir
  1141. Deryâ kıluben ana tazarru', Eylerdi zahîresin tevakku'
  1142. Sahrâ edüben ana tevellâ, Eylerdi maîşetin temennâ
  1143. Ol çeşmeler eyleyüp revâne, Olmışdı olara ata ane
  1144. Ta'zîm ile kılmış anı Hak yâd, Kur'anda ki el ci'bâle evtâd
  1145. Mecnûn ana eyleyüp temâşâ, Bir odlu sürûd kıldı inşâ
  1146. Oldukda sürûd ile nevâ-sâz, Andan hem eşitdi aks-i âvâz
  1147. Sandı ki öziyle hem-nefesdür, Dedi mana bu refik besdür
  1148. Yüz şükr ki yâr-ı gâr buldum, Gezdüm bu cihânı yâr buldum
  1149. Aşk odın ana hem etdi rûşen, K'ey gûşe-nişîn-i pâk-dâmen
  1150. Sûz-ı ciğerümden oldun âgâh, Ahsen ahsent bâreka'llah
  1151. Bir âşık-ı mübtelâ imişsen, Derd ehline âşinâ imişsen
  1152. Sensen mana hem-dem-i muvâfık, Dâğ ile olur hemîşe âşık
  1153. Bî-dâd ile göğsüne urup daş, Derd ile gözünden ahıdup yaş
  1154. N'oldı sana beyle mest olupsen, Gam dâmına pây-best olupsen
  1155. Kan ile dolupdurur kenârun, Ne gülden ola bu lâle-zârın
  1156. Bağrun görürem olupdurur su, Ne serv-kadün hevâsıdur bu
  1157. Gel ağlayalum bu mâcerâya, Bir dem koşalum sadâ sadâya
  1158. Çün bir dem anunla ağladı zâr, Derd-i dil-i zârın etdi izhâr
  1159. Azm eyledi hâk-i kûy-ı yâra, Leylînün evi olan diyâra
    Bu Mecnûnun gazâl ile mülâkâtıdur ve Aşk bâbında onunla olan hâlâtıdur
  1160. Gördi ki bir avcı dâm kurmış, Dâmına gazâller yüz urmış
  1161. Ol dâma cefâ-yı çerh-i gaddâr, Bir âhunı eylemiş giriftâr
  1162. Bir âhu esîr-i dâmı olmış, Kan yaşı kara gözine dolmış
  1163. Boynı kurulu ayağı bağlu, Şehlâ gözi nemlü cânı dağlu
  1164. Ahvâline rahm kıldı Mecnûn, Bandı ana tökdi eşk-i gül-gûn
  1165. Gönline katı gelüp bu bî-dâd, Yumşak yumşak dedi ki sayyâd
  1166. Rahm eyle bu müşg-bû gazâle, Rahm etmez mi kişi bu hâle
  1167. Sayyâd bu nâ-tüvâna kıyma, Kıl cânına rahm câna kıyma
  1168. Sayyâd sakın cefâ yamandur, Bilmezsen mi ki kana kandur
  1169. Sayyâd mana bağışla kanın, Yandurma cefâ odına cânın
  1170. Sayyâd dedi budur maâşum, Açman ayağın gederse başum
  1171. Katlinde bu saydun etsem ihmâl, Etfâl ü ıyâlüme n'olur hâl
  1172. Mecnûn ana verdi cümle rahtın, Pâk eyledi berkden dırahtın
  1173. Ol turfe gazâlün açdı bendin, Şâd eyledi cân-ı derd-mendin
  1174. Yüz urdı yüzine kıldı efgân, Göz sürdi gözine oldı giryân
  1175. K'ey bâdiye-gerd ü bâd-nâverd, Nâzük bedeniyle nâz-perverd
  1176. Sen zînet-i her gil-i zemînsen, Gül kimi lâtif ü nâzenînsen
  1177. Ey sebze-i cûy-bâr-ı vahşet, Ra'nâ semen-i bahâr-ı vahşet
  1178. Tenhâ koyma men-i zebûnı, Olgıl mana deşt reh-nümûnı
  1179. Gez bir niçe gün menümle hem-râh, İnsan deyüp etme menden ikrâh
  1180. Yaşum kimi getme çeşm-i terden, Kesme ayağun bu reh-güzerden
  1181. Ser-çeşme-i çeşmüm eyle menzil, Ser-menzilümüzden olma gâfil
  1182. Olsun bebeğüm karâr-gâhun, Eşk ü müje hâb ile giyâhun
  1183. Ey çeşm-i nigâr yâdigârı, Sehl eyle mana gam-ı nigârı
  1184. Kıldukda hayâl-i çeşm-i Leylî, Sen ver men-i hasteye tesellî
  1185. Çün ol beşeriyyetin unutdı, Âhû hem anunla üns dutdı
  1186. Anun sebebiyle hem çoh âhû, Sahrâda onunla dutdılar hû
    Bu Mecnûn-ı derd-mendün kebûter ile şerh-i hâlidür ve Andan iltimâs-ı mâ-fi'l-bâlidür
  1187. Bir menzile yetdi zâr ü muztar, Bir dâmda gördi bir kebûter
  1188. Her revzen-i dâmı bir der-i gam, Min gam müteveccih ana her dem
  1189. Mecnûn ana bahdı yandı cânı, Yaşı kimi cûşa geldi kanı
  1190. Sayyâdına eyledi tazarru', Kurtarmağın eyledi tevakku'
  1191. Seyyâd dedi ki men fakîrem, Fakra bu hamâme tek esîrem
  1192. Hâşâ ki bu mürg-i tîz-reftâr, Âzâd ola men kalam giriftâr
  1193. Ger var ise kıymetin edâ kıl, Andan munı dâmdan rehâ kıl
  1194. Evvel meni eyle gussadan şâd, Andan munı dâm-ı gamdan âzâd
  1195. Var idi kolunda bir dür-i ter, Şeffâf çü dîde-i kebûter
  1196. Verdi anı aldı ol esîri, Üftâdenün oldı dest-gîri
  1197. Sürdi kademine çeşm-i pür-hûn, Anca ki ayağın etdi gül-gûn
  1198. Her dem ana arz-ı râz ederdi, Min nağme-i şevk sâz ederdi
  1199. K'ey tîz-per ü bülend-pervâz, Erbâb-ı vefâya mahrem-i râz
  1200. Bu reng-i libâs-ı nîl-fâmun, Endûh ü melâmet-i müdâmum
  1201. İzhâr kılup nişâne-i gam, Kim kıldı seni esîr-i mâtem
  1202. Ger âşık isen sen ey cihân-gerd, Kaçma ki menem senünle hem-derd
  1203. Bir lahza menümle hem-nişîn ol, Gencîne-i râzuma emîn ol
  1204. Başum tüğin âşiyâne kılgıl, Göz yaşumı âb ü dâne kılgıl
  1205. Sen kâsıd imişsen ey hamâme, Menden hem ilet nigâra nâme
  1206. Gör hecr-i ruhında ıztırâbum, Peygâmum ilet getür cevâbum
  1207. Bi'llâh ser-i kûyına gedende, Her çizginüben tavâf edende
  1208. Yâd eyle meni sevâbuma gir, Bir tavf sevâbını mana ver
  1209. Kon hâk-i derine iste dâne, Kıl özüne dâneni behâne
  1210. Oldukça mecâlün etme nâmûs, Menden yetür ol yere zemîn-bûs
  1211. Anca dedi ana hem gam-ı dil, Kim kıldı anı hem ünse mâil
  1212. Başında olup şeb âşiyânı, Gündüz ol olurdı pâsbânı
  1213. Zâtında görüp nişâne-i hayr, Hem vahş mutîi oldı hem tayr
  1214. Râm oldı behâyim ol figâra, Bir fevc yığıldı vara vara
  1215. Ol zâr idi mülk-i derd şâhı, Hayl-i ded ü dâm anun sipâhı
  1216. Olmışdı beşerden eyle bîzâr, Kim öz aksin sanurdı ağyâr
  1217. Dartup göğe dûd-ı şu'le-i âh, Öz sâyesin istemezdi hem-râh
    Bu Leylî ahvâlinden bir haberdür ve Ma'şûk-ı âşık-pîşe etvârından bir eserdür
  1218. Sâkî müteellim-i humârem, Müştâk-ı şarâb-ı hoş-güvârem
  1219. Üftâdeliğüm gör etme ihmâl, Rahm et bir ayağ ile elüm al
  1220. İzhâr kılup safâ-yı meşreb, Bu bezmi çün eyledün müretteb
  1221. Bezm ehline nevbet ile ver câm, Hem hâs riâyet eyle hem âm
  1222. Mecnûna hemîn şarâb dutma, Leylîni ki asldur unutma
  1223. Dihkân-ı fasîh-i Fârisî-zâd, Bu gülşene beyle tikdi şimşâd
  1224. Kim ol çemen-i vefâ bahârı, Dâğ-ı gam-ı aşk lâle-zârı
  1225. Ya'nî reviş-i vefâda muhkem, Leylî sadef-i cevâhir-i gam
  1226. Girmişdi hisâra genc mânend, Urmışdı ayağa pendden bend
  1227. Ne bir ferahı ne bir neşâtı, Ne kimse ile bir ihtilâtı
  1228. Bîzâr atadan ü anadan, Bîgâne cemî'-i âşinâdan
  1229. Yanına olurdı hûblar cem', Pervâne-sıfat havâlî-i şem'
  1230. Şâd olmağa hâtır-ı hazîni, Eğlenmeğe tab'-ı nâzenîni
  1231. Min turrfece turfece fesâne, Şîrîn söz ile çeküp beyâna
  1232. Eylerler idi zaman zaman yâd, Takrîb ile lahza lahza bünyâd
  1233. Ol terk kılup neşât ü râhat, Bir uzvını eyleyüp cerâhat
  1234. Eylerdi behâne ile nâle, Düşmezdi olar düşen hayâle
  1235. Kızlar kaşa verse vesmeden reng, Cân gözgüsine salurdı ol jeng
  1236. Kızlar yüze koysa nîlden hâl, Ol nîle çekerdi raht fi'l-hâl
  1237. Kızlarda hayâl-i nakş-ı dîbâ, Ol nakş-ı hayâl ile şikîbâ
  1238. Kızlarun eli hınâda gül-gûn, Anun eli eşki ile pür-hûn
  1239. Ne iğnede ne ipekde meyli, Müjgâna tökerdi eşk seyli
  1240. Kızlar kılup ârzû-yı zîver, Ger rişteye çekselerdi gevher
  1241. Ol dahi çekerdi eyleyüp reşk, Târ-ı bedenine gevher-i eşk
  1242. Mecnûndan idi cünûnı efzûn, Leylî deyene der idi Mecnûn
  1243. Dünler ki gedüp yanından ol cem', Bir gûşede ol kalurdı vü şem'
  1244. Şem'e gam-ı dil beyân ederdi, Sûz-ı ciğerin ıyân ederdi
    Bu Leylînün çerâğ ile macerâsıdur ve Andan câre-sâzî-i dil temannâsıdur
  1245. K'ey didesi nemlü bağrı dağlu, Başı karalu ayağı bağlu
  1246. Gel olalım hem-nefes men ü sen, Râz-ı dil-i zârun eyle rûşen
  1247. Ne derd seni nizâr edüpdür, Âlüfte vü zerd ü zâr edüpdür
  1248. Başdan ayağa nedür bu yanmak, Dûd-ı dile dem-be-dem boyanmak
  1249. Ne cinsdür aslun ey belâ-keş, Kim âb-ı hayâtun oldı âteş
  1250. Şerh-i dil-i germ ü çeşm-i ter ver, Ser-rişte-i râzdan haber var
  1251. Her lahza düşersen ıztırâba, Hem âteşe garkasen hem âba
  1252. Ne sihr kılursen ey seher-hîz, Kim âteşün âbdan olur tîz
  1253. Men sûhteden hem olma gâfil, Mende dahi var bir gam-ı dil
  1254. Men hem sana benzerem vefâda, Belkim niçe mertebe ziyâde
  1255. Sen gece hemîn yanarsen ey zâr, Men gece vü gündüzem giriftâr
  1256. Sende eser-i hevâ ziyândur, Nisbet mana râhat-ı revândur
  1257. Hûdur sana sırrunı töküp yaş, Meclisler içinde eylemek fâş
  1258. Gönlün çü değül vefâda kâim, Gönlündekidür dilünde dâim
  1259. Men sâbit-i arsa-i belâyem, Ney kimi hizâne-i hevâyem
  1260. Olman olur olmaz ile dem-sâz, Başum kesilürse söylemen râz
  1261. Derdüm sana söyleyem gam-ı dil, Sende dahi tâb yoh ne hâsıl
  1262. Döymez ciğerün bu şerh-i râza, Âhum getürür seni güdâza
  1263. Bir yâra bu derdi eyledüm fâş, Olmadı mana bu yolda yoldaş
  1264. Sabr eylemedi bu derd ü dâğa, Katlanmadı düşdi daşa dağa
  1265. Yanunda senün hem urmayam dem, Tâ kaçmayasen ırağa sen hem
  1266. Şem'ün çü görürdi yoh zebânı, Dem urmağa yoh yanında cânı
    Bu Leylînün pervâneye keşf-i râzıdur ve Anunla fi'l-cümle izhâr-ı niyâzıdur
  1267. Pervâneye şerh ederdi râzın, Arz eyler idi olan niyâzın
  1268. K'ey tâir-i âşiyâne-i aşk, Ser-geşte-i âb ü dâne-i aşk
  1269. Sensen reh-i aşk içinde sâdık, Âşık ammâ tamâm âşık
  1270. Bir görmeğe yârı cân verürsen, Bir zevkle iki cihân verürsen
  1271. Hem-râzdur taleb-i fenâda hâlün, Gûyâ ki fenâdürür visâlün
  1272. Her çend ki şöhre-i cihânsen, Aşk içre ser-âmed-i zamansen
  1273. Müşkil ki menüm kimi olup zâr, Mence ola sende şevk–i dîdâr
  1274. Sen seyrdesen hemîşe ser-mest, Men dâm-ı belâ vü derde pâ-best
  1275. Dünler sana dûst-ı hem-nişîndür, Hicrân mana muttasıl karîndür
  1276. Bir şu'leye sen nisâr edüp cân, Düşvâr gamun kılursen âsân
  1277. Men cân ile isterem çekem gam, Min cân dilerem gamında her dem
  1278. Mence sana yoh gam-ı nihânî, Ger var desen hanı nişânı
  1279. Hanı nem-i çeşm-i eşk-rîzün, Hanı dem-i serd-i germ-hîzün
  1280. Hanı sitem-i belâya dözmek, Aşka düşüben cefâya dözmek
  1281. Pervânede hem görürdi noksân, Bulmazdı anunla derde dermân
  1282. Nâ-çâr kılup tahammül ü sabr, Ol kesre dilerdi gaybden cebr
  1283. Yarum geceler ki çeşme-i hâb, Gözler çemenin kılurdı sîr-âb
  1284. Zulmâta düşerdi nûr-ı bîniş, Ârâm bulurdı âferîniş
  1285. Uyhuya gederdi yâr u ağyâr, Derd ehli hemîn kalurdı bîdâr
  1286. Sahrâya çıhardı evden ol mâh, Kâmınca kılurdı nâle vü âh
  1287. Feryâdın edüp bülend-pâye, Râz-ı dilini açardı aya
    Bu Leylî'nün mâh ile münâzara kılduğıdur ve Hurşîd kimi şevk odına yakılduğıdur
  1288. K'ey gâh kadüm kimi hamîde, Gâhî pür olan misâl-i dîde
  1289. Geh zâhir olan mana gamum tek, Geh gâib enîs ü hem-demüm tek
  1290. Şâhiddür ana bu inkılâbun, Kim âşıkısen bir âftâbun
  1291. Hicrânı ilen nizâr olupsen, Ser-geşte-i rûzgâr olupsen
  1292. Ey mihnet-i aşkdan haberdâr, Gör Tanrı içün ne mihnetüm var
  1293. Kıl şu'le-i âhuma nezâre, Ger var ise rahmun eyle çâre
  1294. Seyr eyle fezâ-yı her diyârı, Gez cümle-i deşt ü kûhsârı
  1295. Gör handadur ol menüm penâhum, Şâhum mâhum ümîd-gâhum
  1296. Hâl-i dilüm ana arza eyle, Bi'llâh nişe gördün ise söyle
  1297. Tâ vakt-i seher bu idi hâli, Teşvîşden olmaz idi hâlî
  1298. Mürg-i seherî çekende âvâz, Eylerdi bir özge nevha âğâz
  1299. K'ey vây tükendi mâye-i ömr, Hurşîde erişdi sâye-i ömr
  1300. Demdür der-i fursat ola mesdûd, Müşkil görine beyân-ı maksûd
  1301. Demdür uyana yuhudan ağyâr, Şerh-i gam ü derdüm ola düşvâr
  1302. Men ahter-i burc-i iştiyâkem, Men şem'-i serâçe-i firâkem
  1303. Gündüz habsüm gece necâtum, Gündüz mevtüm gece hayâtum
    Bu Leylînün sabâya peyâm-ı ahvâlidür ve Bu ümmîd ile def-i melâlidür
  1304. Olmış dünüme günüm mutâbık, Gün görmez imiş belâlu âşık
  1305. Eylerdi sabâya derdin izhâr, K'ey bâd-ı sabâ dur imdi zinhâr
  1306. El gâfil iken bu mâcerâdan, Sultâna senâ yetür gedâdan
  1307. Gör mûnis ü gam-güsârı kimdür, Bizden ki usandı yârı kimdür
  1308. Gönli kimün iledür tesellî, Yâdına gelür mi hîç Leylî
  1309. Arz eyle ki ey güzel şehenşâh, Hakdur sana bendeden bu ikrâh
  1310. Evvel ki men-i figârı gördün, Bir tâze vü ter bahârı gördün
  1311. Hâlâ ki esîr-i dâm-ı derdem, Mânend-i hazân zâif ü zerdem
  1312. Meyl eylemesen men-i nizâra, Döndiyse irâdetün ne çâre
  1313. Men berg-i hazânem olmışam hâr, Sen tâze bahâresen taleb-kâr
  1314. Her niçe ki hâr ü hâk-sârem, Hem şefkatüne ümîd-vârem
  1315. Terk etme avâtıf-ı amîmi, Yâd eyle meveddet-i kadîmi
  1316. Şeb-tâ-seher ol büt-i semen-ber, Bîdâr kalup misâl-i ahter
  1317. Eylerdi bu sûziş ile şîven, Ol dem ki olurdı rûz rûşen
  1318. Nağme kimi perde-dâr olurdı, Bir perde içinde zâr olurdı
  1319. Dâim geçürürdi ol ciger-sûz, Evkâtı bu resm ile şeb ü rûz
  1320. Peyveste çekerdi ol gül-endâm, Endîşe-i subh u mihnet-i şâm
    Bu Leylînün eyyâm-ı bahârda seyr-i gül-zâr etdüğidür ve Gül-zârda murâdına yetdüğidür
  1321. Bir gün ki bahâr-ı âlem-ârây, Zevk ehline oldı râhat-efzây
  1322. Âyîne-i devrden gedüp jeng, Devr etdi zemîni âsmân-reng
  1323. Feyz-i şeb-i kimyâ-eserden, Te'sîr-i şemâme-i seherden
  1324. Açıldı ham-ı benefşeden tâb, Şeb-nem güle saçdı lû'lû-i nâb
  1325. Gül-zâra havâ abîr tökdi, Sahrâya gubâr-ı müşg çökdi
  1326. Yağdurdı sehâb jâle daşın, Ol daş ile yardı gonca başın
  1327. Zahmine urup şükûfe merhem, Panbuh yeniler ana demâdem
  1328. Sebze güle verdi mâli bâcın, Yer sebzeye mülkinün harâcın
  1329. Hoş reng ile yığdılar tecemmül, Fîrûze vü la'li sebze vü gül
  1330. Derk eyledi gonca remz ü îmâ, Gül adına açdı yüz muammâ
  1331. Mazmûn-ı rubâî-i anâsır, Feyz olduğı oldı halka zâhir
  1332. Sûsen varakı uçup semâya, Her sebzeye kim salurdı sâye
  1333. Ol sebzeye uğrayup ahan cû, Pûlâde eğer verürdi bir su
  1334. Pûlâd deminde cân bulurdı, Şemşîr-sıfat zebân bulurdı
  1335. Ârâyiş-i sebzeden zemâne, Benzetdi zemîni âsmâna
  1336. Hurşîd-i çerâğ-ı çeşm-i âlem, Gökden yer düşdiğinde her dem
  1337. Tahkîk edüben çıhup gümândan, Bilmezdî zemîni âsmandan
  1338. Gül-zârlar oldı işret-âbâd, Her yerde olındı bezm bünyâd
  1339. Her gûşede her kim aldı bir kâm, Her buk'ada her kim içdi bir câm
  1340. Leylînün anası gördi mutlak, Yoh Leylî-i nâ-tüvânda revnak
  1341. Meyl-i gül ü seyr-i sebze kılmaz, Min gonca açıldı ol açılmaz
  1342. Sarf etdi şükûfe tek diremler, Cem' eyledi nâzenîn sanemler
  1343. Sahrâya çıhardı ol nigârı, Kıldı güle arz nevbahârı
  1344. Tâ gussa vü gamdan ola âzâd, Bir dem güle oynaya ola şâd
  1345. Ol bir niçe bikr-i pâk-dâmân, Hem-râh olup oldılar hırâmân
  1346. Yüzden götürüp edeb nikâbın, Ref' eylediler hayâ hicâbın
  1347. Her kim ne bilürse lu'b ü ya lehv, İzhâra getürdi etmeyüp sehv
  1348. Gâh eyleyüben sürûdlar sâz, Bülbüllere oldılar hem-âvâz
  1349. Geh gösterüp oynamakda hâlet, Şimşâda yetürdiler hacâlet
  1350. Lîkin heves eylemezdi Leylî, olmazdı bu lu'b ü lehve meyli
  1351. Arturmış idi bahâr derdin, Gül zevki ruh-i nigâr derdin
  1352. İsterdi ferâgat ile bir dem, Tenhâ duta bir bucakda mâtem
  1353. Ayrılmayup ol perî-likâlar, Artardı belâsına belâlar
  1354. Çün eyledi kesret anı dil-teng, Nîreng ile verdi anlara reng
  1355. K'ey servler eylemen ikâmet, Tâ evde çekilmeye nedâmet
  1356. Durman kılalum taraf taraf geşt, Seyr eyleyelüm havâlî-i deşt
  1357. Sancup bele nâzenîn etekler, Cem' eyleyeyüm güzel çiçekler
  1358. Çoh dermeğe her kim olsa kâdir, Oldur bu sanemler içre mâhir
  1359. Bir yanaya getdi her perî-veş, Dağıldı şerer dutuşdı âteş
  1360. Tenhâ kalup etdi nâle-i zâr, Kıldı gözin ebr-veş güher-bâr
    Bu Leylînün ebr ile izhâr-ı niyâzıdır ve Aşk bâbında keşf-i râzıdur
  1361. Ebr ile tekellüm etdi âğâz, K'ey âhum ile hemîşe hem-râz
  1362. Ger başun ile göğe yetersen, Sanma men-i zârdan betersen
  1363. Arz eyleme ra'd ü berk u bârân, Bahs etme menümle rûz-ı hicrân
  1364. Feryâd kılup dem-i seher-gâh, Eflâke çekende şu'le-i âh
  1365. Seylâb-ı sirişk edende cârî, Gel gör men-i zâr ü bî-karârı
  1366. Ey ebr her eksilende suyun, Deryâlara tökme âb-ı rûyun
  1367. Al suyı bu çeşm-i hûn-feşândan, Deryâlara hem bağışla andan
  1368. Ey ebr demî mana vefâ kıl, Düşdi sana hâcetüm revâ kıl
  1369. Var ol yüzi gül nigâra menden, Zâr ağla vü söyle yâra menden
  1370. K'ey turfe nigâr-ı nâzenînüm, V'ey ârzu-yı dil-i hazînüm
  1371. Gel gör ki gamunda niçe zârem, Sensüz niçe zâr ü bî-karârem
  1372. Gel gör ki nedür gamunda hâlüm, Reng-i ruh-i zerd ü eşk-i âlüm
  1373. Cân bâr-ı beden götürmez oldı, Göz reng-i vücûd görmez oldı
  1374. Cânum cânı gözüm çerâğı, Rahm eyle ki geldi rahm çağı
  1375. Men bilmez idüm belâ imiş aşk, Bir derdlü mâcerâ imiş aşk
  1376. Derdün ki belâ yolında merdem, Aşk içre sana şerîk-i derdem
  1377. Saldun men-i hasteni bu hâle, Derde meni eyledün havâle
  1378. Her derd ki var Leylî aldı, Ma'lûmdürür sana ne kaldı
  1379. Ey merd-i rehem deyüp uran lâf, İnsâf mıdur bu hanı insâf
  1380. Dut kim has ü hâr-ı reh-güzârem, Toprağ kimi yolunda hârem
  1381. Hurşîd-i cemâlün ey meh-i nev, Toprağa nola bırahsa pertev
  1382. Bârân-ı visâlün ey dür-i nâb, Kılsa has ü hârı nola sîr-âb
  1383. Olma mey-i gaflet ile medhûş, Hem-sohbetün eyleme ferâmûş
  1384. Ey yâr-ı muvâfık ü vefâ-dâr, Ey men kimi vü mana sezâ-vâr
  1385. Gel yanuma kesme âşinâlığ, Yahşi mi olur bu bî-vefâlığ
  1386. Derler seni âşık ey nîkû-rûy, Âşıklara beyle mi olur hûy
  1387. Her kim gerek öz işinde kâmil, Âşık ne revâ ki ola âkil
  1388. Âşık gerek olmayup karârı, Tavf ede müdâm kûy-ı yârı
  1389. Düşmez bu yana senün güzârun, Ver ola meğer bir özge yârun
  1390. Yârun men isem mana nazar kıl, Gâhî bu yanaya bir güzer kıl
  1391. Ger sende olan ferâgat-i dil, Bir dem mana olsa idi hâsıl
  1392. Gîsû-yı müselsel-i girih-gîr, Boynumda ger olmasaydı zencîr
  1393. V'er bağlamasaydı bend-i halhâl, Kayd ile ayağumı meh ü sâl
  1394. Ayb ile çekilmeseydi adum, Bi'llâh bu idi hemîn murâdum
  1395. Kim sâye-misâl senden ey nûr, Oldukça vücûdum olmayam dûr
  1396. Ammâ n'edeyüm esîr-i kaydem, Bir boynı ayağı bağlu saydem
  1397. Bildürmeğe mihnet ü melâlüm, Bu şi'r yeter beyân-ı hâlüm
    Bu gazel Leylî dilindendür
  1398. Aşk dâmına giriftâr olalı zâr olubem, Ne belâdur ki ana beyle giriftâr olubem
  1399. Dil demekden kesilüp hareketden veh kim, Künc-i gam-hâneye bir sûret-i dîvâr olubem
  1400. Kudretüm yoh ki kılam kimseye şerh-i gam-ı dil, Eyle kim ârıza-i hecr ile bîmâr olubem
  1401. Hazerüm ta'neden ol gâyete yetmişdür kim, Yâra ağyâr olup ağyârum ile yâr olubem
  1402. Demezem dahi sana âşıkem ey gül zîrâ, Sana âşıklığum izhâr edeli hâr olubem
  1403. Akl u sabr u dil ü dîn getdi bi-hamdi'llâh kim, Sefer-i sâhil-i sevdâya sebük-bâr olubem
  1404. Yoh Fuzûlî haberüm mutlak özümden bes kim, Vâlih-i nakş-ı hayâl-i ruh-i dildâr olubem
    Bu Leylînün künc-i gamda giryânlığıdur ve Mecnûnun vâdî-i aşkda ser-gerdânlığıdur
  1405. Zâr ağlar iken bu resme ol mâh, Bir turfe sadâ eşitdi nâgâh
  1406. Bir kimse ohurdı şi'r-i Mecnûn, Bu nükte ibâretinde mazmûn
  1407. K'ey neş'e-i aşkdan uran dem, Mecnûnı sağınma Leylîden kem
  1408. Mecnûn ile Leylîni berâber, Ger kimse der ise kılma bâver
  1409. Leylîde eğerçi derd çohdur, Mecnûn-ı hazînce derdi yohdur
  1410. Leylî eli iğnedendür efgâr, Mecnûna kılıçlar eylemez kâr
  1411. Leylîni eder harîr dil-gîr, Mecnûna verür neşât zencîr
  1412. Leylî ister ki eksile gam, Mecnûn gamın arturur demâdem
  1413. Mecnûndur ola gama girftâr, Leylî kime olmış ola gam-hâr
  1414. Mecnûna yeter şikence-i teb, Leylî kimedür tabîb yâ Rab
  1415. Mecnûndur esîr-i dâm-ı Leylî, Leylî kime salmış ola meyli
  1416. Leylî dutup ol terâneye gûş, Öz nağmesin eyledi ferâmûş
  1417. Tahkîk ile bildi bu hisâbı, Kim yoh şererinde şu'le tâbı
  1418. Elbette belâ vü derdi gerdûn, Mecnûna verüpdür andan efzûn
    Bu Leylînün İbni Selâma giriftâr olduğıdur ve Yârdan mahrûm ü mukayyed-i ağyâr olduğıdur
  1419. Mi'mâr-ı serâçe-i ibâret, Beyle bu evi kılur imâret
  1420. Kim seyrden olmayup tesellî, Öz menziline dönende Leylî
  1421. Vermişdi özine dürlü zîver, Her zîvere bir netîce muzmer
  1422. Tâ mahv ola gözden ahıdan hûn, Hem gönleği hem donıydı gül-gûn
  1423. Tâ kim ola dûd-i âha mânend, Bağlanmış idi benefşe ser-bend
  1424. Tâ kim ola savt-ı nâle pâ-mâl, Kollanmış idi sadâlu halhâl
  1425. Tâ olmaya eşki yüzde ma'lûm, Ruhsârına lû'lû' idi manzûm
  1426. Ra'nâ başa serpüben leçekler, Nazük bele sancuben etekler
  1427. Pervânesüz eylemezdi şem'in, Eylerdi dür-i sirişk cem'in
  1428. Ra'nâ ra'nâ yürürdi mâh, Bir şekl ile kim tebâreka'llâh
  1429. Ol asrda var idi Arabda, Bir mu'teber aslda nesebde
  1430. Manzûr-ı eâzım u eâli, Makbûl-ekâbir ü ehâli
  1431. İdrâki bülend ü hüsni dil-keş, Etvârı huceste sîreti hâş
  1432. Vermiş Hak anun olan murâdın, Baht İbni Selâm kılmış adın
  1433. Ol turfe hümâ-yı evc-i ikbâl, Asûde-zamîr ü fâriğu'l-bâl
  1434. Av kasdına eylemişdi pervâz, Altında ukâb elinde şehbâz
  1435. Bir râh-güzerde ol nigâra, Uğraşdı vü kıldı bir nezâre
  1436. Cân ü ciğerinde kalmadı tâb, Mahv oldı nite ki odda sîm-âb
  1437. Terk etdi azîmet-i şikârı, Geldi eve getdi ihtiyârı
  1438. Tarh etdi binâ-yı resm-i peyvend, Tedbir ile buldı bir hıred-mend
  1439. Kim lutf ile söz kılanda takrîr, Takrîri verürdi daşa tağyîr
  1440. İn'âm edüben ana besî mâl, Leylî talebine kıldı irsâl
  1441. Şart eyledi ol bülend-ahter, Kim olsa bu kâm-ı dil müyesser
  1442. Sarf eyleye genc ü mâl-i âlem, Cânâne yolında belki cân hem
  1443. Çün geldi bu râz-ı dil beyâna, Oldı ana râzı ata ane
  1444. Ol müşterîye verildi zühre, Şâyeste görildi mâra mühre
  1445. Çün İbni Selâma yetdi peygâm, Tenbîh-i neşât ü müjde-i kâm
  1446. Deryâ-yı neşâtı geldi mevce, Baş çekdi nihâl-i bahtı evce
  1447. Mahzen mahzen cevâhir açdı, Hırmen hırmen nisâr saçdı
  1448. Açdı der-i genc-i gevher ü zer, Fakr ehlini eyledi tevân-ger
  1449. Ol servün ayağı bağlu oldı, Âzâde iken adağlu oldı
    Bu Nevfelün Mecnûn ile mukaddime-i ihtilâtıdur ve Ol cevher-i pâkden tezyîn-i bisâtıdur
  1450. Sâkî yine kasd-ı cân eder gam, Ver câm-ı lebâleb ü demâdem
  1451. Bî-kes kalubem men-i sebük-rây, Sen eylemesen mana maded vây
  1452. Men şîftenün penâhı olgıl, Bî-kesler ümîd-gâhı olgıl
  1453. Cehd eyle vü kılma bir işe ahd, V'er ahd etsen vefâya kıl cehd
  1454. Şemşîr-i mübâriz-i fesâne, Bu rezmde beyle batdı kana
  1455. Kim var idi bir huceste-fercâm, Ol asrda âdil ü nîkû-nâm
  1456. Tîğiyle mesaff müşkili hall, Ma'rûf-ı zemâne adı Nevfel
  1457. Hem aşk yolunda çoh yöğürmiş, Hem çoh sitem-i zemâne görmiş
  1458. Bezminde misâl-i dürr-i meknûn, Bir gün ohunurdı şi'r-i Mecnûn
  1459. Gâyetde beğendi tarz-ı pâkin, Mazmûn-ı kelâm ü sûz-nâkin
  1460. Sordı sıfatın dediler ey şâh, Âşüfte kılupdur anı bir mâh
  1461. Rüsvâlığı edüp özine pîşe, Dâm ü ded ile gezer hemîşe
  1462. Nevfel kılup ârzû-yı Mecnûn, Ashâb ile kıldı azm-i hâmûn
  1463. Bir gûşede gördi hâr ü mehcûr, Hâli nesak-ı salâhdan dûr
  1464. Etrâfını tayr ü vahş almış, Vahşet anı bir hisâra salmış
  1465. Çün dâire-i sübâ'-ı hâil, Kat'etdi sipeh görüp selâsil
  1466. Mecnûna yetişdi ol vefâ-dâr, Âsâr-ı telattuf etdi izhâr
  1467. K'ey haste nedür bu çekdüğün renc, Vîrânede zâyî etdüğün genc
  1468. Vahşî ne bilür senün makâmun, Hem-cinsleründen iste kâmun
  1469. Hâl ehlisen iste ehl-i hâli, Sahrâlara düşme lâübâlî
  1470. Devlet dilesen hümâdan iste, Genc isetesen ejdehâdan iste
  1471. Gam çekme ki men olınca gam-hâr, Yârun sana an-karîb olur yâr
  1472. Ger olsa zer ile iş ser-encâm, Yük yük tökelüm zer alalum kâm
  1473. V'er olsa garaz mesaffa muhtâc, Biz kan tökelüm sen eyle târâc
  1474. Ancak olagör menümle hem-dem, Men kim senünem senündür ol hem
    Bu Mecnûnun Nevfel ile derd-i dil edâsıdur ve Şerh ü tafsîl-i mâcerâsıdur
  1475. Mecnûn dedi ey yegâne-i ahd, Tedbîrüme çohlar etdiler cehd
  1476. Çoh ehl-i azâyim etdi tedbîr, Olmadı perî bu dîve teshîr
  1477. Toprağlara tökildi çoh zer, Olmadı bu kimyâ müyesser
  1478. Sende bilürem ki lutf çohdur, Ne sûd çü mende baht yohdur
  1479. Sürme bilürem ki arturur nûr, Ne fâide göz eğer ola kûr
  1480. İkbâlüme yohdur i'timâdum, Müşkil görinür menüm murâdum
  1481. Ah er kılasen bu şuğle ikdâm, Râyunca iş olmaya ser-encâm
  1482. Hem dûstum olmaya mana yâr, Hem düşmen ola ne dûst kim var
  1483. Bahtum bilürem menüm yamandur, Sûd istedüğün mana ziyandur
  1484. Bahtum sıfatında bir gazel var, Dâim kılurem men anı tekrâr
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  1485. Vefâ her kimseden kim istedüm andan cefâ gördüm, Kimi kim bî-vefâ dünyâda gördüm bî-vefâ gördüm
  1486. Kime kim derdümi izhâr kıldum isteyüp dermân, Özümden min beter derd ü belâya mübtelâ gördüm
  1487. Mükedder hâtırumdan kılmadı bir kimse def'-i gam, Safâdan dem uran hem-demleri ehl-i riyâ gördüm
  1488. Eğer su dâmenin dutdum revân dönderdi yüz menden, Ve ger gözgüden umdum sıdk aks-i müddeâ gördüm
  1489. Ayak basdum reh-i ümmîde ser-gerdânlığ elverdi, Emel ser-riştesin dutdum elümde ejdehâ gördüm
  1490. Mana gösterdi gerdun tîre bahtum gözgüsin yüz kez, Men-i bed-baht ana her gâh kim bahdum kara gördüm
  1491. Fuzûlî ayb kılma yüz çevirsem ehl-i âlemden, Neden kim her kime yüz dutdum andan yüz belâ gördüm
    Bu Nevfelün Mecnûna ümmîd-vârlığ verdüğidür ve Hüsn-i musâhabetiyle rızâsın ele getürdüğidür
  1492. Nevfel dedi ey edîb-i kâmil, Feyz-i nazarumdan olma gâfil
  1493. Li'llâhi'l-hamd gayretüm var, Gayret kadarınca kudretüm var
  1494. Sen cehd eyle ki yâr ola ehl, Çün yâr ola ehl kârdur sehl
  1495. Mecnûn hem ümîd ile olup şâd, Terk etdi tarîk-i tab'-ı mu'tâd
  1496. Hem sildi gubâr-ı fark u gîsû, Hem eyledi kat'-ı nâhun ü mû
  1497. Hem cismine verdi zîb-i câme, Hem başına zîver-i imâme
  1498. Bezm-i tarabı makâm dutdı, Meyl–i tarab etdi câm dutdı
  1499. Nevfel hem olup mülâzim-i ahd, İmdâdına kıldı cân ile cehd
  1500. Aldı ele müşg-bâr hâme, Leylî haşemine yazdı nâme
  1501. K'ey tâife-i bülend-pâye, Bî-gâneliğ etmen âşinâya
  1502. Edüp meni iltifâta memnûn, Leylîni edün refîk-i Mecnûn
  1503. Ol lâle ise bu nesterendür, Şimşâd ise ol bu nârvendür
  1504. Ol muna bu anadur sezâ-vâr, Ey ehl-i garaz nedür bu âzâr
  1505. Kâm olsa nizâsuz müyesser, Ha genc-i dür ü hizâne-i zer
  1506. V'er olsa bu hayr işde te'hîr, Ha ta'n-ı sinân ü darb-ı şemşîr
  1507. Ol kavme çü rûşen oldı ahvâl, Oldı bu cevâb olardan irsâl
  1508. Kim bizde cünûn ilâcı yohdur, Divâneler ihtiyâcı yohdur
  1509. Genc ü zere eyleme tefâhur, Besdür bize gencümüzdeki dür
  1510. Lâf ile kılıçdan urmagıl dem, Kim var kılıcumuz bizüm hem
    Bu Nevfel'ün Leylî haşemiyle rezm etdüğidür ve Rezmde mağlûb olup sulha azm etdüğidür
  1511. Nevfel ki eşitdi ol cevâbı, Terk eyledi şâhed ü şarâbı
  1512. Cem' etdi sipâh-ı bî-nihâyet, Çaldurdı nefîr ü çekdi râyet
  1513. Ol kavm hem oldılar haberdâr, Cem' eylediler sipâh-ı hûn-hâr
  1514. Ref' oldı iki tarafdan âzerm, Hengâme-i rezmi etdiler germ
  1515. Bir subh ki kıldı husrev-i Rûm, Şâm ehline Hind fethini şûm
  1516. Seyyâreden aldı mihr meydân, Saldı kılıç u getürdi kalhan
  1517. Gün hançeri oldı âşikâre, Gerdûn zırıhını etdi pâre
  1518. Satranc-sıfat ol iki leşker, Birbirine durdılar berâber
  1519. Geh nîze kılurdı cân-sitânlığ, Geh nâvek ederdi hûn-feşânlığ
  1520. Ol benzer idi kad-i nigâra, Bu gamze-i dil-firîb-i yâra
  1521. Eylerdi zebân-ı ta'n-ı şemşîr, Ahvâl-i adem vücûda takrîr
  1522. Ahvâline halkun ağlayup zâr, Çeşm-i zırıh olmış idi hûn-bâr
  1523. Gürz ile olurdı hurd her sû, Cevşenlere üstühân-ı pehlû
  1524. Rezm oldı belâ yağışlu bir mîğ, Ra'd ü berki tüfeng ile tîğ
  1525. Gösterdi güzâr-ı gürz ü peykân, Kalhanda zırıh zırıhda kalhan
  1526. Mecnûn olara kılup nezâre, Çekmişdi özini bir kenâra
  1527. Durmışdı alem-misâl bî-bâk, Bir arsada şerm-sâr ü gam-nâk
  1528. Çekmişdi bu leşker içre râyet, Ol leşker içün dilerdi nusret
  1529. Munlar ile hây ü hûy ederdi, Feth anlara cüst ü cûy ederdi
  1530. Bu leşker ana muîn ü gam-hâr, Ol tâlib-i feth-i leşker-i yâr
  1531. Ger öz sipehinde görse maktûl, Şükr eylemeğe olurdı meşgûl
  1532. V'er görse katîl-i kavm-î dildâr, Derd ile kılurdı nâle vü zâr
  1533. Sebze kimi olsa ger müyesser, Öz leşkerine ururdı hançer
  1534. Bir kimse dedi ki ey siyeh-rûz, Hasmını diler mi kimse fîrûz
  1535. Biz cân kıluruz yolunda pâ-mâl, Sen düşmen içün dilersen ikbâl
  1536. Akla bu iş eylemez delâlet, Ger âkil isen nedür bu hâlet
  1537. Mecnûn dedi men fedâ-yı yârem, Vaslına anun ümîd-vârem
  1538. Çün leşker-i yârdur kılan rezm, Ol rezme ne lâyık eylemek azm
  1539. Çün dûst sipâhıdur eden ceng, Düşmenliğe hem-râz değüldür âheng
  1540. Hem-râzdur ki bulam visâle fursat, Yârum tarafından ola nusret
  1541. Cânum ola dûst dil-pezîri, Yâ küştesi ola yâ esîri
  1542. Bu ma'rekede neşât-mendem, Ol silsilede esîr-i bendem
  1543. Müşkil işe olmışem giriftâr, Ağyârum yâr u yârum ağyâr
  1544. Ger katlüme dûst çekse şemşîr, Yoh mende rızâdan özge tedbîr
  1545. Hoşnûd değül miyem bu hâle, Kim cân verem ü yetem visâle
  1546. Çün beyle cevâb eşitdi sâil, Ol fazl ü kemâle oldı kâil
  1547. Geldükçe olup ziyâde âşûb, Az kaldı ki Nevfel ola mağlûb
  1548. El-kıssa müyesser olmayup kâm, Ol gün cedel oldı subh-tâ-şâm
  1549. Çün oldı ıyân talîa-i şeb, Meydân-ı sipihri dutdı kevkeb
  1550. Âsâyişe hâsıl oldu fursat, Cân almağa merg verdi mühlet
  1551. Her saf bir arada dutdı menzil, Birbirine kondılar mukâbil
  1552. Hem-demlere râzın açdı Nevfel, Kim müşkil-i hâlümi kılun hall
  1553. Men eşca'-ı ehl-i rûzgârem, Hurşîd-i sipihr-i kâr-zârem
  1554. Yoh kimsede tâb-ı tîğ-i tîzüm, Endîşe-i tâkat-ı sitîzüm
  1555. Bu rezmde bilmezem nedür hâl, Kim fethüme nusret eyler ihmâl
  1556. Elbette ki Hak rızâsıdur bu, Bir ehl-i Hakun duâsıdur bu
  1557. Arz eylediler ki ey cihân-dâr, Mecnûndan olup mısen haberdâr
  1558. Biz cân kıluruz anun fedâsı, A'dâmuzadur anun duâsı
  1559. Biz kasd ederüz anun murâdın, Ol düşmene bağlar i'tikâdın
  1560. Nevfel ki eşitdi ol kelâmı, Kalmadı ol emre ihtimâmı
  1561. Bilmişdi ki sâhib-i nazardur, Elbette dûası mu'teberdür
  1562. Bildi ki müyesser olmaz ol kâm, Te'sîr kılur duâ ser-encâm
  1563. Çün vasl değüldi hükm-i takdîr, Müşkil ki eser vereydi tedbîr
  1564. Vehm etdi ki mün'akis ola hâl, Rezminde mubârek olmaya fâl
  1565. Kirdârını görmedi münâsib, Nezr etdi ki ger olursa gâlib
  1566. Zikr etmeye dahi Leylî adın, Terk ede bu emr içün inâdın
    Bu Nevfelün ikinci nevbet rezm edüp gâlip olduğıdur ve Vefâ-yı ahdde kâzib olduğıdur
  1567. Çün tîğ çeküp mübâriz-i Rûm, Şâm ehlini etdi emre mahkûm
  1568. Feth oldı sipâh-ı Türke mensûb, Oldı Arabın sipâhı mağlûb
  1569. Âdetçe yine ol iki leşker, Rezm etmeği etdiler mukarrer
  1570. Tığ aldı eline pehlevânlar, Başlar kesilüp tökildi kanlar
  1571. Cân eyledi terk-i hâne-i ten, Ol çıhmağa açdı tîr revzen
  1572. Başlarda belânı çoh görüp akl, Bir özge makâma eyledi nakl
  1573. Peykân sünük içre oldı peyvend, Gül şâhlarında gonca mânend
  1574. El-kıssa hilâf-ı resm-i evvel, A'daya muzaffer oldı Nevfel
  1575. Hasm etdi kabül-i hükm-i tâat, Başlandı tazarru'-ı şefâat
  1576. Leylînün atası açdı başın, Doldurdu gözine kanlu yaşın
  1577. Acz ile dedi ki ey hudâvend, Şâhenşeh-i âdil ü hıred-mend
  1578. Ger Leylî içündür ıztırâbun, İkrâh ile vermezem cevâbun
  1579. Ammâ reh ü resmdür mukarrer, Bir avrete aybdür iki er
  1580. Leylî bu haşemde nâm-zeddür, Akd ile mukayyed-i ebeddür
  1581. Çün hükmün eder bu resmi pâ-mâl, Bârî anı gayre verme sen al
  1582. Gül bergümüzi hevâya verme, Nâmûsumuzı fenâya verme
  1583. Nevfel dedi ey güzîn-i eşrâf, Yoh mende hilâf-ı adl ü insâf
  1584. Men mahz-ı mürüvvet ü vefâyem, Gencîne-i gevher-i atâyem
  1585. Bî-dâd ü sitem değül şiârum, Adl içre tamâmdur ıyârum
  1586. Men hem hacîlem bu mâcerâdan, Âcizlere kılduğum cefâdan
  1587. Hakkâ bu değüldi i'tikâdum, Kim hâsıl edem men öz murâdum
  1588. Bir sınmışa mûmyâ dilerdüm, Bir haste içün şifâ dilerdüm
  1589. Gördüm görinür bu emr müşkil, Bîmâr değül ilâca kâbil
  1590. Bî-dâddan olmışem peşîmân, Afv ede meğer bu sehvi Sübhân
  1591. Gelmez gözüme iyâl ü mâlün, Mâlün senün olsun ü iyâlün
  1592. Var imdi sen eymen ol hatardan, Min-ba'd tevehhüm etme şerden
  1593. Munı dedi açdı âlet-i rezm, Öz memleketine eyledi azm
  1594. Mecnûn der-i i'tirâz edüp bâz, Ol servere ta'ne etdi âğâz
  1595. K'ey bîhûde kavlün ü karârun, Ahdünde bu mıdur i'tibârun
  1596. Ne fâide sikkesüz diremden, Ne sûd netîcesüz keremden
  1597. Sâyen uludur velî ne hâsıl, Kim feyz değende oldı zâil
  1598. Her niçe ki etdiler mürâât, Kim eyleyelüm muna mükâfât
  1599. Andan yeğin edelüm sana yâr, Âsân işüni gel etme düşvâr
  1600. Mutlak eser etmedi ana pend, Zencir-i hevâ kaçan dutar bend
  1601. Efgân edüp etdi hırkasın çâk, Sahrâlara düşdi zâr ü gam-nâk
    Bu Mecnûnun zencîre özin bend etdüğidür ve Behâne ile Leylî tarafına getdüğidür
  1602. Bir gün seher ol mücâvir-i deşt, Eylerdi gürüh-ı vâhş ile geşt
  1603. Bir pîr-i hazîn görindi nâgâh, Zencirlü bir esîri hem-râh
  1604. Mecnûnun esîre yandı cânı, Ol pîr-i hazîne sordı anı
  1605. Kim bu ne esîrdür beyân et, Cürmin men-i mücrime ıyân et
  1606. Sırr-ı dilin etdi pîr rûşen, Kim dûstdürür değül bu düşmen
  1607. Men haste-i beste-i iyâlem, Fakr ile iğen şikeste-hâlem
  1608. Bu hem men-i zârdan beterdür, Âvâre vü hâr ü derbederdür
  1609. Bir rûzî içün olup füsûn-sâz, Her dem kıluruz füsûnlar âğâz
  1610. Tâ hâsıl ola maâş-ı etfâl, Bir şu'bededür bu gördüğün hâl
  1611. Bu kanlulığa kılupdur ikrâr, Men iylemişem munı giriftâr
  1612. Sâhib-diyetem men ü bu hûnî, Gör vech-i maâş içün füsûnı
  1613. Tâ kim gezüp eyleye gedâlığ, Bendeni kıla girih-küşâlığ
  1614. Her ne kazanur gezende ev ev, Taksîm ederüz arada cev cev
  1615. Kısmetde hem etmişüz karârı, Men yarıyem ü bu şahs yarı
  1616. Mecnûn dedi sehv edüpsen ey pîr, Dîvânelere gerek bu zencîr
  1617. Gel hâcetümi menüm revâ kıl, Bend eyle meni munı rehâ kıl
  1618. Sâyen tek olup senünle hem-seyr, Men ehl-i keremden isteyem hayr
  1619. Her ne yığılursa bîş ü ya kem, Varın sana eyleyem müsellem
  1620. Kasdum bu iki eyleyem men-i zâr, Evden eve seyr müşterî-vâr
  1621. Şâyed ki bir evde ola mümkin, Ol zühreye olmağum mukârin
  1622. Pîr oldı ümîd-i nef' ile şâd, Evvelki esîrin etdi âzâd
  1623. Zencîre girüp remîde Mecnûn, Erbâb-ı cünûna düzdi kânûn
    Bu Mecnûnun zencîre şerh-i gamıdur ve Beyân-ı silsile-i elemidür
  1624. Ol silsileye olup hem-âvâz, Ağlardı ki ey menümle hem-râz
  1625. Sen genc-i belâya ejdehâsen, Ser-rişte-i mihnet ü belâsen
  1626. Şerh-i gama var min dehânun, Deprendükçe çıkar figânun
  1627. Başdan ayağa delük delük ten, Gönlündeki râzun etdi rûşen
  1628. Ey muntazır-ı nezâre-i yâr, Nezzâre-i yâra min gözün var
  1629. Gezmek hevesiyle hâne hâne, Ol pîr ile oldılar revâne
  1630. Tevfîk olup anlarunla hem-râh, Leylî haşemi gezerdi bir bir
  1631. Mecnûn reseni elinde ol pîr, Ev ev haşemi gezerdi bir bir
  1632. Leylî evine erişdi nevbet, Ol hasteye gâlip oldı hayret
  1633. Ser-geşte-i âlem oldı pâ-best, Meyhâne öninde düşdi ser-mest
  1634. Çün çekdi bir ihtiyârsuz âh, Leylî ev içinde oldı âgâh
  1635. Bir âh ile kıldı haymesin çâk, Mazlûmına açdı çeşm-i nem-nâk
  1636. Gördi ki görinmez olmuş ol zâr, Olmış gam ile zaîf ü bîmâr
  1637. Kaşı kimi kâmeti bükilmiş, Yaşı kimi peykeri tökilmiş
  1638. Cismi gam içinde cân şebîhi, Derk-i nazarı gam-ı bedîhî
  1639. Dîdâr ile ol şeh-i letâfet, Mihmânına eyledi ziyâfet
  1640. Râz-ı dil-i zârın etdi ifşâ, Bu şi'ri bedîhî kıldı inşâ
    Bu gazel Leylî dilindendür
  1641. Yâr rahm etdi meğer nâle vü efgânumuza, Ki kadem basdı bugün külbe-i ahzânumuza
  1642. Eşk bârânı meğer kıldı meded kim nâgeh, Bitdi bu şâh-ı gül-i tâze gülistânumuza
  1643. Bize âh ateşinün yanduğı andan bilinür, Ki çerâğ eyledi rûşen şeb-i hicrânumuza
  1644. Bu visâle yuhu ahvâli demek mümkin idi, Eğer olsaydı yuhu dîde-i giryânumuza
  1645. Bir hayâl ola meğer gördüğümüz yohsa nigâr, Mutlakâ hâtıra gelmez ki gele yanumuza
  1646. Yâr mihmânumuz oldı gelün ey cân ü gönül, Kılalum sarf nemüz var ise mihmânumuza
  1647. Dilberün câna imiş kasdı Fuzûlî gel ki, Cân verüp dilbere minnet koyalum cânumuza
    Bu Mecnûnun Leylîye mukâbil olup Ahvâlin beyân etdüğidür veFursatla râz-ı pinhânın ıyân etdüğidür
  1648. Mecnûn ki ana nezâre kıldı, Râz-ı dilin âşikâre kıldı
  1649. Çekdi feleğe figân ü âhı, Sultânınun oldı dâd-hâhı
  1650. K'ey kadri bülend pâdişahum, Bildür mana kim nedür günâhum
  1651. Fermâna muhâlefet mi kıldum, A'dâya muvâfakat mi kıldum
  1652. Bed-hâhlarun mıdur bu tedbîr, Gammâzlarun mıdur bu tezvîr
  1653. Men mu'tekidem bu âsitâna, Yâ Rab n'ola reddüme behâne
  1654. Kimdendür ola mana bu hîle, Kim oldı ola muna vesîle
  1655. Tâ hâk-i deründen olmışem dûr, Âşüfte vü haste-hâl ü rencûr
  1656. Gâhî çekerem şikence-i gam, Gâhî olurem belâya hem-dem
  1657. Tenhâ geçer oldı rûzgârum, Sahrâda ne mûnis ü ne yârum
  1658. Sen hod güzelüm gamum yemezsen, Ol şîfte handadur demezsen
  1659. Menden bu tegâfülün acebdür, Gûyâ ki nişâne-i gazabdur
  1660. Men beyle niçün zebûn ü hârem, Ha geldüm eğer günâhkârem
  1661. Çökdüm yere gerdenümde zencîr, Bismillâh eğer olursa ta'zîr
  1662. Fermân senden kabûl menden, Olma güzelüm melûl menden
  1663. Zülf ü müje hançer ü resen bes, Hükmüni yürüt hem as hem kes
  1664. Gel arada bir gubâr koyma, Öldür meni şerm-sâr koyma
  1665. Ta'zîrüme eylesen teallül, Lâzım meni öldürür tegâfül
  1666. Ey lâle-izâr ü anberîn-mû, Gencîne-cemâl ü mâr-gîsû
  1667. Tâ zülfüne olmışem giriftâr, Zencîr-i cünûna rağbetüm var
  1668. Gam silsilesine pây-bendem, Dîvâneler içre ser-bülendem
  1669. Sevdâda dönüp ziyâna sûdum, Peyveste bu şi'rdür sürûdum
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  1670. Küfr-i zülfün salalı rahneler imânumuza, Kâfir ağlar bizüm ahvâl-i perîşânumuza
  1671. Seni görmek müteazzir görinür beyle ki eşk, Sana bahdukda dolar dîde-i giryânumuza
  1672. Cevri çoh eyleme kim olmaya nâgeh dükene, Az edüp cevr ü cefâlar kılasen cânumuza
  1673. Eksük olmaz gamumuz munca ki bizden gam alup, Her gelen gamlu geder şâd gelüp yanumuza
  1674. Var her halka-i zencîrümüzün bir ağzı, Muttasıl vermeğe ifşâ gam-ı pinhânumuza
  1675. Gam-ı eyyâm Fuzûlî bize bî-dâd etdi, Gelmişüz acz ile dâd etmeğe sultânumuza
    Tamâmî-i sühan
  1676. Bir lahza kılup bu resme feryâd, Sultânına zulm-i aşkdan dâd
  1677. Zencîrini etdi pâre pâre, Dutdı yine halkdan kenâre
  1678. Endâmı şikeste çeşmi nemnâk, Rüsvâ vü harâb ü mest ü bî-bâk
  1679. Ardınca koşun koşun uşağlar, Ahvâline kim güler kim ağlar
    Bu Mecnûnun kûrlığ behânesiyle dildârıCemâlin gördüğidür ve Dîde-i ümmîdin tûtiyâ-yı maksûda yetürdüğidür
  1680. Bir gün dahi ol behâne-perdâz, Bir özge behâne kıldı âğâz
  1681. Bağladı iki gözin ki kûrem, Ahvâl-i cihâna bî-şuûrem
  1682. Arz eyledi za'f ü bî-nevâlığ, Ev ev gezüp eyledi gedâlığ
  1683. Takrîb ile azm-i yâr kıldı, Leylî evine güzâr kıldı
  1684. Ol dûsta zâhir eyleyüp râz, Yâ dûst deyüp yetürdi âvâz
  1685. Leylî ki eşitdi ol sadânı, Bildi eşiğindeki gedânı
  1686. Evden çıhup etdi arz-ı dîdâr, Kıldı sadaka zekât-ı ruhsâr
  1687. Pinhân bahuben ol âftâba, Mecnûn yine geldi bu hitâba
  1688. K'ey hâl-i siyâhı göz sevâdı, Cân ârzûsı gönül murâdı
  1689. Ger bağlu ise gözüm revâdur, Ser-çeşme-i lücce-i belâdur
  1690. Bend eylemesem önin demâdem, Seylâba geder tamâm-ı âlem
  1691. Göz kimi seni eyleyüp nezâre, Rüsvâ kılur ehl-i rûzgâra
  1692. Tahkîk edübem ki düşmenündür, Men kıydım ana rızâ senündür
  1693. Dergâhuna bağladum getürdüm, Baş üzre ayağuna yetürdüm
  1694. Ey gamze vü la'li şehd ü şemşîr, Hâhî afv eyle hâh ta'zîr
  1695. Dergâhuna geldüğümde ey hûr, Sermâyem idi gözümdeki nûr
  1696. Öğretdi gamun mana ticâret, Yüz şükr ki kılmadum hasâret
  1697. Göz nûrını hâk-i pâya verdüm, Az cinsümi çoh behâya verdüm
  1698. Şâhum nazar et men-i gedâya, Bîgâneliğ etme âşinâya
  1699. Cân bâğına gam nihâli tikdün, Ten mülkine derd tohmı ekdün
  1700. Ol tohm ü nihâle nef'-i hâsıl, Oldı nem-i eşk ü sûziş-i dil
  1701. Gel mülküne bâğuna güzer kıl, Mahsûl ü menâfi'e nazar kıl
  1702. Munı deyüp ol garîb ü hayrân, Dutdı reh-i bâdiye kemâ-kân
    Bu İbni Selâmun Leylî visâline râğıb olduğıdur ve Bu da'vâda subh-ı ümmîdi kâzib olduğıdur
  1703. Sâkî bize râhat-ı revân ver, Cânsuzlara himmet eyle cân ver
  1704. Kıl mest bizi mey-i mugândan, Evvel hoş ü hurrem eyle andan
  1705. Sor kim nişedür sebât-ı âlem, Encâm-ı ferah nihâyet-i gam
  1706. Dünyâ işi i'tibârsuzdur, Çerhün revişi karârsuzdur
  1707. Çoh kimsene genc içün çeker renc, Gayrine nasîb olur anun genc
  1708. Gör anı ki her nihâl-i ser-keş, Sudandur ü sarfın eyler âteş
  1709. Takdîredür asl-ı emr mensûb, Hoşdur bu ki tâlib ola Matlûb
  1710. Çün İbni Selâm bildi hâli, Meydân-ı murâdı gördi hâlî
  1711. Cem' etdi ekâbirin diyârun, A'yânını ehl-i rûzgârun
  1712. Gönderdi nikâh içün besî mâl, Şart etdügin etdi cümle irsâl
  1713. Min zerrîn-na'l rahş-ı tâzî, Mısrî vü Irâkî vü Hicâzî
  1714. Min câriye vü gulâm-ı zîbâ, Pîrâyeleri harîr ü dîbâ
  1715. Min nâka nebât-ı kand yüklü, Nesrîn derilü benefşe tüglü
  1716. Min tabla abîr ü anber ü müşg, Yüz yük güher-i ter ü zer-i huşg
  1717. Esbâb-ı nikâh olup revâne, Kâbîni kesildi nakd-i câna
  1718. Leylî bu cefâdan oldı âgâh, Kim buldı bahârına hazân râh
  1719. Ümmidi gözine doldı toprağ, Maksûd nihâli tökdi yaprağ
  1720. Aks-i garaz oldı sûret-i hâl, İdbâra mübeddel oldı ikbâl
  1721. Gül ister iken sataşdı hâra, Nûr ister iken dutuşdı nâra
  1722. Efgân ile mâtem etdi sûrı, Mâtem-kede mahfil-i sürûrı
  1723. Meşşâta silerdi zülf ü hâlin, Arturmağa zîb ile cemâlin
  1724. Ol âh u sirişk ile demâdem, Hâli güm ederdi zülfi derhem
  1725. Eğmezdi hilâli vesmeye baş, Gözden giderürdi sürmesin yaş
  1726. Gîsûsı çekerdi şâneden ser, Bir bâr idi gerdeninde gevher
  1727. Gözgüye keder verürdi âhı, Zulmât-ı hat istemezdi mâhı
  1728. Pâ-bûsına bulmayup hınâ dest, Kılmışdı nekâreni üni pest
  1729. İklîle ruhı ururdı âteş, Buy-i hoş ana gelürdi nâhoş
  1730. Ta'ne tikeninden etmeyüp bâk, Gül kimi kılurdı geydüğin çâk
  1731. Her lahza kılurdı âh ü feryâd, Derdi ki elünden ey felek dâd
  1732. Senden bu midi menüm murâdum, Devrânuna bağlu i'tikâdum
  1733. Vaslını tevakku' etdüğüm yâr, Bi'llâh bu değül yanılma zinhâr
  1734. Ol nakş-ı sahîfe-i vefâdur, Bu tarz-ı cerîde-i fenâdur
  1735. Ol garka-i bahr-ı zevk-i cândur, Bu mahv-ı tena''um-ı cihândur
  1736. Ol hayr yolına râh-berdür, Bu başladuğı tarîk şerdür
  1737. Cânânesi içün ol diler cân, Öz cânı içün diler bu cânân
  1738. Men anunem ol menüm ezelden, Sahla bu alâkanı halelden
  1739. Ey çerh bu akd olanda muhkem, Belkim yoh idün arada sen hem
  1740. Gel terk-i tegallüb ü sitem kıl, Tanrını arada gör kerem kıl
  1741. Verme kavîye zaîf mâlin, Düşmenlere dûstlar halâlin
  1742. Mecnûnumı sanma kimseden kem, Bir merd-i reh-i belâdur ol hem
  1743. Ey İbni Selâm-ı bî-ser-encâm, Bilsen sana mekr edüpdür eyyâm
  1744. Mecnûna koyupdur ad Leylî, Eyler seni ola kim tesellî
  1745. Sen kâm-ı dil iste men belâyem, Sen genc dile men ejdehâyem
  1746. Ammâ demezem işün hatâdur, Nisbet mana gâyet-i atâdur
  1747. Kurtar meni atadan anadan, Bir gam yeğ olur iki belâdan
  1748. Derd ile kılurdu nâle vü âh, Esbâb-ı tecümmülinden ikrâh
  1749. Devrândan edüp figân ü feryâd, Bu şi'ri ohurdı ol perî-zâd
    Bu gazel Leylî dilindendür
  1750. Hilâf-ı re'yüm ile ey felek medâr etdün, Meni gül ister iken mübtelâ-yı hâr etdün
  1751. Mürûr-ı ömrde bir dönmedün murâdum ile, Döne döne mana zulm etmeği şiâr etdün
  1752. İhânetümde nedür bilmezem murâdun kim, Azîz-i âlem iken hâr ü hâk-sâr etdün
  1753. Ümîd-vâr idüm evvel ki bir neşât görem, Binâ-yı mihnetümi şimdi üstüvâr etdün
  1754. Cefâ eliyle kılup çâk perde-i sabrum, Nihân olan gamumı halka âşikâr etdün
  1755. Vefâda vermeğe cân vermedün mana mühlet, Meni bu ahd vefâsında şerm-sâr etdün
  1756. Bir özgeni mana yâr eylemekdesen gûyâ, Menümle yâr olanı özge ile yâr etdün
  1757. Meğer bilindi Fuzûlî sana felek hâli, Ki varını bu cihânun yoh i'tîbar etdün
    Tamâmî-i sühan
  1758. Ol nev' görenler ıztırâbın, Tezyîn ü cilâdan ictinâbın
  1759. Eylerler idi gümân ki ol zâr, Bir özge belâyadur giriftâr
  1760. Kılmışdı ol âftâbı muztar, Hecr-i peder ü firâk-ı mâder
  1761. Derlerdi hakundur ey semen-bûy, Dutmışdun atan anan ile hûy
  1762. Hâlâ ki bulardan ayrılursen, Gurbet sitem olduğın bilürsen
  1763. Efgânuna hiç men' yohdur, Sen kimi yanan firâka çohdur
  1764. Ammâ bu imiş çü halka âdet, Sen hem cezâ eyleme ziyâdet
  1765. Kız dâim ata evinde kalmaz, Peyveste anaya mihr salmaz
  1766. Lâzım mey-i gaflet eyleyüp nûş, Eylersen atan anan ferâmûş
  1767. Leylî bu söze kılurdı ikrâr, Demezdi bir özge mihnetüm var
  1768. Görmezdi özine anı lâyık, Kim ta'ne ede ana halâyık
  1769. Kız her niçe olsa yâra tâlib, Elbette gerek hayâsı gâlib
  1770. El ta'nesi ile hâh ü nâ-hâh, Teklîfe düşüp bezendi ol mâh
  1771. Bir ehl-i hayâ min ehl-i ibrâm, İsyân ile olmaz iş ser-encâm
  1772. Ol zîver ü zeyne zib ü zînet, Bir şekl ile verdi zîb-i sûret
  1773. Kim anı görende derdi gerdûn, İnsâf kemâl-i sabr-ı Mecnûn
  1774. Pîrâyesüz idi ol meh âfet, Pîrâyeden arturup letâfet
  1775. Bir hadde erişdi âftâbı, Kim oldı nikâbı hüsni tâbı
  1776. Çün dutdı arûs-ı halvet-i şâm, Temkîn ile halvetinde ârâm
  1777. Zulmât ziyâya oldı gâlib, Yandurdı meşâilin kevâkib
  1778. Encüm güheri olup şeb-efrûz, Kıldı şeb-i târı gayret-i rûz
  1779. Gül-çehre sanemler oldılar cem', Her bir sanemün elinde bir şem'
  1780. Resm-i tarab etdiler müretteb, Beş yüz büt-i gül-ruh ü şeker-leb
  1781. Yüz gonca dehenlü mâh-pâre, Gül suyı seperdi reh-güzâra
  1782. Yüz gül-ruh elinde micmer-i ûd, Eylerdi havânı anber-âlûd
  1783. Yüz mâh-likâ olup gınâ- saz, Koşmışdı sadâ-yı sâza âvâz
  1784. Yüz nergis-i mest gezdürüp câm, Ahbâba verürdi câm-ı gül-fâm
  1785. Yüz gül başı üzre yüz tabak zer, Olmışdı nisâr içün mukarrer
  1786. Bir taht-ı revân içinde Leylî, Ne şevket ü ne şükûha meyli
  1787. Her lahza figân ü âh ederdi, Ser-geşte vü muztarib gederdi
  1788. Endîşe-i zevk u ayşden pâk, Seyl içre sağın gederdi hâşâk
  1789. Çün yetdi harem-serâya ol mâh, Dağıldı olan refîk ü hem-râh
  1790. Gül halveti oldı sahn-ı gül-zâr, Dûr oldı bisâtdan has ü hâr
  1791. Baht İbni Selâmı etdi âgâh, Kim oldı sana müsellem ol mâh
  1792. Ol tâlib-i gevher-i yegâne, Gevher hevesiyle girdi kâna
  1793. Ne gördi nikâb içinde bir nûr, Gözden ruh-i dil-fürûzı mestûr
  1794. Germ oldı mahabbetün merâkı, Deprendi visâle iştiyâkı
  1795. El urdı ki aça ol nikâbı, Ref' eyleye ortadan hicâbı
  1796. Leylî dedi ey harîf-i kâbil, Sensen ser ü server-i kabâil
  1797. Evsâfun eşitmişem ziyâde, Kâmilsen edebde vü hayâda
  1798. Mâ'lûm edübem ki Kâf-tâ-Kâf, İnsâfuna el verüpdür insâf
  1799. Men kim değülem ganî fakîrem, Mihmân demeyem sana esîrem
  1800. Zulm eylemek etme bir esîre, İzhâr-ı terahhum et fakîre
  1801. Gör cân ü tenümde ıztırâbum, Sor hâl-i dilüm eşit cevâbum
  1802. Men mektebe getdüğüm zamânlar, Hıfz-ı sebak etdüğüm zamânlar
  1803. Bir şahs mana görindi nâgâh, Oldum perî olduğından âgâh
  1804. Cinnîler içinde ol perî-zâd, Ülfet menüm ile kıldı bünyâd
  1805. Her lahza durur mana berâber, Der kim benî Âdem etme hem-ser
  1806. Yohsa kılurem deminde fânî, Bir darb ile hem seni hem anı
  1807. Çok mekr kılındı oldı tedbîr, Boynumdan alınmadı bu zencîr
  1808. Def' olmadı bu beliyye hergiz, Hem ata hem ana oldı âciz
  1809. Çün bulmadı kimse çâre-i kâr, Menden ata ana oldı bîzâr
  1810. Şeydâlığum oldı âleme fâş, Nefret kılur oldı yâr u yoldaş
  1811. Sen hem ki bizüm diyâra yetdün, Elbette bu kıssanı eşitdün
  1812. Hâlâ ki senünle düşdi bâzâr, Oldun dür-i akdüme hırîdar
  1813. Karşumda hem ol perî durupdur, Gayret kılıcına el urupdur
  1814. Terk et ki bu vasl bîm-i cândur, Hem özüne hem mana ziyândır
  1815. Bir niçe zaman tahammül eyle, Dermân iste tevekkül eyle
  1816. Ola ki müyesser ola maksûd, Senden açıla bu bâb-ı mesdûd
  1817. Kat' ola zebân-ı ta'n-ı düşmen, Hem sen yetesen murâda hem men
  1818. Ol sâde-zamîr ona inandı, Cinnî haberin sahîh sandı
  1819. Vehm etdi ki olsa yâra vâsıl, Noksân ola ömr ü câha hâsıl
  1820. Cânâne yolında ömr ü câhı, Ol nâkısun oldı sedd-i râhı
  1821. Bir resm-i kadîmdür cihânda, Sûd isteyen istemek ziyân da
  1822. Cânân dileyen cefâya dözmek, Genc isteyen ejdehâya dözmek
  1823. Aşk ehli mahabbet etse izhâr, Evvel anı imtihân eder yâr
  1824. Ger görse anun cefâya sabrın, Kesrinün eder tamâm cebrin
  1825. V'er görmese cevre ihtimâlin, Salmaz ana sâye-i visâlin
  1826. Çün İbni Selâma bîm-i noksân, Ol vaslda rûzî etdi hicrân
  1827. Meyl etmedi mutlak ol nigâra, Hergiz ana kılmadı nezâre
  1828. Tedbîr-i ilâca durdı kâim, Derdine devâ sorardı dâim
  1829. Her handa görürdü ehl-i teshîr, Dîvânesine dilerdi zencîr
    Bu Zeyd-i vefâ-dârun Mecnûna haber getürdüğidür ve İbn-i Selâm ile Leylînün peyvendi müjdesinin yetürdüğidür 
  1830. Sâhib-haber-i efsâne-perdâz, Bu tarz ile kıldı kıssa âğâz
  1831. Kim var idi bir nedîm-i nâdir, Zeyd adlu vefâ-yı ahde kâdir
  1832. Meşhûr idi fazlı vü kemâli, Ma'rûf idi hüsni vü cemâli
  1833. Olmışdı esîr bir nigâra, Büt zîblü Zeynep adlu yâra
  1834. Çekmişdi mahabbetün cefâsın, Görmişdi melâmetün belâsın
  1835. Ol âşık-ı müst-mend ü mahzûn, Eylerdi hemîşe meyl-i Mecnûn
  1836. Söylerdi ana kemâl-i aşkın, Üstâdına gösterürdi meşkın
  1837. Leylî ere getdüğinden ol zâr, Tahkîk ile oldı çün haberdâr
  1838. Mecnûna özin yetürdi fi'l-hâl, Reng-i ruh-i zerdi eşkden âl
  1839. Dolmış gözi peykeri bozılmış, Nutkında tekellümi dutılmış
  1840. Mecnûn dedi ey vefâlu yârum, Gam merhalesinde gam-güsârum
  1841. Âdetçe görinmez ihtilâtun, Her günkiye benzemez neşâtun
  1842. N'oldı sana beyle zâr olupsen, Bî-tâkat ü bî-karâr olupsen
  1843. Akrebde idi meğer bugün mâh, K'etdün bu yana azîmet-i râh
  1844. Handan bu küdûret oldı hâsıl, N'oldı sebeb-i melâmet-i dil
  1845. Zeyd ol has-i huşke urdı âteş, Sûz ile dedi ki ey belâ-keş
  1846. Dün ahter-i bahtun oldı tîre, Devrân sitem etdi sen fakîre
  1847. Yâr İbni Selâma rûzî oldı, Rûzî sana derd ü sûzî oldı
  1848. Yâr özgeye oldı şem'-i mahfil, Kaldı sana tâb-ı âteş-i dil
  1849. Ağyâr ile yâr oldı Leylî, Var imdi sen andan ol tesellî
  1850. Zâyi' senün ol figân ü âhun, Sûz-i şeb ü âh-ı subh-gâhun
  1851. Mecnûn ki haberden oldı âgâh, Gerdûna yetürdi şu'le-i âh
  1852. Vahşîler içinde ol giriftâr, Bir derd ile kıldı nâle-i zâr
  1853. K'efgâna getürdi mâr ü mûrı, Ağlatdı vuhûşı vü tuyûrı
  1854. Hâme kimi yaş töküp demâdem, Nâme kimi kâmetini kılup ham
  1855. Yazdı aluben eline hâme, Dildârına bir itâb-nâme
    Bu Mecnûnun Leylîye nâme-i itâb-âmîzidür ve Peygâm-ı şikâyet-engîzidür
  1856. Dibâce-i nâme nâm-ı Ma'bûd, Kayyûm ü Kadîm ü Hayy ü Mevcûd
  1857. Ol perde-keş-i hicâb-ı esrâr, Kim âlemi yohdan eyledi var
  1858. Gün gözgüsin eyleyen mücellâ, Dün turrasın eyleyen mutarrâ
  1859. Çün bir niçe hamd tohmın ekdi, Derd-i dilini beyâna çekdi
  1860. Kim bu mütehammil-i belâdan, Ser-geşte vü zâr ü mübtelâdan
  1861. Bir nâme ki mahz-ı derd ü gamdur, İzhâr-ı şikâyet-i sitemdür
  1862. Ol dilbere kim vefâsı yohdur, Âşıklarına cefâsı çohdur
  1863. Ey ahde vefâsı olmayan yâr, Ağyâruma gül olan mana hâr
  1864. N'oldı sana nakz-ı ahd kıldun, Sındurmağa ahdi cehd kıldun
  1865. Tenhâlığa mı getürmedün tâb, Kim eyledün ârzû-yı hem-hâb
  1866. Târ oldı mı olduğun nişîmen, Kim eyledün anda şem' rûşen
  1867. İncitdi mi derd-i dil mizâcun, Kim oldı tabîbe ihtiyâcun
  1868. Pejmürde mi oldı serv-i dil-cû, Kim cehd ile vermek istedün su
  1869. Bed-hâh mı etdi kasd-ı gül-zâr, Kim beyle urıldı rahneye hâr
  1870. Ne bîm ile hıfz-ı gevher etdün, Kim beste-i akd-i şevher etdün
  1871. Mûcib ne idi meni unutdun, Terküm kılup özge yâr dutdun
  1872. Her lahza olup güvâh-ı hâlüm, Hâk-i derüne sirişk-i âlüm
  1873. Mutlak güzer eylemez mi oldı, Menden haber eylemez mi oldı
  1874. Âyâ ne idi bu bî-vefâlığ, Bigâneler ile âşinâlığ
  1875. Çekdün yeni yârunı kenâra, Ruhsat mıdur imdi eski yâra
  1876. Menden idi mihmet ü melâlün, Hoş oldı ola anunla hâlün
  1877. Men ahd-i vefâya aldanurdum, Ahdünde vefâ ola sanurdım
  1878. Bilmezdüm ola zaîf râyun, Noksânı ola tamâm ayun
  1879. Güftârun ola menümle dâim, Gönlün ola özge ile kâim
  1880. Zâhirde menümle olasen yâr, Bâtında dutasen özge dildâr
  1881. Senden men olam cihânda bed-nâm, Bir nâm ü nişânı yoh ala kâm
  1882. Ma'zûrsen ey nigâr ma'zûr, Bu devr iledür zemâne meşhûr
  1883. Gül goncalığında hâr ilendür, Açılsa bir özge yâr ilendür
  1884. Aslında tiken çeker azâbın, Faslında hakîm alur gül-âbın
  1885. Ey ârzu-yi dil-i figârum, Kahrı çoh ü mihri az nigârum
  1886. Ey adı olan vefâda mezkûr, Cismümdeki cân gözümdeki nûr
  1887. Sevdâ-yı dimâğumun ilâcı, Bâzâr-ı cünûnumun revâcı
  1888. Sen mihr-cemâl ü meh-cebînsen, Gâyetde latîf ü nâzenînsen
  1889. Men hâr-mizâc ü hâk-hûyem, Bes tünd-zebân ü tîre-rûyem
  1890. Sen hâl diliyle eyleyüp âr, Dersen ki sana ne nisbetüm var
  1891. Men hem sana söylerem muvafık, Kim men sana sen mana ne lâyık
  1892. Men hod olubem hayâle kâni', Sen lâyıkun istesen ne mâni'
  1893. Ammâ men ü senden özge çohdur, Kim sözleri bizden özge yohdur
  1894. Gördükde men eyleyen vefânı, Bildikde sen eyleyen cefânı
  1895. Âyâ kime bî-vefâ diyerler, Kimün işini hatâ deyerler
  1896. Yahşi midür eylemek yaman ad, Kim kılmaya kimse hayr ile yâd
  1897. Sen gerçi dutup hilâf-ı âdet, Bir özgeye bağladun irâdet
  1898. Çohdur sana men kimi ciğer-hûn, Her kime ki bahdun oldı mecnûn
  1899. Men kim keseyüm derin selâmı, Senden çekeyüm bu intikâmı
  1900. Dutmak dilerem senün kimi yâr, Ammâ aceb er senün kimi var
  1901. Peyvendüni gayr ile eşitdüm, Bi'llâh ki besî teaccüb etdüm
  1902. Ey çeşme-i âb-ı zindegânî, Sen cânum içindesen nihânî
  1903. Bir lahza gözümden olmadun dûr, Vaslun niçe oldı gayre makdûr
  1904. Ger İbni Selâma nûr-ı Leylî, Bir vech ile eylemiş tecellî
  1905. Leylîden olan hayâli görmiş, Öz vâhimesiyle ayş sürmiş
  1906. Leylî demesün mana karîndür, Kim ana hayâli hem-nişîndür
  1907. Mecnûndan eder mi ol cüdâlığ, Kim gayr ile ede âşinâlığ
  1908. Ey gevher-i tâc ü tâc-ı târek, Maksûduna yetdüğün mübârek
  1909. Ashâb yığup tarab kılup şâd, Bu hayr işi eyeleyende bünyâd
  1910. Çoh zevk ile çekdüm intizârı, Kim yâd edesen men-i figârı
  1911. Sen hod demedün ki bir kulum var, Boynında tarîk ile yolum var
  1912. Ger sandun ise ki pür-huzûrem, Şâyeste-i servet-i sürûrem
  1913. Şart idi mana hem etmek i'lâm, Tâ men hem alam bu bezmden kâm
  1914. Li'llâhi'l-hamd elüm değül dar, Cân kimi nukûda kudretüm var
  1915. V'er sandun ise ki nâ-tüvânem, Âzürde-i mihnet-i cihânem
  1916. Hem şart idi özr kılmak irsâl, Etmek meni bir söz ile hoş-hâl
  1917. Ne beyle edüp ne eyle ey gül, Yahşi midür eylemek tegâfül
  1918. Ey cânum içinde câna düşmen, Her niçe ki düşmenem sana men
  1919. Âyîn-i kadîmüni unutma, Min yâr dut özge hûy dutma
  1920. Gayr ile olanda şâd ü hurrem, Takrîb ile yâd kıl bizi hem
  1921. Nakş et bu murabbaı harîre, Gör anı getür bizi zamîre
    Bu murâbba' Mecnûn dilindendür
  1922. Gayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğün, Bezm edüp halvet kılup yüz lutf u ihsân etdüğün
  1923. Ahd bünyadın mürüvvetdür mi vîrân etdüğün, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün
  1924. Lahza lahza müddeî pendin dür-i gûş eyledün, Kana kana gayr câm-ı şevkini nûş eyledün
  1925. Vara vara ahd ü peymânı ferâmûş eyledün, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm
  1926. Gayre salup mihrüni bizden savutdun âkıbet, Terk-i mihr etdün tarîk-i zulm dutdun âkıbet
  1927. Ahdler peymânlar etmişdün unuttun âkıbet, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm
  1928. Cürmümüz n'oldı ki bizden eyledün bîzârlığ, Biz gamun çekdük sen etdün özgeye gam-hârlığ
  1929. Sizde âdet bu mıdur beyle olur mı yârlığ, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdügün
  1930. Çerh tek bed-mihrliğ resmini bünyâd eyledün, Yahşi adun var iken döndün yaman ad eyledün
  1931. Döne döne bizi gam-nâk özgeni şâd eyledün, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün
  1932. Gönlümüz min-ba'd zülfünçün perîşân olmasun, Bağrumuz la'lün hevâsiyle dahi kan olmasun
  1933. Bî-vefâsen çeşmümüz yâdunla giryân olmasun, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün
  1934. Va'de-i vasl ile aldun sabrumuz ârâmumuz, Olmadı her gün visâlünden müyesser kâmumuz
  1935. Geçdi hecr ile Fuzûlîden beter eyyâmumuz, Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün
    Tamâmî-i sühan
  1936. Pâyâna çü yetdi sa'y-i hâme, Teslîm olındı Zeyde nâme
  1937. Mektûb ile Zeyd olup sebük-per, Azm eyledi eyle kim kebûter
  1938. Çün yetdi nigâr olan diyâra, Mekr ile visâle kıldı çâre
  1939. Efsûn ile urdı sihrden dem, Tâ İbni Selâma oldı hem-dem
  1940. Leylînün eşitdi vasf-ı hâlin, Keyfiyyet-i mihnet ü melâlin
  1941. Dedi bilürem nedür devâsı, Uş yazılu mendedür duâsı
  1942. Bağlandı anun sözine ihlâs, Halvet-geh-i kurbe kıldılar hâs
  1943. Çün Leylîye zeyd oldı vâsıl, Maksûdını etdi baht hâsıl
  1944. Bir dem oturup gelüp kıyâma, El urdı revân çıhardı nâme
  1945. Ta'vîz dedi vü kıldı ta'zîm, Evvel öpüp andan etdi teslîm
  1946. Çün nâmeni aldı Leylî-i zâr, Ol nâmeden aldı bûy-ı dildâr
  1947. Bildi ki bir özge kayddür bu, Ne nüsha-i Amr ü Zeyddür bu
  1948. Ol feyzi bilüp özine ikbâl, Göz merdümine yetürdi fi'l-hâl
  1949. Çün nâmeye kıldı bir nezâre, Cân kisvetin etdi pâre pâre
  1950. Kim dür ala bahr-ı çeşm-i terden, Lâ'l ala hizâne-i ciğerden
  1951. Ol nâmenün eyleye nisârın, Efzûn ohıdı bildi mazmûn
  1952. (yok)
  1953. Fehm etdi maâni vü ibâret, Bildi neyedür olan işâret
  1954. Cânına kılup itâb te'sîr, Ol nâme cevâbın etdi tahrîr
    Bu Leylînün Mecnûna peygâm-ı cevâbıdur ve özr'ü itâbıdur
  1955. Bu tarz ile oldı kilki cârî, Kim evvel-i nâme nâm-ı Bârî
  1956. Mi'mâr-ı binâ-yı akd ü peyvend, Vehhâb-ı atâ-yı mâl ü ferzend
  1957. İzhâr-ı vücûd eden ademden, İcâd-ı hudûs eden kıdemden
  1958. Meşşâta-i şâhed-i zemâne, Sultân-ı bülend-âsitâne
  1959. Bu nâme ki bir figârdandur, Ya'nî men-i bî-karârdandur
  1960. Bir sâhib-i izz ü i'tibâra, Ya'nî Mecnûn-i dil-figâra
  1961. Ey hâk-bisât ü hâr-bister, Kâm-ı dil-i teng ü dîde-i ter
  1962. Her ta'ne ki eylesen revâdur, Senden hacîlem yüzüm karadur
  1963. Besdür mana çekdüğüm hacâlet, Şermendeliğümdeki melâlet
  1964. Çün mu'terifem ki var günâhum, Öz lutfun eyle özr-hâhum
  1965. Men gevherem özgeler hırîdâr, Mende değül ihityâr-ı bâzâr
  1966. Devrân ki meni mezâda saldı, Bilmem kim idi satan kim aldı
  1967. Olsaydı menüm bir ihtiyârum, Olmaz idi senden özge yârum
  1968. Ger töhmete olmışem giriftâr, İkrâh ile menden olma bîzâr
  1969. Bir dür değülem ki ola hakkâk, Aldukda tasarrufumda çâlâk
  1970. Ger İbni Selâma dil-fürûzem, Şem'-i şeb ü âftâb-ı rûzem
  1971. Kâni'dür ırağdan ala bir nûr, Men andan ü menden ola ol dûr
  1972. Dûr olsa görür fürûg ü tâbum, Oldukda yahın çeker azâbum
  1973. Fikr etme ki men neşât-mendem, Bir dâm-ı gam içre pây-bendem
  1974. Ne zehre-i seyr-i kûçe vü kûy, Ne tâb-ı tapance-i ser ü rûy
  1975. Gâhî heves eylesem figâna, Evvel ana isterem behâne
  1976. Ya ata vü ane eylerem yâd, Ya sohbet-i hem-nişîn ü hem-zâd
  1977. Ger rahtımı etmek eylesem çâk, Hayyâtına olurem gazab-nâk
  1978. Kim aybludur bu dâmen ü ceyb, Cehd eyle ki zâhir olmaya ayb
  1979. Gâhî taleb eylesem visâlün, Bilmek dilesem ki n'oldı hâlün
  1980. Bir çeşme yana olup revâne, Gasl-i beden eylerem behâne
  1981. Tenhâ olurem orada üryân, Mûy-ı serüm eylerem perîşân
  1982. Âyîneye eylerem nigâhı, Hâlün görürem senün ke-mâhî
  1983. Boynunda yoh özge tavkdan bâr, La'lümde bulınmaz özge güftâr
  1984. Boynum kolunı diler havâdan, La'lüm lebüni sorar sabâdan
  1985. Cândan gamun içre nâ-ümîdem, Şemşîr-i cefâ ile şehîdem
  1986. Kanlu kefenümdür al perde, Men gûrdaem sağınma erde
  1987. Gel şem'-i mezârum eyle âhun, Zîb-i lahd et gubâr-ı râhun
  1988. Men bülbül-i bâğ-ı firkatem zâr, Ammâ kafes içreem giriftâr
  1989. Bilmem bu kafesde n'ola hâlüm, Sındurdı belâ per ile bâlüm
  1990. Bir vahşî ile ger etmişem hû, Müstevcib-i serzeniş değül bu
  1991. Vâhşîler imiş senünle hem-dem, Hem-reng olubem senünle men hem
  1992. Ey âşık-ı müst-mend ü mehcûr, Dutgıl men-i müst-mendi ma'zûr
  1993. Sabr et niçe gün ki ola gerdûn, Bu günleri eyleye diğer-gûn
  1994. Ancak özüni nizâr sanma, Ser-geşte-i rûzgâr sanma
  1995. Bu şi'ri ger ohısan demâdem, Ma'lûmun olur menüm gamum hem
    Bu murabba' Leylî dilindendür
  1996. Girîbân oldı rüsvâlığ eliyle çâk dâmen hem, Mana rüsvâlığunda dûst hem ta'n etdi düşmen hem
  1997. Reh-i aşk içre cân kıldum giriftâr-ı belâ ten hem, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  1998. Eğer dutsam gamum elden nihân sabr u karârum yoh, Ve ger şerh-i gam-ı pinhânum etsem gam-güsârum yoh
  1999. Esîr-i bend ü zindânem elümde ihtiyârum yoh, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  2000. Olupdur eşk-i hûn-âb ile gül-gûn çehre-i zerdüm, Yanupdur âteş-i hicrâna cân-ı derd-perverdüm
  2001. Cefâ-yı çerh-i kec-reftâr elinden var min derdüm, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  2002. Gehî şevk-i visâl ü geh belâ-yı hecr ile zârem, Özüm hem bilmezem derdüm nedür men niçe bîmârem
  2003. Gam-ı aşk içre min dermân yoh derde giriftârem, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  2004. Cüdâ senden belâ vü derd-i hicrân ile dutdum hû, Kılur her dem mana bî-dâd derd ayru belâ ayru
  2005. Belâ vü derde düşdüm rûzgârum beyle hâlüm bu, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  2006. Tabîb-i akla çoh izhâr kıldum derd-i pinhânı, Men-i bîmâra kat'â olmadı bir sıhhat imkânı
  2007. Ezelden var min derdüm yohdur hîç dermânı, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
  2008. Fuzûlî her zaman bir ta'n ile bağrum kılursen kan, Aceb bilmez misen aşkdan geçmek değül âsân
  2009. Bilürsen düşmişem bir derde kim yohdur ana dermân, Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem
    Tamâmî-i sühan
  2010. Yazıldı çü nâmeye gam-ı dil, Zeyde dedi ey hakîm-i kâmil
  2011. Ta'vîzün ile hoş oldı hâlüm, Zâil oluben gam ü melâlüm
  2012. Hattun mana nüsha-i şifâdur, Ta'vîzün eser kılur duâdur
  2013. Her gün gel yaz beyle ta'vîz, Tâ sıhhate bulmak ola ümmîz
  2014. Bir yazılu nüsha var mende, Bi'llâh bile al anı gedende
  2015. Gerçi bilürem anı ki hatdur, Bilmen ki sahîh ya galatdur
  2016. Ağlâtına ver kemâl-i îzâh, Ger var ise sehvi eyle ıslâh
  2017. Takrîb ile verdi Zeyde mektûb, Beyle gerek ehl-i akla üslûp
  2018. Mecnûna çü nâme oldı vâsıl, Dür gördi akîkine mukâbil
  2019. Mefhûmdan etdi kesb-i maksûd, Leylî tarafından oldı hoşnûd
    Bu Mecnûnı atâsı sahrâda bulduğıdur ve Nasîhatle ıslâhından âciz olduğıdur
  2020. Tahrîr kılanda ehl-i inşâ, Beyle bu misâle çekdi tuğrâ
  2021. Kim gussa-i dehr mübtelâsı, Mecnûn-ı şikestenün atası
  2022. Kalmışdı melâlet içre dün gün, Ne güni gün idi ne düni dün
  2023. Getmişdi elinden ihtiyârı, Gündüz sabrı gece karârı
  2024. Kılmazdı tereddüdinde taksîr, Bulmazdı bu derde hîç tedbîr
  2025. Bir gün anı etdiler haberdâr, K'ey pîr-i şikeste-i dil-efgâr
  2026. Dün Leylî atası ol siyeh-dil, Ol mün'im-i sifle pîr-i câhil
  2027. Ser-hayli yanında dâd ederdi, Mecnûn-ı hazîni yâd ederdi
  2028. Kim bu delü hükme olmayıp râm, Halka bizi eyler oldı bed-nâm
  2029. Peyveste yeter bize belâsı, Nevfel gazabından et kıyâsı
  2030. Çün mahz-ı şer oldı zât-ı ef'î, Vâcib görinür müdâm def'i
  2031. Her niçe ki tende cânı vardur, Nâmûsumuza ziyânı vardur
  2032. Nâmûs bizüm değül senündür, Def' eyleye gör ki düşmenündür
  2033. Çünkim zararında gördiler nef', Azm eylediler ki edeler def'
  2034. Yâdun değül eyle oğlunı yâd, Kıl çâre ki düşmen olmaya şâd
  2035. Ol pîr düşüp min ıztırâba, Nâ-çâr özin verüp azâba
  2036. Sahrâlara dutdı seyl tek rû, Cehd ile yöğürdi gezdi her sû
  2037. Menzil menzil sirişki kanın, Rehber kılup istedi nişânın
  2038. Çün geceye gündüz oldı tağyîr, Oldı gece zulmeti cihân-gîr
  2039. Ref' oldı alâme-i menâzil, Ol pîre tereddüd oldı müşkil
  2040. Ser-geşte gezerken isteyüp râh, Bir şu'le ana görindi nâgâh
  2041. Ol pîrün olup delîl-i râhı, Rûz etdi ol od şeb-i siyâhı
  2042. Sandı odı yanduran Arâbdur, Hayl ü haşem ol oda sebebdür
  2043. Pervâne kimi yüz urdı nâra, Çün yetdi ve eyledi nezâre
  2044. Gördi ki bu şu'le bir nefesdür, Ne şu'le-i cirm-i hâr ü hasdür
  2045. Mecnûndur bu ki âh-ı ser-keş, Çekmiş urmış cihâna âteş
  2046. Kat'-ı nazar eylemiş cihândan, Geçmiş ser ü çeşm ü cism ü cândan
  2047. Ne mülk ne mâl cüst ü cûsı, Ne ata ne ana ârzûsı
  2048. Getmiş yele berg-i i'tibârı, Ol kalmış ü merg intizârı
  2049. Ol pîr çü gördi oğlı hâlin, Tökdi ruh-i zerde eşk-i âlin
  2050. Yanında oturdı zâr ü gam-nâk, El urdı ki çehresin ede pâk
  2051. Ol şîfte açdı çeşm-i pür-nem, Kimsen dedi ey menümle hem-dem
  2052. Ger elçi isen yetür peyâmun, Ver müjdesin ol meh-i tamâmun
  2053. V'er yolcu isen oturma gâfil, Azm eyle gözet bir özge menzil
  2054. Ol pîr tazarru' etdi âğâz, K'ey nakd-i hayâta kîse-perdâz
  2055. Men dürcem ü sen dür-i şeb-efrûz, Ya'nî atanem men-i seyeh-rûz
  2056. Ey hâsıl-ı mezra'-ı vücûdum, V'ey ömr ticâretinde sûdum
  2057. Ey cevher-i cânumun behâsı, V'ey dîde-i bahtumun ziyâsı
  2058. Derdüm olasen menüm penâhum, Fahrum şerefüm ümîd-gâhum
  2059. Menden bu serîr olanda hâlî, Sen olasen ehl-i mülke vâlî
  2060. Halk ede seni görende yâdum, Bâkî senün ile ola adum
  2061. Ger tıflığunda mest bî-bâk, Sahrâya düşüp yahan kılup çâk
  2062. Oldun reh-i aşk içinde meşhûr, Ma'zûr idün ol zamanda ma'zûr
  2063. Her vaktdedür bir emr gâlib, Her ahddedür bir iş münâsib
  2064. Nev-reslere aşk bir hünerdür, Ser-hadd-i kemâle râh-berdür
  2065. Hâlâ ki makâm-ı akl buldun, Tahsîl-i kemâle kâbil oldun
  2066. Senden ne revâ bu mâcerâlar, Sermâye-i ayb olan sadâlar
  2067. Ger gâfil idün ol imdi âkil, Sahrâlara düşme gezme gâfil
  2068. Vahşîler ile nedür bu birliğ, İnsân ile hoş değül mi dirliğ
  2069. Gör vahş ile vahş tayr ile tayr, Hem-cins ile hoşdur eylemek seyr
  2070. Rahm et men-i zâr ü nâ-murâda, Koyma bu meşakkat ü belâda
  2071. Kâfûr veş oldı müşg-i nâbum, Bu subhda sensen âftâbum
  2072. Olmak elifüm karîne-i dâl, Meylüm sana olmağınadur dâl
  2073. Devrân sitemiyle câna yetdüm, Men özge diyâr azmin etdüm
  2074. Gel tapşurayum sana makâmum, Zabt eyle bisât-ı ihtirâmum
  2075. Ne sûd hemîşe mestliğden, Ne fâide büt-perestliğden
  2076. Ey mest kemâl-i hiddetünden, Yohdur haberün kabâhatünden
  2077. Ol lahza ki hûşyâr olursen, Elbette ki şerm-sâr olursen
  2078. Ey bütkedeler sanem-peresti, Çün ref' ola bu hicâb-ı mestî
  2079. Mezmûm olup etdüğüm bu hâlet, Elbette sana verür hacâlet
  2080. Bir dilbere ver gönül ki dâim, Bünyâd-ı sebâtı ola kâim
  2081. Ger olsa yolında bu cihân hâk, Dâmânı ola gubârdan pâk
  2082. Sen saydı olan huceste şehbâz, Her lahza kılur bir elde pervâz
  2083. Geh Nevfeledür mutî'-i fermân, Geh İbni Selâma mûnis-i cân
  2084. Sen beyle belâlara giriftâr, Ol eyle çerâğ-ı bezm-i ağyâr
  2085. Şerm eyle bu aşk-bâzlığdan, Bî-fâide cân-güdâzlığdan
  2086. Yohdur çü bekâsı rûzgârun, Farz eyle ki oldı yâr yârun
  2087. Vasl etme anunla kim bilürsen, Bir gün olur ondan ayrılursen
  2088. Terk eyle bu herze herze seyri, Yâd eyle İlâhı anma gayri
  2089. Kim nefse meâd ü merca' oldur, Kat' et ana söz ki makta' oldur
  2090. Hak sun'ına dehr kâr-gehdür, Munda amel etmemek günehdür
  2091. Her kime gerek gelen mahalde, Bu kâr-geh içre bir amelde
  2092. Her kim ne amel kılursa bünyâd, Müzdini verür amelce Üstâd
  2093. Ey kâr-geh-i cihâna dâhil, Sen hem amel eyle olma kâhil
  2094. Vakt oldı sefer kılam cihândan, Âvâre olam bu hâk-dândan
  2095. Vakt oldı verem fenâya tahtum, Kadr ile çekem bekâya rahtum
  2096. Gel yanuma eyle fikr hâlüm, Bîgâneye verme mülk ü mâlüm
  2097. Çoh genc yığınca çekmişem renc, Koyma ki nasîb-i gayr ola genc
  2098. Aşkun bilürem ki beyle kalmaz, Dâim seni gam bu hâle salmaz
  2099. Bahtun uyananda bu yuhudan, Hırsun yorulanda cüst ü cûdan
  2100. Korhum bu ki özge ola hâlüm, Dünyâda ne men kalam ne mâlüm
  2101. Bî-kesliğ olup sana mukarrer, Bî-kes olasan müdâm ü bî-zer
  2102. Âkil kişi dûr-bîn gerekdür, Dünyâya ümîd bir direkdür
  2103. Çün pendi düketdi ol hıred-mend, Mecnûna tefâvüt etdi ol pend
  2104. Devletlü sözine oldı mâil, Bir fikr etdi ki ola âkil
  2105. Kat' ede selâsil-i cünûnı, Sevdâsınun olmaya zebûnı
  2106. Terk eyleye ârzû-yı dildâr, Aşka dahi olmaya giriftâr
  2107. Ammâ yine aşk şehriyârı, Fermânına çekdi ol figârı
  2108. K'ey varı menüm olan cihânda, Nen var senün bu cism ü cânda
  2109. Câna tama' etme kim menümdür, Terk eyle teni ki meskenümdür
  2110. Menden geç ü cân ü tenden ayrıl, Koy varlığunı özünle sen bil
  2111. Gül-bün kimi kanı cûşa geldi, Bülbül sıfatı hurûşa geldi
  2112. K'ey ayn-ı salâh olan beyânı, Va'zı mana âfiyet nişânı
  2113. Men hem muna kâilem ki pendün, Mazmûn-ı kelâm-ı sûd-mendün
  2114. Nisbet mana hayrdür değül şer, Ger olsa eşitmeği müyesser
  2115. Gerçi sözüne kulağ dutdum, Ne sûd eşitdüm ü unutdum
  2116. Sen deme ki dut haber sözümden, Kim yoh haberüm menüm özümden
  2117. Aşk aldı derûnum ü bîrûnum, Getdi yele sabrum ü sükûnum
  2118. Men akla teveccüh eylerem çoh, Sevdâ yolumı duta ki yoh yoh
  2119. Sen handan ü terk-i aşk handan, Aşk-ı ezelî çıhar mı cândan
  2120. Halkun sitemiyle câna yetdüm, Terk eyle meni ki terkün etdüm
  2121. Lutf eyle zaman zaman verüp pend, Islâhuma olma ârzû-mend
  2122. Artar elemüm bu mâcerâdan, Âteş kimi cünbiş-i hevâdan
  2123. Bir şîşe ki oldı pâre pâre, Peyvendine hîç var mı çâre
  2124. Teklîfümi kılma hânümâna, Gör sür'at-i gerdiş-i zemâne
  2125. Çün sen hem anı koyup gedersen, Anda meni iledüp n'edersen
  2126. Ancak mana arz-ı mülk ü mâl et, Oğlunı özün kimi hayâl et
  2127. Farz eyle ki mâle oldı vâlî, Getdi yine gayre koydı mâli
  2128. Ol kişver-i aşk pâdişâhı, Ol evc-i belâ vü derd mâhı
  2129. Özr ile kılurdı eyleyüp âh, Babasına şerh-i gam ki nâgâh
  2130. Lerzân oluben ten-i hazîni, Kan doldı kolından âstîni
  2131. Elverdi atasına tehayyür, Mecnûn dedi eyleme tefekkür
  2132. Fasd eyledi ol büt-i perî-zâd, Nîş urdı anun kolına fessâd
  2133. Ol zahm eseri görindi mende, Biz bir rûhuz iki bedende
  2134. Bizde ikilik nişânı yohdur, Her bir tenün özge cânı yohdur
  2135. Sağınma ki oldur menem men, Bir cân ile zindedür iki ten
  2136. Hurrem olurem ol olsa hurrem, Gam yetse ana mana yeter gam
  2137. Ol pîr çü vâkıf oldı hâle, İnsâf getirdü ol kemâle
  2138. Bildi ki değül bu nakş bâtıl, Olmaz hiyel ile aşk zâil
  2139. Min-ba'd nasîhat etmez oldı, Ta'n ile fazîhat etmez oldı
  2140. Terk etdi tarîka-i nizâın, Nevmîd olup eyledi vedâın
    Bu Mecnûn atasınun terk-i nizâ' etdüğidür ve Nâ-çâr hasretle vedâ' etdüğidür
  2141. K'ey rişte-i gevher-i murâdum, Âyîne-i hüsn-i i'tikâdum
  2142. Bir lahza bana terahhum eyle, Güftârum eşit tekellüm eyle
  2143. Pervâ-yı men-i şikeste-hâl et, Azm-i sefer eyledüm halâl et
  2144. Nâ-hoş sana menden idi ahvâl, Men getmelü oldum imdi hoş kal
  2145. Zinhâr şikâyet etme menden, İnciklü hikâyet etme menden
  2146. Dirlikde çün senden almadum kâm, Tevsenliğe düşdün olmadun râm
  2147. Budur keremünden iltimâsum, Kim dutasen öldüğümde yasum
  2148. Her lahza edüp figân ü zârî, Toprağuma edesen güzârı
  2149. Teklîf-i neşât ü ayş kılman, Kim sen deyesen bu resmi bilmen
  2150. Feryâd ü figândur asl-ı mâtem, Sen hod bu revişdesen müsellem
  2151. Öz âdetün ile nâle eyle, Ecrini mana havâle eyle
  2152. Budur garazum ki dûst düşmen, Üstümde durup kılanda şîven
  2153. Bî-kesliğüm olmaya mana âr, Ma'lûm edeler ki vârisüm var
  2154. Çün kıldı vasiyyet ol perîşân, Döndi eve geldi zâr ü giryân
  2155. Derd ü elem etdi anı rencûr, Kalmadı hayâtı şem'ine nûr
  2156. Derdine bulınmaz oldı dermân, Mecnûn dedi verdi âkıbet cân
  2157. Dünyâya ümîd dutmak olmaz, Hergiz ölümi unutmak olmaz
  2158. Hoş hâne-i ayşdür bu âlem, Derdâ ki değül esâsı muhkem
    Bu Mecnûnun atasınun vefâtından haberdâr olduğıdur ve Mezârına yol bulduğıdur
  2159. Sâkî mey-i lâle-fâm yoh mı, Dözmen bu humâra câm yoh mı
  2160. Öldürdi meni gam-ı nihânî, Yohdur mı şarâb-ı ergavânî
  2161. Gam def'ine durma eyle tedbîr, Elden geleni gel etme taksîr
  2162. Dünyâ ki nigâr-ı dil-rübâdur, Zinhâr sağınma bî-vefâdur
  2163. Sen gerçi olupsen ana meftûn, Oldur talebünde senden efzûn
  2164. Sensen ana cehl ile taleb-kâr, Oldur sana ilm ile hevâ-dâr
  2165. Her niçe ki ana mihmânsen, Ayş ü tarab ile kâm-rânsen
  2166. Andan sefer ihtiyâr edende, Kurb-i Haka yüz dutup gedende
  2167. Göz sürmesi eyleyüp gubârun, Tâ mahşer ola nigâh-dârun
  2168. Yolunda özin verür fenâya, Sahlar seni tapşurur bekâya
  2169. Her kim ki bu nüktedendür âgâh, Devrân-ı felekden etmez ikrâh
  2170. Hem dirlikde azâbı olmaz, Hem mevtden ictinâbı olmaz
  2171. Bir gün ahıdup sirişk-i gül-gûn, Necd üzre oturmış idi Mecnûn
  2172. Min ta'n ile bir cefâcı sayyâd, Ol zâra yetişdi kıldı feryâd
  2173. K'ey ârdan el içinde ârî, V'ey nâkıs olan ıyâr-ı ârı
  2174. Yoh sende nişân-ı nâm ü nâmûs, Efsûs ki ârsuzsen efsûs
  2175. İnsâf değül sitemde isrâf, İnsâfsuz olduğuna insâf
  2176. Dirlikde atanı etmedün şâd, Bâri kıl anı ölende bir yâd
  2177. Cân verdi mahabbetünde ol pîr, Yâd eylemedün nedür bu taksîr
  2178. Yohdur mı cibilletünde âzerm, Allâhdan eylemez misen şerm
  2179. Mecnûna bırahdı ol sadâ sûz, Arturdı figânın ol siyeh-rûz
  2180. Bârân kimi daşa urdı başın, Mey kimi ayağa tökdi yaşın
  2181. Kabrin sorup istedi nişâne, Oldı gözi yaşı tek revâne
  2182. Çün gördi atasınun mezârun, Şem' eyledi ana cism-i zârın
  2183. Târ-ı tene derdi tâb verdi, Dil âteş ü dîde âb verdi
  2184. Levh eyledi göğsini mezâra, Dırnağ ile kıldı pâre pâre
  2185. Bağrına basup mezâr-ı pâkin, Gül yaprağı etdi levh-i hâkin
  2186. Efgân ile tâze kıldı mâtem, Efgânı içinde derdi her dem
  2187. K'ey bânî-i bünye-i vücûdum, İsyânı ziyân rızâsı sûdum
  2188. İrşâdunı bilmedüm ganîmet, Yüz vây ki fevt olındı fursat
  2189. Yüz hayf ki dutmadum tarîkun, Bir niçe gün olmadum refîkun
  2190. Feyzün bana olmadı müyesser, Sen hayr dedün mey eyledüm şer
  2191. Cevr ile sana cefâlar etdüm, Yanlış vardum hatâlar etdüm
  2192. Ey devletüm olma dûr menden, V'ey şem' götürme nûr menden
  2193. Olsam gam-ı âleme giriftâr, Ancak sen idün enîs ü gam-hâr
  2194. Hem-râzum idün şikâyetümde, Dem-sâzum idün hikâyetümde
  2195. N'oldı gamuma getürmedün tâb, Korhutdı seni meğer bu girdâb
  2196. N'oldı sebep eyledün azîmet, Menden mi idi sana hezîmet
  2197. Ey menşe'-i cevher-i hayâtum, Hoşnûdlığundadur necâtum
  2198. Bildüm işümi günâhkârem, Geldüm sana hâr ü şerm-sârem
  2199. Dünyâda seni men eyledüm zâr, Ukbâda meni sen eyleme hâr
  2200. Yahdun meni âteş-i cefâya, Saldun gam u mihnet ü belâya
  2201. Sen meyl-i ferâğ u râhat etdün, Bir künc dutup ferâğat etdün
  2202. Göster mana hem tarîk-i râhat, Kim sen nişe eyledün ferâğat
  2203. Kim eyledi hall müşkilâtun, Kim verdi bu gussadan necâtun
  2204. Şeb-tâ-seher ol esîr-i hicrân, Mâtem dutup etdi âh u efgân
  2205. Çün müşge tökildi gerd-i kâfûr, Zulmâta bırahdı pertevin nûr
  2206. İhyâ kıluben merâsim-i vecd, Dutdı reh-i gûr-hâne-i necd
    Tamâmî-i sühan
  2207. Erbâb-ı kemâle ol ıyândur, Kim hüsn ile aşk tev'emândur
  2208. Aşk âyîne-i cihân-nümâdur, Keyfiyyet-i hüsn ana cilâdur
  2209. Hüsn olmasa aşk zâhir olmaz, Aşk olmasa hüsn bâhir olmaz
  2210. Hüsn olmasa aşkdan ne hâsıl, Ma'şûk eder ehl-i aşkı kâmil
  2211. Aşk olmaz olursa hüsn olur hâr, Aşk iledür ehl-i hüsne bâzâr
  2212. Ne ansuz olur munun sürûrı, Ne munsuz olur anun zuhûrı
  2213. Mecnûn idi şem'-i meclis-efrûz, Leylî ana âteş-i ciğer-sûz
  2214. Mecnûn idi câm-ı râhat-efzâ, Leylî ana bâde-i musaffâ
  2215. Leylîden idi kemâl-i Mecnûn, Hüsn ile olurdı aşkı efzûn
  2216. Mecnûndan idi cemâl-i Leylî, Aşk idi eden cemâle meyli
  2217. Bir gün Mecnûn-ı dil-şikeste, Sahrâda gezerdi zâr ü haste
  2218. Bir safhada gördi iki peyker, Leylî Mecnûn ile musavver
  2219. Mahv eyledi nakş-ı dil-sitânın, Koydı özinün hemîn nişânın
  2220. Sordılar ana hakîkat-i hâl, Kim nişe bir oldı iki timsâl
  2221. Dedi bize birdürür hakîkat, Birlikde yaraşmaz iki sûret
  2222. Olmak gerek ehl-i dâniş âgeh, Kim biz ikilikdenüz münezzeh
  2223. Sâil dedi bu değül midür âr, Kim yâr ola yoh sen olasen var
  2224. Sen nişe kalursen ol olur hâk, Bâri anı koy sana kalem çek
  2225. Dedi reh-i aşkda ne lâyık, Ma'şûk ola nikâb-ı âşık
  2226. Uşşâk ten ü habîb cândur, Ten zâhir ü tende cân nihândur
  2227. Ma'şûka ne bâk olursa mestûr, Âşık gerek el içinde meşhûr
  2228. Kim âleme âşık ahıdan yaş, Ma'şûk kim olduğın kılur fâş
    Bu Mecnûnun şemme-i keyfiyyet-i hâlidür ve Ba'zı sıfât-ı kemâlidür 
  2229. Mecnûn idi mülk-i derd şâhı, Hayl-i ded ü dâm anun sipâhi
  2230. Âhûnun alurdı müşgi bâcın, Rûbâh semûrınun harâcın
  2231. Bir server idi kerîm ü âdil, Cümle ded ü dâma adli şâmil
  2232. Hûn-i ciğerinden ol vefâ-dâr, Hûn-hârları kılurdı hûn–hâr
  2233. Hûn-âb-ı ciğer töküp demâdem, Kılmazdı sibâ' rızkını kem
  2234. Devrinde derendeler olup râm, Dutmışdı biri biriyle ârâm
  2235. Gûr olmış idi perenge hem-râz, Gürg olmış idi gevezne dem-sâz
  2236. Şîr olmış idi enîs-i nahçîr, Nahçîr emerdi şîrden şîr
  2237. Yanında dutardı mûr hâne, Göz yaşından yığardı dâne
  2238. Gâhî olup eşki seyli kâim, Seylâba gederdi min behâyim
  2239. Geh odını tende tâb ederdi, Min cân-veri kebâb ederdi
  2240. Bel olmış idi elinde dırnağ, Yerden savururdı başa toprağ
  2241. Mûyında gubâr olup ferâhem, Eşkiyle çeküp zaman zaman nem
  2242. Âhû-bere sebze-zârı oldı, Gül-zâr-ı cünûn bahârı oldı
  2243. Ger dutsa idi gevezn ile hû, Ahardı gözinden ol kadar su
  2244. K'ol sudan olurdı tâze vü ter, Hem berg verürdi şâhı hem ber
  2245. Her lahza alup eline bir mâr, Hursend oluben der idi ol zâr
  2246. K'ol sünbül-i müşg-bûnı dutdum, Ser-rişte-i ârzûnı dutdum
  2247. Kaplan kimi cân urdı min dâğ, Aslan sıfatı uzatdı dırnağ
  2248. Arslanlarun oldı pîşvâsı, Kaplanların oldu muktedâsı
    Bu Mecnûnun sıdk ile münâcât etdüğidür ve Nâvek-i duâsı hedef-i icâbete yetdüğidür
  2249. Bir gece ki zulmet-i ziyâ-sûz, Zülf-i şebi etdi bürka'-i rûz
  2250. Bir la'li edüp sipihr nâ-yâb, Gösterdi yerine min dür-i nâb
  2251. Bir sancağı eyleyüp nigûn-sâr, Min mehçe-i râyet etdi izhâr
  2252. Katra katra hakîm-i eflâk, Haşhâşlarında dutdı tiryâk
  2253. Dâne dâne arûs-ı gerdûn, Kaftânına tikdi dürr-i meknûn
  2254. Girdâbâ düşüp sefîne-i Mâh, Kıldı özine mecerreden râh
  2255. Saçıldı Utâridün midâdı, Arturdı bu safhaya sevâdı
  2256. Zühre dağıdup siyâh gîsû, Gîsûsı içinde gizledi rû
  2257. Hurşîd nihân olup sitâre, Göz açdı târik-i intizâra
  2258. Deprendi ser-i sinân-ı Behrâm, Feth oldı ana vilâyet-i şâm
  2259. Bircîs girüp siyeh libâsa, Hurşîd gamında batdı yasa
  2260. Âyîne olup sipihr-i gerdân, Bahdı ana aks saldı Keyvân
  2261. Gerdûna sevâbit oldı mismâr, Tâ tökmeye dün bisâtı perkâr
  2262. Gökde Hamel oldı âşikâre, Âhû-bere çıhdı sebze-zâre
  2263. Gâv-ı felek oldı gâv-ı anber, Doldurdı cihâna anber-i ter
  2264. Cevzâ kemeri murassa' oldı, Gerdûn bedeni mülemma' oldı
  2265. Harçenk kılup seher yelin def', Hâsıyyeti verdi zulmete nef'
  2266. Oldı Esed âftâbdan dûr, Pür-dûd misâl-i şem'-i bî-nûr
  2267. Gîsûsına verdi Sünbüle tâb, Müşg üstine tökdi anber-i nâb
  2268. Mîzânı edüp felek terâzû, Sarrâf-ı zemîne çekdi lû'lû
  2269. Akreb bırahup kemend-i pür-ham, Dîv-i şebe kıldı kayd-i muhkem
  2270. Kavsini kurup sipihr-i lâib, Atıldı hadeng-i necm-i sâkib
  2271. Büzgâle-i âsman töküp mû, Gök safhasın eyledi siyeh-rû
  2272. Delvi delüp âfet-i zemâne, Min katra saçıldı âsmâna
  2273. Hût eyledi habs-i Yûnis-i rûz, Berk-ı şafak oldı âsmân-sûz
  2274. Arz eyledi Ahbiye hibâsın, Cebhe dahi cebhesin ziyâsın
  2275. Hek'a verdi cemâle zîver, Hem Hen'a mükellel etdi efser
  2276. Şarteyn ü Butin Simâk ü İklîl, Nûr etdiler âsmâna tahvîl
  2277. Tâ sâdır ü vâride Neâyim, Sarf eyleye Sarfe ile dâim
  2278. Tezyîn içün etdiler müheyyâ, La'lin Deberân dürin Süreyyâ
  2279. Verdi reviş-i sipihr-i ahdar, Tertîb-i mukaddem ü muahhar
  2280. Mecnûn mütehayyir ü perîşân, Kalmışdı sipihr işinde hayrân
  2281. Gerdûna açardı dîde-i ter, Yer yüzine doldururdı ahter
  2282. Her ahtere arz-ı hâl ederdi, Min ârzû-yı muhâl ederdi
  2283. Evvel olup âsmâna mâil, Şerh etdi Utâride gam-ı dil
  2284. K'ey ehl-i hisâba kâr-fermây, Müstevfî-i akl ü müşrif-i rây
  2285. Ey nâsih-i nüsha-i meânî, Fihrist-i rümûz-ı âsmânî
  2286. Kassâm-ı mekâsıd ü metâlib, Ressâm-ı menâsıb u merâtib
  2287. Derd-i dilümün hisâbı çohdur, Sende özge debîr yohdur
  2288. Bir nâmeye derdümi rakam kıl, Sultânuma arz et kerem kıl
  2289. Şâyed eser ede feyz-i hâmen, Ta'vîz-i cünûnum ola nâmen
  2290. Gördi ki Utârid anlamaz râz, Bir özge terennüm etdi âğâz
  2291. Dönderdi yüz andan ağlayup zâr, Merrîhe niyâzın etdi izhâr
  2292. K'ey vâlî-i mesned-i şecâat, Şemşîrüne âlem ehl-i tâat
  2293. Sen sâhib-i nuset ü zafersen, Erbâb-ı silâha tâc-ı sersen
  2294. Men âcizem ü kavîdür ağyâr, Men bî-kes ü hasmdur sitem-kâr
  2295. Âcizlere lutf edüp meded kıl, Bî-keslerden belânı red kıl
  2296. Çek tîğunı eyle def'-i düşmen, Tâ dûsta hem-nişîn olam men
  2297. Çün gördi bülend yerdedür kâm, Ne Tîr yeter ana ne Behrâm
  2298. Tiğ ile kalemden oldı nevmîd, Dutdı reh-i bârgâh-ı tevhîd
  2299. Dergâha dutup ruh-i niyâzın, Ma'bûdına arz kıldı râzın
  2300. K'ey tîğe muîn ü kilke rehber, Behrâm-gulâm ü Tîr-çâker
  2301. Ey fark-ı emel külâh-dûzı, Sâhib-rakam-ı berât-ı rûzî
  2302. Rahm et men-i zâr ü bî-nevâya, Derd-i dilümi yetür devâya
  2303. Leylîni sen eyledün perî-veş, Kim câna cemâli urdı âteş
  2304. Sen kıldun anı belâ-yı âlem, Ol etdi meni şikeste-i gam
  2305. Verdün ana hüsn-i âlem-efrûz, Saldı mana âteş-i cihân-sûz
  2306. Derd ile meni sen eyledün zâr, Men handan u Leylî-i cefâ-kâr
  2307. Leylî ki meni belâya saldı, Bir görmek ile karârum aldı
  2308. Yohdur revişinde ihtiyârı, Kim döndüre alduğı karârı
  2309. Bî-çâredür öz işinde ol hem, Senden bulunur bu zahma merhem
  2310. Hem sen keremünden et ilâcum, Kes gayrı kişiden ihtiyâcum
  2311. (yok)
  2312. Çoh çoh hükemâya söyledüm hâl, Teşhîs-i marazda oldılar lâl
  2313. Bildüm ki hakîm-i ferd sensen, Dânâ-yı cemî'-i derd sensen
  2314. Ger derd ü eğer devâ senündür, Hâkim sensen rızâ senündür
  2315. Rahm eyle vü kıl devâ-yı derdüm, Bî-dâd yeline verme gerdüm
  2316. Ya'nî ki yetür kemâle zevküm, Günden güne kıl ziyâde şevküm
  2317. Sal çeşmüme la'linün hayâlin, Ver tab'uma hüsninün kemâlin
  2318. Dâim anı mende zâhir eyle, Lutf et iki sûreti bir eyle
  2319. Kadrüm gamı içre mu'teber kıl, Derdin mana rûzî ol kadar kıl
  2320. Kim kimseye ol olup müyesser, Kimse mana olmaya berâber
  2321. Görmek ruhın olmaz olsa makdûr, Hûn-bâr gözümde olmasun nûr
  2322. Zevk-i elemi olursa nâ-yâb, Mecrûh tenümde olmasun tâb
    Münâcât
  2323. Yâ Rab kemâl-i mertebe-i Mustafâ hakı, Sıdk u safâ-yı silsile-i enbiyâ hakı
  2324. Senden yeter velîlere te'yîd-i iktidâ, Sen muktedâ-yı âlem eden evliyâ hakı
  2325. Düşmez harîm-i kurbüne bî-gâneler yoh, Ol bârgâha mahrem olan âşinâ hakı
  2326. Kahrundaki siyâset ü asîb havfı-çün, Lutfundaki letâfet-i feyz ü recâ hakı
  2327. Uşşâka yâr kılduğı cevr ü cefâ içün, Ma'şûka âşık etdüği mihr ü vefâ hakı
  2328. Leylîde eyledüğün feyz-i hüsn içün, Mecnûna verdüğün gam ü derd ü belâ hakı
  2329. Fakr u fenâ saâdeti verdün Fuzûlîye, Anda olan saâdet-i fakr u fenâ hakı
    Tamâmî-i sühan
  2330. Eylerdi bu sûz ile münâcât, Mihnetlere isteyüp mükâfât
  2331. K'açıldı gül-i hadîka-i rûz, Gösterdi güneş cemâl-i fîrûz
  2332. Mürg-i dem-i subh çekdi âvâz, Zâğ-ı şeb-i tîre kıldı pervâz
  2333. Hem safha-i âlem oldı rûşen, Hem dâne-i encüm oldı hırmen
  2334. Gün âyîne-dârı oldı gerdûn, Tökdi kademine dürr-i meknûn
  2335. Subh urdı safâ vü sıdkdan dem, Açıldı gül-i neşât-ı âlem
  2336. Te'sîr-ı safâ-yı câm-ı hurşîd, Gök gülşenin etdi bezm- i Cemşîd
  2337. Lâle kimi dağa çıhdı Mecnûn, Nezzâreye açdı çeşm-i pür-hûn
  2338. Gördi ki gelür nedîm-i kâmil, Hem-râz-ı kadîm Zeyd-i kâbil
  2339. Ruhsârında neşâtdan nûr, Behcet gözine cemâli manzûr
  2340. Yoh zerrece gussa vü melâli, Mecnûna aceb görindi hâli
  2341. Sordı ki nedendür inbisâtun, Âdetçe görinmeyen neşâtun
  2342. Maksûduna dest-res mi buldun, Dildâruna hem-nefes mi oldun
  2343. Ne kadr ile ser-bülend olupsen, N'oldı ki neşât-mend olupsen
  2344. Zeyd açdı der-i hizâne-i râz, K'ey turfe hümâ-yı evc-i i'zâz
  2345. Dün tavf-ı diyâr-ı yâr kıldum, Ol serv yana güzâr kıldum
  2346. Ta'vîz vesîlesiyle bir dem, Oldum harem-i visâle mahrem
  2347. Gördüm meh-i ârızın ziyâsuz, Âyîne-i tal'atın cilâsuz
  2348. Ne la'l-i lebinde katraî âb, Ne mâh-ı ruhında zerreî tâb
  2349. La'l-i tere eşki gevher-engîz, Berg-i güle nergisi güher-rîz
  2350. Gördü meni etdi nâle-i zâr, Râz açdı mana ki ey vefâ-dâr
  2351. Düşdi ola necde reh-güzârun, Gördün ola hâlin ol figârun
  2352. Mecnûnımı gördün ise bi'llâh, Eyle men-i zâr-ı andan âgâh
  2353. Nişe geçer ola mâh ü sâli, Kim ola refîki n'ola hâli
  2354. Bi'llâh güzer etsen ol yanaya, Rahm et men-i zâr ü mübtelâya
  2355. Menden ana şerh-i za'f-ı hâl et, Hâlin men-i hasteden suâl et
  2356. Söyle nişesen hücûm-ı gamdan, Tuğyân-ı meşakkat ü sitemden
  2357. Matem-zede olduğun eşitdüm, Kıldum yaha çâk ü şîven etdüm
  2358. Ol serv ki çıhdı bu çemenden, Menden geldi değül ki senden
  2359. Ancak bir ol idi kim çeküp gam, İsterdi meni senünle hem-dem
  2360. Çoh gördi bize sipihr-i gaddâr, Yüz min ağyâr içinde bir yâr
  2361. Bir zulmdürür bu âşikâre, Elden ne gelür muna ne çâre
  2362. Bu ded ki az değül yöküşdür, Hem sabr edeyüm ki sabr hoşdur
  2363. Men dut ki mukayyed-i hisârem, Mahbûs-ı hicâb-ı neng ü ârem
  2364. Ger şem'e açılsa şerh-i râzum, Sâyemden olur min ihtirâzum
  2365. V'er sâyeme söylesem gam-ı dil, Şem'ün hasedi gelür mukâbil
  2366. Ne yazmağa nâme ihtiyârum, Ne etmeğe arz râz-dârum
  2367. Gonca kimiyem men-i perîşân, Ağzum dutulu içüm dolu kan
  2368. Sen kim şeh-i kişver-i rızâsen, Her kime dilersen âşinâsen
  2369. Yoh hükmi sana çü hâme gayrün, Öz başunadur hemîşe seyrün
  2370. Âyâ ne içün kılursen ihmâl, Hâl-i dilün eylemezsen irsâl
  2371. Öz nazm-ı latîf ü dil-keşünden, Mazmûn-ı ibâret-i hoşundan
  2372. Lutf ile kılup hemîşe tahrîr, Göndermedüğün değül mi taksîr
  2373. Senden değülem bu işde râzî, Hâlâ kerem et hilâf-ı mâzî
  2374. Nazm eyleyüben beyân-ı hâlün, Şerh-i ruh- i zerd ü eşk-i âlün
  2375. İrsâl ede gör men-i hâzîne, K'ol cevhere cân edem hazîne
  2376. Elfâzı olup hemîşe zikrüm, Bu kâr-geh içre bikr-i fikrüm
  2377. Tarz-ı gam edende câna tasvîr, Ol nakşdan ola çâşnî-gîr
  2378. Hem hâl-i dilin kılurdı izhâr, Hem bu gazeli ederdi tekrâr
    Bu gazel Leylî dilindendür
  2379. Niçün ol safha-i kâfûra kilkin müşg-bâr etmez, Yazup bir ruk'a lutf ile bizi ümmîd-vâr etmez
  2380. Menümle dûst lutfın az bilüp çoh ta'n eder düşmen, Niçün lutf eyleyüp düşmenleri bir şerm-sâr etmez
  2381. Gel ey göz yâr hattın nâmede görmek heves kılma, Ki hatt-ı nâme def'-i derd-i hecr-i hatt-ı yâr etmez
  2382. Kebûterden umârdum nâmesin gör za'f-ı tâli' kim, Görüp âhum odın menden yanâ ol hem güzâr etmez
  2383. Fuzûlî nâme-i dildâr bir ta'vîzdür gûyâ, Ki ansuz haste-diller hâtırı bir dem karâr etmez
    Tamâmî-i sühan
  2384. Mecnûn ki eşitdi ol peyâmı, Baht-ı mütemerrid oldı râmı
  2385. İkbâline i'tikâdı oldı, Dildârına i'timâdı oldı
  2386. Hûn-âb-ı sirişkden çeküp nem, Gül-zâr-ı zamîri oldı hurrem
  2387. Hem güldi yüzi çerâğlar tek, Hem gönli ucaldı dağlar tek
  2388. Zeyde dedi ey refîk-ı sâdık, Men vahşîye hem-dem-i muvâfık
  2389. Çün müjde-i merhamet yetürdün, Yârum haberin mana getürdün
  2390. Menden hem ana yetür senâlar, Râz eyle dürûdlar duâlar
  2391. Hâk-i derine yetür niyâzum, Dergâhına arza eyle râzum
  2392. K'ey cânuma datlu derd dâğı, Gönlüm ferâhı gözüm çerâğı
  2393. Li'llâhi'l-hamd yâr imişsen, Men istedüğümce var imişsen
  2394. Ahdünde vefâ bulındı âhir, Şehdünde şifâ bulındı âhir
  2395. Bildüm ki meni seversen ey mâh, Ahsent ahsent bâreka'llâh
  2396. Lutfun haberi karârum aldı, Şîrîn sözün ihtiyârum aldı
  2397. Lutfun eşidüp ciğer olur âb, Şîrîn sözüne getürmezem tâb
  2398. Âh er kılup özge resm bünyâd, Nâgeh dutasen tarîk-i bî-dâd
  2399. Telh ola sözün misâl-i bâde, Lutf olmaya kahr ola arada
  2400. Hûblar işi cevr ile cefâdur, Senden görinen mana vefâdur
  2401. Kurban sana özge nâzenînler, İdrâküne yüz min âferînler
  2402. Kimse çü sana vefâda yetmez, Cânın sana kimse verse yetmez
  2403. Ma'şûk idün ey büt-i vefâ-dâr, Âşıklığunı hem etdün izhâr
  2404. Âşık der imiş mana halâyık, Görmen muna hem özümi lâyık
  2405. Men nâkısem ey harîf-i kâbil, Sensen reh-i aşk içinde kâmil
  2406. Tahsîn ki yegâne-i zamânsen, Cân vermek olur sana ki cânsen
  2407. Her şûhda ger olaydı bu tavr, Sen olmaz idün yegâne-i devr
  2408. Ger gayre bu hâl olaydı makdûr, Sen olmaz idün cihâna meşhûr
  2409. Yâd eylemeğünden olmışem şâd, Sen şâd olasen hemîşe men yâd
  2410. Ha beyle men-i hazîni şâd et, Geh gâh terahhum eyle yâd et
  2411. Ey serv-i semen-ber ü gül-endâm, Târâc-ı metâ-'ı sabr u ârâm
  2412. Ey husrev-i kişver-i melâhat, Mehtâb-ı şeb-i neşât ü râhat
  2413. Çün bendeye rahmet eyler oldun, İzhâr-ı mahabbet eyler oldun
  2414. Min-ba'd tarîk-ı mihr dutgıl, Evvelki tarîkunı unutgıl
  2415. Koyma çıha hasret ile cânum, Hadden üte nâle vü figânum
  2416. Meyl-i men-i zâr ü bî-karâr et, Gâhî bu yanaya bir güzâr et
  2417. Hem-derdüm isen menümle yâr ol, Hem-derdliğün yoh ise var ol
  2418. Sen eyle mukîm-i mesned-i nâz, Men beyle belâ vü derde dem-sâz
  2419. Sen mahfil-i ayş kâm-kârı, Men gûşe-i derd dil-figârı
  2420. Aşk içre beğüm revâ mıdur bu, Râh u reviş-i vefâ mıdur bu
  2421. Ger doğrı ise vefâda lâfun, Menden ne içündür inhirâfun
  2422. Gel ref' edelüm gam-ı fırâkı, Yanduralum oda iştiyâkı
  2423. Olsun dün ü gün menümle seyrün, Çün men senünem sen olma gayrün
  2424. V'er İbni Selâm mâni' olsa, Sedd-i reh-i vasl vâki' olsa
  2425. Bildür kılayın siyâh bahtın, Bir âh ile târümâr tahtın
  2426. Çün râz-ı dilin düketdi ol zâr, Zeyd eyledi azm-i kûy-ı dildâr
  2427. Pervâne sözin deyüp çerâğa, Bülbül haberin yetürdi bâğa
    Bu İbn-i Selâmün keyfiyyet-i vefâtıdur ve Leylînün ol belâdan necâtıdur
  2428. Sâkî feleğün gör inkılâbın, Göster kadeh içre mey habâbın
  2429. Mey âyîne-i cihân-nümâdur, Haki zer eden bu kimyâdur
  2430. Bu fâide bes değül mi andan, Kim fârig eder gam-ı cihândan
  2431. Bir hâb ü hayâl imiş bu âlem, Bu hâb ü hayâle olma hurrem
  2432. Ahvâl-i zemâne münkalibdür, Andan hıred ehli müctenibdür
  2433. Gam mâtemin eyleyende bünyâd, Neyyâha bu nev' çekdi feryâd
  2434. Kim İbni Selâmı etdi gerdûn, Âmâc-ı hadeng-i âh-ı Mecnûn
  2435. Ol seddi götürmeğe aradan, Eşk oldı revân iki yanadan
  2436. Ol nev-res-i nâ-tüvân demâdem, Şevk ile çekerdi mihnet ü gâm
  2437. Hasret elemi yaman elemdür, Gam bedraka-i reh-i ademdür
  2438. Derd ü gam-ı hasret-i nihânî, Serv-i kadin etdi hîzrânî
  2439. Yüz urdı bozılmağa tılısmı, Bir gâyete yetdi za'f-ı cismi
  2440. Kim peykeri nakş-ı bister oldı, Ra'na kadi bister ister oldı
  2441. Gün günden olup harâb hâli, Kalmadı sağalmak ihtimâli
  2442. Derdine devâ bulınmaz oldı, Rencine şifâ bulınmaz oldı
  2443. Endîşe-i ömri oldı bâtıl, Cân verdi vü oldı Hakka vâsıl
  2444. Kimdür ki gelüp cihâna getmez, Kim kâmil olur zevâle yetmez
  2445. Budur reh ü resmi rûzgârun, Kim ola hazânı her bahârun
  2446. Leylîni getürmeğe figâna, Ol vâkıa oldı bir behâne
  2447. Mâtem dutup etdi ol giriftâr, Dırnağı ile yüzini efgâr
  2448. Çâk etdi ferâğat ile câme, Fâş etdi figânı hâs ü âma
  2449. Yandurdı evin kopardı tahtın, Târâc-ı fenâya verdi rahtın
  2450. Gîsû-yı muanber etdi ber-bâd, Eflâke yetürdi âh u feryâd
  2451. Gerdûn kimi rahtı nîle urdı, Âteş kimi başa kül savurdı
  2452. Derler bu idi Arabda âdet, Kim er eğer ölse kalsa avret
  2453. Bir yıl iki yıl dutardı mâtem, Feryâd ü figân edüp demâdem
  2454. Hoş geldi bu âdet ol nigâra, Feryâd ü figâna buldı çâre
  2455. Mâtem-kede eyledi makâmın, Matemde geçürdi subh u şâmın
  2456. Bir niçe gün anda ağlayup zâr, Hem ata evine döndi nâ-çâr
  2457. Ammâ dün ü gün figân ederdi, Hûn-âb-ı ciğer revân ederdi
  2458. Feryâda gelende gâh u bî-gâh, Öz gönlinde der idi ol mâh
  2459. Kim İbn-i Selâma rahmet-i Hak, Aşkum revişine verdi revnak
  2460. Ref' eyledi perde-i müdârâ, Pinhân gamum etdi âşikârâ
  2461. Ol vâkıadan olup haberdâr, Dutdı reh-i deşt Zeyd-i gam-hâr
  2462. Gördi ki şikeste-hâl Mecnûn, Durmış ded ü dâm içinde mahzûn
  2463. Çün verdi selâm ü kıldı i'lâm, Kim İbni Selâma n'etdi eyyâm
  2464. Verdi bu kaziyyeden bişâret, Kim kıldı muârızun hasâret
  2465. Dehr İbni Selâmı kıldı pâ-mâl, Leylî öz evine döndi hoş-hâl
  2466. Mecnûn çeküp âh kıldı nâle, Efgân edüp ağladı bu hâle
  2467. Hayretlere düşdi Zeyd-i gâfil, Bu hâlet ana görindi müşkil
  2468. Kim fevt-i rakîb eşitse âşık, Gülmek gerek ağlamak ne lâyık
  2469. Tahkîk-i beyân-ı hâl kıldı, Ol vâkıadan suâl kıldı
  2470. Mecnûn dedi ey vefâlu yârum, Yohdur mı bu yolda neng ü ârum
  2471. Cânâneye cân veren yetüpdür, Cân vermeyen arada itüpdür
  2472. Ol dûstuma değüldi düşmen, Hem ol ana âşık idi hem men
  2473. Ol cânını verdi vâsıl oldı, Öz mertebesinde kâmil oldı
  2474. Naksum menüm ermedi kemâle, Ayb eyleme ağlasam bu hâle
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2475. Âşık oldur kim kılur cânın fedâ cânânına, Meyl-i cânân etmesün her kim ki kıymaz cânına
  2476. Cânını cânâna vermekdür kemâli âşıkun, Vermeyen cân i'tirâf etmek gerek noksânına
  2477. Vasl eyyâmı verüp cânâna cân râhat bulan, Yeğdür andan kim salur cânın gam-ı hicrânına
  2478. Aşk resmin âşık öğrenmek gerek pervâneden, Kim köyer gördükde şem'ün âteş-i sûzânına
  2479. Fânî ol aşk içre kim benzer fenâsı âşıkun, Feyz-i câvîd ile Hızrun çeşme-i hayvânına
  2480. Aşk derdinün devâsı terk-i cân etmekdedür, Terk-i cân derler bu derdün mu'teber dermânına
  2481. Hîç kim cânân içün cân vermeğe lâf etmesün, Kim gelüpdür bu sıfat ancak Fuzûlî şânına
    Bu Leylînün İbn-i Selâmdan sonra mâcerâsıdur ve Zâviye-i mihnetde vâki' olan belâsıdur
  2482. Çün ata evine döndü Leylî, Efgâna olup hemîşe meyli
  2483. Dutmışdı tarîk-i ehl-i mâtem, Tecdîd-i azâ kılup demâdem
  2484. Her handa bilürdi var bir zâr, Endûh-i musîbete giriftâr
  2485. Cem' edüp olurdı encümen-sâz, Eylerdi sürûd-ı nevha âğâz
  2486. Ger İbni Selâm idi behâne, Mecnûn idi bâis ol figâna
  2487. Ağzında idi bir özge zikri, Gönlinde idi bir özge fikri
  2488. İzhâr kılurdı özge adın, Pinhânî ederdi özge yâdın
  2489. Bu reng ile dâim ol perî-zâd, Eylerdi ferâğat ile feryâd
  2490. Sûz-i diline getürmeyüp tâb, Bir gece dağıldı yâr u ashâb
  2491. Ancak ana şem' kaldı hem-dem, Söndürdi bir âh ile anı hem
  2492. Ya'ni ne revâ şeb-i siyâhum, Şem' isteye gayr-ı berk-i âhum
  2493. Tenhâ kalup etdi nâle vü zâr, Derd ü gama kıldı aczin izhâr
  2494. K'ey derd ü gam-ı zemâne bi'llâh, Olman bu gece menümle hem-râh
  2495. Tenhâlığ ile men eyledüm hû, Siz özge musâhibe dutun rû
  2496. Gördi gam u derde yoh nihâyet, Kıldı şeb-i tîreden şikâyet
  2497. K'ey baht-ı siyâhumun nazîri, Âşüfte kılan men-i esîri
  2498. Evvel yoh idi senün karârun, Seyr ile geçerdi rûzgârun
  2499. Hâlâ ne içün karâr edüpsen, Terk-i reviş ihtiyâr edüpsen
  2500. Bir menzile mi özün yetürdün, Yâ zulmet içinde yol itürdün
  2501. Mâtem-zedesen siyeh libâsun, Kimdür ol nişedür bu yasun
  2502. Derd ü elemün denizi daşdı, Seylâb-ı belâ başumdan aşdı
  2503. Tîr-i feleğe nişâne oldum, Tâhûne-i çerhe dâne oldum
  2504. Mâtem-kededür bu gece âlem, Men bahtı kara bir ehl-i mâtem
  2505. Ne sabr kalupdurur ne ârâm, Bilmem ki n'olur mana serencâm
  2506. Olmış bu gece tamâm-ı kevkeb, Âzârum için felekde akreb
  2507. Subh âyînesini reng dutmış, Feyz-i seheri felek unutmış
  2508. Ey subh senün ne oldı hâlün, Dem urmağa kalmamış mecâlün
  2509. Gönlün hoş ise tebessüm eyle, Mihrün var ise terahhum eyle
  2510. Feryâduma hem-dem et horûsı, Âvâzuma koş sadâ-yı kûsı
  2511. Mürg-i seheri getür zebâna, Göster dem-i subhdan nişâne
  2512. Çoh ağladı etdi nâle-i zâr, Derd-i dil-i zârın etdi tekrâr
  2513. Gördi mededine subh yetmez, Şeb derd-i diline çâre etmez
  2514. Yüz dutdı ana ki feyz-i âmı, Çekmiş bu medâra subh u şâmı
  2515. Râz-ı dil-i zârın etdi izhâr, K'ey vâkıf-ı hâl ü ârif-i zâr
  2516. Yohdur gam ü derdüme nihâyet, Gamdan kime eyleyem şikâyet
  2517. Gam bî-had ü men besî zaîfem, Men beyle gama haçan harîfem
  2518. Ya ver mana mihnetümce tâkat, Ya tâkatum olduğınca mihnet
  2519. Ger câme-i sabrum eylesem çâk, Hükmün yolu görinür hatar-nâk
  2520. V'er gönlüme versem istimâlet, Tâkatçe değül gam ü melâlet
  2521. Nâmûsdan eylesem cüdâlığ, Mecnûn ile kılsam âşinâlığ
  2522. Korhum bu ki ismet ola pâ-mâl, Fermâna muvâfık olmaya hâl
  2523. Kılsam bu havâda hıfz-ı nâmûs, Ma'mûre-i vaslum ola mahrûs
  2524. Korhum bu ki dûd-ı âh-ı Mecnûn, Ahvâlümi eyleye diğer-gûn
  2525. Sâdıklarun âhı mu'teberdür, Andan hazer etmemek hatardur
  2526. Ol eyle bu beyle n'eyleyem vây, Bilmen men-i âcize nedür rây
  2527. Yâ Rab mütehayyirem men-i zâr, Mihnetlere olmışem giriftâr
  2528. Ser-menzil-i emne râh bilmen, Senden özge penâh bilmen
  2529. Gör bâde-i gaflet ile medhûş, Kıl perde-i lutfunı hatâ-pûş
  2530. Derler ki sitem-resîde Mecnûn, Olmış men-i mübtelâya meftûn
  2531. Men bî-ser ü pâ ana ne lâyık, Kim hüsnüme kimse ola âşık
  2532. Bir zerre-i hâr ü hâk-sârem, Gerd-i reh ü hâk-i reh-güzârem
  2533. Rûhum ki bedendedür senündür, Her neş'e ki mendedür senündür
  2534. Gencîne-i hüsnüne emînem, Sensen sebebüm ki nâzenînem
  2535. Yâ Rab meded et ki bu emânet, Mahfûz ola tâ dem-i kıyâmet
  2536. Tâ kurbe teveccüh etdüğüm çağ, Alnum açuğ ola vü yüzüm ağ
    Münâcaat
  2537. Yâ Rab kemâl-i bâr-geh-i Kibriyâ hakı, Ya'nî fürûğ-ı nûr-ı ruh-ı Mustafâ hakı
  2538. Kıl garka bahr-ı aşka vücûdum sefînesin, Fermân-ı Hızra Mûsî eden iktidâ hakı
  2539. Subh-i visâle eyle bedel şâm-ı hecrümi, Subhun demindeki nefes-i dil-küşâ hakı
  2540. Derd ü belâmı râh-ı mahabbetde kılma kem, Râh-ı mahabbetündeki derd ü belâ hakı
  2541. Ehl-i dalâletem mana göster hidâyetün, İhdâ-yı râh-ı râst kılan reh-nümâ hakı
  2542. Endûh ü derde gönlümi sâhib- tahammül et, Derde tahammül eyleyen ehl-i rızâ hakı
  2543. İhlâsum et duâya Fuzûlî kimi dürüst, Dergâhda icâbete lâyık duâ hakı
    Tamâmî-i sühan
  2544. Acz ile duâ kılurdı ol mâh, İzhâr-ı niyâz edüp ki nâgâh
  2545. Çekdi ceresü'r-rahîl âvâz, Resm-i hudi etdi sârban sâz
  2546. Göç oldı açıldı bâr-gehler, Buhtîlere mehd çekdi mehler
  2547. Bir mahmile bindi Leylî-i zâr, Kûh-ı gamın etdi nâkayâ bâr
  2548. Efgânı edüp ceres ünin pest, Aşkı meyi etdi nâkanı mest
    Bu Leylînün nâkaya arz-ı râzıdur ve Zebân-ı hâl ile izhâr-ı niyâzıdur
  2549. Çün nâkada gördi neş'e-i hâl, Kıldı ana hem beyân-ı ahvâl
  2550. K'ey gâliye-mûy ü anberîn-bûy, Gül-çehre vü hâr-hâr ü hoş-hûy
  2551. Ey başı açuğ ayağı yalın, Bulmış niçe kez Harem visâlin
  2552. Sevdâ-zede nişedür dimâğun, Göğsünde nedür bu eski dâğun
  2553. Kimden sana yetdi zulm ü bî-dâd, Her lahza nedür figân ü feryâd
  2554. Uşşâk tarîkıdur tarîkun, Ger âşık isen menem refîkun
  2555. Nâlân gam-ı aşk-ı yârdansen, Sen dahi bizüm katârdansen
  2556. Men kimi yoh elde ihtiyârun, Bir özge elindedür mehârun
  2557. Çün düşdi senünle ittifâkum, Rahm eyle mana gör iştiyâkum
  2558. Lutf eyle binâ-yı kâr-ı hayr et, Mecnûnum olan diyâra seyr et
  2559. Bu şîfteni yetür ol aya, Bu derdi yetişdür ol devâya
  2560. Nâgâh ederken oldı bî-hûş, Mutlak özin eyledi ferâmûş
  2561. Bî-hûşlığında düşdi ol nûr, Hem-râhı olan gürûhdan dûr
  2562. Ol nev' idi zulmet-i şeb-i târ, Kim olmadı sârbân haberdâr
  2563. Çün geldi özine ol perî-veş, Oldı bu kaziyyeden müşevveş
  2564. Göz açdı özini gördi itmiş, Hem-râhı bırahmış anı getmiş
  2565. Derd üzre muzâaf oldı derdi, Depretdi heyûn-ı reh-neverdi
  2566. Çoh cehd ile eyledi tek u pû, Çoh yol arayup yöğürdi her sû
  2567. Ne râh ne râh-ber bulındı, Ne kâfileden eser bulındı
  2568. Tenhâ yürür oldı ol semen-ber, Zulmetde misâl-i mâh-ı enver
  2569. Çün seyr-i felekde leylî-i mâh, Şeb kâfilesin itürdi nâgâh
  2570. Leylî sıfatında gün çıhup ferd, Cemmâzeye çekdi mahmil- i zerd
  2571. Düşdi güzer ol semen-izâra, Mecnûn-ı hazîn olan diyâra
  2572. Her yan nigerân gezerdi ol mâh, Bir şahs-ı hazîn görindi nâgâh
  2573. Sormağa alâme-i menâzil, Ol şahs-ı hazîne oldı mâil
  2574. Lutf ile tekellüm etdi âğâz, Kimsen deyüben yetürdi âvâz
  2575. Baş kaldırup ol esîr-i mahzûn, Dönderdi cevab ana ki Mecnûn
  2576. Leylî dedi ey özine mağrûr, Hâşâ deye ejdehâ sözin mûr
  2577. Hâşâ deye zâğ bülbülem men, Yâ lâf ura hâr kim gülem men
  2578. Mecnûn dedi ey dür-i yegâne, Mecnûna bilür misen nişâne
  2579. Ol şîftenün nedür nişânı, Gördükde neden bilürsen anı
  2580. Leylî dedi ol perî-likâdur, Ruhsâr ile kaddi dil-rübâdur
  2581. Sen şîftesen esîr-i mâtem, Ruhsârı şikeste kâmeti ham
  2582. Sen hârsen ol azîz-i âlem, Sen bî-ser ü pâsen ol muazzam
  2583. Mecnûn dedi ehl-i aşk olur hâr, Hüsn ehlinedür safâ sezâ-vâr
  2584. Leylî dedi ey behâne-perdâz, Kayd-i dil-i zâruma füsûn-sâz
  2585. Peyker dutalum tökildi gamdan, Yâ kâmetün oldı ham sitemden
  2586. Mecnûnı deyerler ehl-i idrâk, Eş'ârı latîf ü lehcesi pâk
  2587. Sende hanı ol edâ-yı dil-sûz, Eş'âr ü hikâyet-i dil-efrûz
  2588. Mecnûn dedi ehl-i hâl olur lâl, Besdür nem-i eşk şâhid-i hâl
  2589. Tertîb-i ibâret ü fesâhat, Aşk ehlinedür delîl-i râhat
  2590. Râhatden olan menüm kimi dûr, Ger sâmit ola değül mi ma'zûr
  2591. Leylî dedi çün sana şeküm var, Mecnûn isen eyle hâlün izhâr
  2592. Leylîni seversen eyle bünyâd, Bir şi'r ü geçen zamânum et yâd
  2593. Mecnûn-ı hazîn eşitdi sevgend, Gördi anı şi're ârzû-mend
  2594. Tafsîl-i gamına verdi icmâl, Kıldı ana arz-ı sûret-i hâl
  2595. K'ey sebze-i derdüme veren âb, Ser-rişte-i râzdan açan tâb
  2596. Sorma nişe geçdi rûzgârun, Aşk içre ne oldı hâl-i zârun
  2597. Dildâr gamın mı söyleyem âh, Ya pend-i muhibb ü ta'n-ı bed-hâh
  2598. Çekdüm niçe gün cefâ-yı mekteb, Her rûz meşakkat ile tâ şeb
  2599. Âhir ki çoh oldı ta'n-ı ağyâr, Ayrıldı men-i şikesteden yâr
  2600. Fâş oldı çü âleme fesânem, Tedbîrüme düşdi atam anem
  2601. Geh dağdağa-i tabîb gördüm, Geh sa'y ile Ka'beye yöğürdüm
  2602. Açılmadı hîç bâbdan bâb, Tedbîrüme âciz oldı ahbâb
  2603. Geh Nevfele eyledüm tazarru', Feyzinde bulınmadı temettu'
  2604. Geh İbni Selâma yâr olup yâr, Verdi men-i mübtelâya âzâr
  2605. Geh Zeyd peyâmına inandum, Her va'de ki verdi doğru sandum
  2606. Ümmîd ile ömrüm oldı zâyi', Hâlüm tebeh etdi zaf-ı tâli'
  2607. El-kıssa vücûdum oldı berbâd, Bir lahza felekten olmadum şâd
  2608. Gönline kılup firâk te'sîr, Bir turfe gazel hem etdi takrîr
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2609. Âh kim bir dem felek re'yümce devrân etmedi, Vasl dermâniyle def'-i derd-i hicrân etmedi
  2610. Yârdan min derd-i dil çekdüm bu hem bir derd kim, Bildi min derd-i dilüm bir derde dermân etmedi
  2611. Vâdi-i gurbetde cân verdüm meni ol şâh-ı hüsn, Bir gece hân-ı visâli üzre mihmân etmedi
  2612. Dûstlar çâk-i girîbânum görüp ayb eylemen, Ol güli kim gördi kim çâk-i girîban etmedi
  2613. Fakr mülkin dut ger istersen kemâl-i saltanat, Kim bu mülkün fethini fağfûr ü hâkân etmedi
  2614. Tîğ-i bî-dâd ile her dem kanumı tökmek nedür, Ey felek her kim dem urdı aşkdan kan etmedi
  2615. Ahd ü peymân etdi yârum kim sana yârem velî, Yârlığ vakti sanursen ahd ü peymân etmedi
  2616. Akl meydânını zindân-ı belâ bilmez henüz, Kim ki bir müddet cünûn mülkini seyrân etmedi
  2617. Sırr-ı aşkın etmedi ancak Fuzûlî âşikâr, Bu mubârek işi her kim etdi pinhân etmedi
    Bu Leylînün Mecnûndan haberdâr olduğıdur ve Metâ'-ı vaslına nakd-i cân ile hırîdâr olduğıdur
  2618. Çün bildi kim olduğını Leylî, Ruhsârına ahdı eşk seyli
  2619. Giryân dedi ey gözüm çerâğı, Vahşîlere el menümle yağı
  2620. Sen men dedüğüm habîb imişsen, Derd-i dilüme tabîb imişsen
  2621. Sensen dün ü gün dilümde zikrüm, Gönlümde olan hayâl ü fikrüm
  2622. Ger tanıyabilmedüm revâdur, Mestem men ü mest işi hatâdur
  2623. Kimse ki özinden ola gâfil, Bir özgeni bilmeğe ne kâbil
  2624. Ol dem ki dimağa yetdi bûyun, Göz gördi şu'â'-ı mâh-ı rûyun
  2625. Cân bî-haber oldı akl şeydâ, Ten kıldı min ıztırâb peydâ
  2626. Deryâ-yı tehayyüre olup gark, Ağyârdan etmedüm seni fark
  2627. Ma'zûr dut ey sanem bu hâlüm, Ta'n eyleme verme infiâlüm
  2628. Sensüz men idüm şikeste-hâtır, Yüz şükr sana yetişdüm âhir
  2629. Gül-zâr-ı ümîdüm oldı sîr-âb, Yâ Rab bu hayâldür mi yâ hâb
  2630. Ayş ü tarabum çerâğı yandı, Bahtum yuhudan meğer uyandı
  2631. Ey dil ki ederdün âh ü nâle, Dâim nigerân olup visâle
  2632. Ha devlet-i vasl u zevk-i dildâr, Bi'llâh dahi etme nâle-i zâr
  2633. Ey dîde töküp sirişk-i gül-gûn, Her dem der idün ki hanı Mecnûn
  2634. Manzûrûn olupdur ol semen-ber, Kıl makdemine nisâr gevher
  2635. Ey cân ki çekerdün intizârı, Görmek dileyüp hemîşe yârı
  2636. Yetdün ana gel çıh imdi tenden, Get yâra kes ihtilâtı menden
  2637. Derdini der iken ol perî-zâd, Sûz ile bu şi'ri etdi bünyâd
    Bu gazel Leylî dilindendür
  2638. Açmadı gönlüm felek tâ bağrumı kan etmedi, Kalmadı hurrem meni tâ zâr ü giryân etmedi
  2639. Kılmadın yüz pâre bî-dâd ile pür-hûn gönlümi, Bu çemende gül kimi bir lahza handân etmedi
  2640. Şükr kim verdi felek kâmum menüm nevmîd edüp, Şîve-i mihr ü mahabbetden peşîmân etmedi
  2641. Derd yohdur kimsede yohsa tabîb-i feyz-i aşk, Kimde gördi derd kim ol derde dermân etmedi
  2642. Sabr yohdur merdüm-i âlemde yohsa rûzgâr, Hansı müşkil işi tedric ile âsân etmedi
  2643. Dutdı seyl-i âb-ı çeşmüm yer yüzin ammâ hoşem, Kim binâsın sabrumun ol seyl vîrân etmedi
  2644. Aşk sevdâsında sûd ettüm metâ'-ı vasl-ı dûst, Ey Fuzûlî cân veren cânâna noksân etmedi
    Bu Mecnûnun nihâyet-i hayretidür ve Leylîden istiğna vü gafletidür
  2645. Mecnûn dedi ay mana açan râz, Lutf ile kılan meni ser-efrâz
  2646. Kimsen mana zâhir eyle adun, Bu bâdiyede nedür murâdun
  2647. Cân tâzelenür fesâhatünden, Bu lehce-i pür-melâhatünden
  2648. Hulkı hoş ü lafzı cân-fezâsen, Beyle görinür ki âşinâsen
  2649. Bi'llâh ne diyârdan gelürsen, Ne râh-güzârdan gelürsen
  2650. Ger lâle isen ne dağdansen, V'er sûsen isen ne bağdansen
  2651. Şîrin şîrin tekellümün var, Hâl-i dilüme terahhumun var
  2652. Bîgâneden ummazem bu hâli, Bir ülfetden değül bu hâlî
  2653. Bîhûde değül bu gönlüm almak, Gelmek başum üzre sâye salmak
  2654. Akl olsa idi menümle hem-râh, Ahvâlünden olurdum âgâh
  2655. Gam gönlümi etmeseydi bî-tâb, Göz perdesi olmasaydı hûn-âb
  2656. Gaflet halelinden ayrılurdım, Elbette kim olduğun bilürdüm
  2657. Çün mende yoh ihtimâl-i idrâk, Sen söyle özün ki kimsen ey pâk
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2658. Eyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedür, Men kimem sâkî olan kimdür mey-i sahbâ nedür
  2659. Gerçi cânândan dil-i şeydâ içün kâm isterem, Sorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedür
  2660. Vasldan çün âşıkı müstağnî eyler bir visâl, Âşıka ma'şûkdan her dem bu istiğnâ nedür
  2661. Hikmet-i dünyâ vü mâ-fîhâ bilen ârif değül, Ârif oldur bilmeye dünyâ vü mâ-fîhâ nedür
  2662. Âh u feryâdun Fuzûlî incidüpdür âlemi, Ger belâ-yı aşk ile hoşnûd isen gavgâ nedür
    Tamâmî-i sühan
  2663. Leylî dedi ey karîne-i rûh, Kâm-ı dil-i mübtelâ-yı mecrûh
  2664. Müjde ki zemâne verdi kâmun, Doldı mey-i işret il câmun
  2665. Müjde ki müyesser oldı maksûd, Sevdâ ile âhir eyledün sûd
  2666. Müjde ki murâdun oldı hâsıl, Maksûda seni Hak etdi vâsıl
  2667. Leylî menem ârzû-yı cânun, Kâm-ı dil-i zâr-ı nâ-tüvânun
  2668. Müştâk-ı cemâl idün hemîşe, Muhtâc-ı visâl idün hemîşe
  2669. Hâlâ ki müyesser oldı dîdâr, Taksîr ü teallül etme zinhâr
  2670. Gör devlet-i vaslumı ganîmet, Gel yanuma kılma fevt-i fursat
  2671. Dil nezr-i visâl-i kâmetündür, V'er cânum ise emânetündür
  2672. Çün düşdi mecâlün etme ihmâl, Gel nezrüni dut emânetün al
  2673. Ger haste isen menem tabîbün, V'er âşık isen menem habîbün
  2674. Gel bezm-i visâle mahrem olgıl, Bir lahza menümle hem-dem olgıl
  2675. Ver nergise lâle ile revnak, Reyhân-ı ter ile zîb-i zanbak
  2676. Fîrûzeni et karîn-i yâkût, Kıl tûtiye kand-i nâbdan kût
  2677. Peyvend-i gül eyle ergavânı, Hızra yetür âb-ı zindegânî
  2678. V'er âşık-ı mübtelâ değülsen, Mecrûh-ı gam u belâ değülsen
  2679. Taklîd ile gösterüp alâmet, Kılma özüni meni melâmet
  2680. Bir akl ü firâset eyle peydâ, Ancak bizi etme halka rüsvâ
  2681. Ey gül bu ana değül midür neng, Kim olmayasen menümle hem-reng
  2682. Men arz edem âftâb-ı ruhsâr, Sen kılmayasen harâret izhâr
  2683. Men câm dutam deyem ki gel al, Sen durmayasen ayağa fi'l-hâl
  2684. Çoh tecribe kılmışem olur az, Ma'şûkına âşık eylemek nâz
  2685. İzhâr cemâlin eylemek gül, Bülbül görüp eylemek tegâfül
  2686. Takrîb ile ol büt-i dil-ârâ, Bir turfe gazel hem etdi inşâ
    Bu gazel Leylî dilindendür
  2687. Ey kılan şeydâ meni menden bu istiğnâ nedür, Nişe sormazsen ki ahvâl-i dil-i şeydâ nedür
  2688. Ger mana halk içre pervâ kılmasan ma'zûrsen, Bu ki tenhâlığda kılmazsen mana pervâ nedür
  2689. Sehldür gel bilmeyüp hâlüm terahhum kılmasam, Hâlümi bilmek tegâfül eylemek amdâ nedür
  2690. Gül temennâsında derler bülbülün gavgâların, Çün güli gördükde kılmaz meyl bu gavgâ nedür
  2691. Ol perî mutlak men-i rüsvâya kılmaz iltifât, Ey Fuzûlî bilmezem cürm-i men-i rüsvâ nedür
    Bu Leylîye Mecnûnun istiğnâsıdur ve İsbât-ı safâ-yı imlâsıdur
  2692. Mecnûn dedi ey büt-i perî-veş, Hâşâk-i zaîfe urma âteş
  2693. Yandurmağuma yeter hayâlün, Yohdur mana tâkat-i visâlün
  2694. Zinhâr getürme ey semen-ber, Âyîne-i ârızun berâber
  2695. Bir zerreye kim vücûd yohdur, Âyîneden ana sûd yohdur
  2696. Ol gün ki gözümde var idi nûr, Gözden yüzini yaşurdun ey hûr
  2697. Hâlâ ki nezâren oldı müşkil, Durmak ne içün mana mukâbil
  2698. Aşk etdi binâ-yı vaslı muhkem, Ma'nîde meni senünle hem-dem
  2699. Ref' oldı bu i'tibâr-ı sûret, Hâşâ ki olam şikâr-ı sûret
  2700. Lezzet ruh-i yâr-ı dil-sitândan, Cândur bulan ey dirîğ cândan
  2701. Cânum gedeli besî zamandur, Cismümdeki şimdi özge cândur
  2702. Sensen hâlâ tenümde cânum, Gözde nûrum ciğerde kanum
  2703. Menden berî eyledün meni sen, Arza kime eyleyem seni men
  2704. Mende olan aşikâr sensen, Men hod yohem ol ki var sensen
  2705. Dâim sana mendedür tecellî, Men gayrden olmuşam tesellî
  2706. Ger men men isem nesen sen ey yâr, V'er sen sen isen neyem men-i zâr
  2707. Çün men olubem senünle memlû, Vahdet revişinde hoş değül bu
  2708. Kim daşrada isteyem nişânun, Bir özge mekân bilem mekânun
  2709. Evvel bu işi edende bünyâd, Men tıfl idüm ü zemâne üstâd
  2710. Etmişdi sana beni mukayyed, Gûyâ ohudurdı ders-i ebced
  2711. Hâlâ kılubem kemâl hâsıl, Ebced sebakın ohur mı kâmil
  2712. Çün yetdi kemâle ser-hat-ı aşk, Ser-hat görüp ancak eylerem meşk
  2713. Rüsvâlığa çün men etmişem ad, Sen hem bu sülûki etme bünyâd
  2714. Dut perde-i ismet içre ârâm, Rûsvây menem sen ol nîkû-nâm
  2715. Mecnûn mana derler ehl-i âlem, Ancak manadur cünûn müsellem
  2716. Sen olma fesâne-i halâyık, Mecnûn işi Leylîye ne lâyık
  2717. Mecnûn menem ey vefâlu dildâr, Dîvâneliğe menem sezâ-vâr
  2718. Sen eyleme hâlüni diğer-gûn, Leylî ne revâ ki ola Mecnûn
  2719. Gam-hâr isen ey büt-i perî-rû, Gam-hârlığun hemîn yeter bu
  2720. Kim perde-nişîn olup hemîşe, Dâim kılasen hicâb pîşe
  2721. Gün kimi çıhup müdâm seyre, Göstermeyesen cemâl gayre
  2722. Kim sende ne olsa resm ü âdet, Etvârumadur menüm şehâdet
  2723. Men aşk güzer-gehinde hâkem, El cümle bilür meni ki pâkem
  2724. Rahm et mana ey büt-i vefâ-dâr, Ta'n ehlinün ağzın açma zinhâr
  2725. Çün men reh ü resm-i aşk dutdum, Nâmûs tarîkini unutdum
  2726. Sen akl eteğini koyma elden, Nâmûsını sahla her halelden
  2727. Takrîb ile ol esîr-i mehcûr, Bu nâdire şi'ri etdi mezkûr
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2728. Hayâl ile tesellîdür gönül meyl-i visâl etmez, Gönülden daşra bir yâr olduğın âşık hayâl etmez
  2729. Hakîki aşk çün müstevcib-i noksân değül mutlak, Özin ehl-i hakîkat vâlih-i hüsn ü cemâl etmez
  2730. Kemâl-i aşka tâlib muhterizdür hüsn-i sûretden, Ki kayd-i hüsn-i sûret âşıkı sâhib-kemâl etmez
  2731. Delîl-i cehldür aşk ehline sûret-perest olmak, Ki âkil iftirâkı mümkin ile ittisâl etmez
  2732. Gönülde dûst temkin bulsa olmaz gözde cevlânı, Mahabbet sâbit olsa öz yerinden intikal etmez
  2733. Sevâd-ı mâsivâdan levh-i dil hâlî gerek dâim, Muvahhid safha-i idrâke nakş-ı hatt u hâl etmez
  2734. İrâdet zâyi' etmez ehl-i ma'nî sûrete hergiz, Hakîkat cevherin cehl-i mecâza pây-mâl etmez
  2735. Mukayyed olmaz ehl-i sûretün rengine hâl ehli, Fuzûlî kim mukayyeddür meğer idrâk-i hâl etmez
    Bu Leylîden Mecnûn etvârına tahsîndür ve Hüsn-i i'tikâdına kemâl-i yakîndür
  2736. Leylî dedi ey vücûd-ı kâmil, Kurb-i Haka ismet ile kâbil
  2737. Mi'râc-ı kemâlüni sınardum, Keyfiyyet-i hâlüni sınardum
  2738. Oldum nişe olduğundan âgâh, Hoş mertebedür bu bâreka'llâh
  2739. Ahsent ki zât-ı pâk imişsen, Pâkîze-vücûd hâk imişsen
  2740. İnsâf hemîn ola kanâat, Teskîn-i hevâya istitâat
  2741. Aşkunda riyâ gümân ederdüm, Etvârunı imtihân ederdüm
  2742. El minnetü li'llâh oldı ma'lûm, Vasl olduğı meşrebünde mezmûm
  2743. Gam-nâk idüm eyledün meni şâd, Bir kayd teallukından âzâd
  2744. Bir gâfil-i hod-perest idüm men, Cehl ile müdâm mest idüm men
  2745. Ârâyiş-i zülf ü hâl ederdüm, Peyveste munı hâyâl ederdüm
  2746. Kim sen taleb-i visâl edersen, Nezzâre-i zülf ü hâl edersen
  2747. Hâlâ mana rûşen oldı hâlün, Mi'râc-ı hakîkat-i kemâlün
  2748. Men besledüğüm bu zülf ü hâli, Çeşm-i siyeh ü izâr-ı âli
  2749. Öz cânum içün değül şeb ü rûz, Nezr-i nazarundur ey dil-efrûz
  2750. Tâ eylesen demî nezâre, Teskîn veresen dil-i figâra
  2751. Hem sen olasen murâda vâsıl, Hem ola mana sevâb hâsıl
  2752. Yohdur çü nezâre meyli sende, N'eyler bu cemâl-i hûb mende
  2753. Ten dürcinde dür-i revânum, Genc-i bedenümde nakd-i cânum
  2754. Derdüm ola sarf-ı reh-güzârun, Gördükde kılam revân nisârun
  2755. Tevfîk-ı visâlün edem idrâk, Endîşe-i hecrden olam pâk
  2756. Hâlâ ki müyesser olmaz ol kâm, Olmak ne revâ arada bed-nâm
  2757. Nesh-i hat-ı i'tibâr kıldum, Râh-ı adem ihtiyâr kıldum
  2758. Tâ niçe vere gubâr-ı sûret, Âyîne-i zâtuma küdûret
  2759. Vakt oldı ki rûşen ola mir'ât, Müstağnî ola sıfâtdan zât
  2760. Hûn-âb-ı gam ile doldı gönlüm, Gonca sıfatı dutuldı gönlüm
  2761. Vakt oldı bu gonca ola handân, Te'sîr ede feyz-i vasl-ı cânân
  2762. Farz oldı ki tayy kılam bisâtum, Kat'edem özümden ihtilâtum
  2763. Setr-i ten edem adem hicâbın, Ruhsâra çekem fenâ nikâbın
  2764. Tâ hüsn-i ruhum ki istemez yâr, Olmaya nasîb-i çeşm-i ağyâr
  2765. Zîrâ ki nişân-ı hüsn-i kâbil, Oldur k'ana âşık ola mâil
  2766. Hüsnümde çü yoh kabûl-i âşık, Noksân ile olmağum ne lâyık
  2767. Bu hâle münâsip ol perî-zâd, Fi'l-hâl bu şi'ri etdi bünyâd
    Bu gazel Leylî dilindendür
  2768. Ne dilber kim demâdem âşıka arz-ı cemâl etmez, Kalur nâkıs bulup feyz-i nazar kesb-i kemâl etmez
  2769. Değül cezb etmeyen uşşâkı ma'şûk olmağa kâbil, Ne hâsıl hüsn-i sûretden ki cezb-i ehl-i hâl etmez
  2770. Gerek ruhsâre-i ma'şûk mahfî gayr-ı ârifden, Ki ârif olmayan idrâk-i sun'-i Zülcelâl etmez
  2771. Hevâ-yı nefsdür kim hûblar vaslına tâlibdür, Ve ger ne aşk-ı kâmil fark-ı hicrân ü visâl etmez
  2772. Olan nakd-i hayâtın âşıkun ma'şûk sarf eyler, Bu zulmi âh eğer ma'şûkına âşık helâl etmez
  2773. Mecâz ehline hublar cilve-i nâz eylesünler kim, Özin ehl-i hakîkat mübtelâ-yı zülf ü hâl etmez
  2774. Fuzûlî âlem-i sûretde ser-gerdân gezer gâfil, Zehi gâfil bu sevdânun ser-encâmın hayâl etmez
    Tamâmî-i sühan
  2775. Hatm eylemedin sözini ol mâh, Bir nâka-nişîn görindi nâgâh
  2776. Nâka eseriyle bir sebük-hîz, Gördi ki gelür nesîm tek tîz
  2777. Bildi büt-i gül-ruh u semen-bûy, Kim özi içündür ol tek ü pûy
  2778. Bildi ki rakîb-i bed-gümândur, Endûh-i dil ü belâ-yı cândur
  2779. Ol mâh-veş olduğında gâlib, Olmış ana sür'at ile tâlib
  2780. Gül-zâra henüz yetmedin hâr, Gül kıldı vedâ'-ı sahn-ı gül-zâr
  2781. Ol hâlete vâkıf olmadan gayr, Depretdi cemâze-i sebük-seyr
  2782. Cûyende görüp ol âftâbı, Terk etdi şitâb ü ıztırâbı
  2783. Tevfîk-i murâda oldı hoş-dil, Düşdi öne kıldı azm-i menzil
  2784. Şehbâzı yetürdi âşiyâna, Tapşurdı nihâli bâğ-bâna
  2785. Mecnûn yine kaldı zâr ü mehcûr, Hem-sohbeti mâr ü hem-demi mûr
  2786. Ne durmağa tâkat ü karârı, Ne gezmeğe elde ihtiyârı
    Bu Mecnûnun mi'râc-ı fezâilidür ve Beyân-ı mertebe-i hüsn-i hasâilidür
  2787. Şâhenşeh-i mülk-i mihnet ü derd, Ya'nî Mecnûn-ı derd-perverd
  2788. Bir pâk idi kim bu arsa-i hâk, Anun kimi görmemişdi bir pâk
  2789. Ma'mûre-i kurb-i Hak makâmı, Ervâha farîza ihtirâmı
  2790. Çün nefret-i şerr-i nesl-i Âdem, Kıldı ana vahşeti müsellem
  2791. Her vahş donunda bir firişte, Yâr oldı ol âdemî-sirişte
  2792. Zâhirde refîki vahş ile tayr, Bâtında melâik ile hem-seyr
  2793. Kılmışdı kemâl-i i'tidâli, Kisvet eleminden anı hâlî
  2794. Çekmezdi cihânda ol cihân-gerd, Endîşe-i germ ü gussa-i serd
  2795. Bilmişdi cihânun i'tibârın, Yoh yerine saymış idi varın
  2796. Dutmışdı tarîk-i ehl-i tevhîd, Bulmışdı kemâl-i terk ü tecrîd
  2797. Olmışdı vücûd-ı pâki bir nûr, Âlâyiş-i ekl ü şürbden dûr
  2798. Tahsîl kılup safâ-yı sîret, Görmişdi mecâzdan hakîkat
  2799. A'yâna yoh idi i'tibârı, Nakkâş idi nakşdan murâdı
  2800. Mevzûn idi tab'-ı nükte-dânı, Her nüktede vâkıf-ı meânî
  2801. Âvâzı idi besî mülâyim, Üslûbı dürüst usûli kâim
  2802. Tahrîr ile her çekende âvâz, Kuşlara dutardı râh-ı pervâz
  2803. Gâhî gazel ü gehî kasîde, İnşâ kılup ol sitem-resîde
  2804. Sûz ile ohurdı gâh ü bî-gâh, Bir niçe azîz anunla hem-râh
  2805. Yazarlar idi tamâm şi'rin, Ohurlar idi müdâm şi'rin
  2806. Âlemlere ol garîb ü mehcûr, Ekser bu sebebden oldı meşhûr
  2807. Âvâzı vü zihni vü cemâli, Kılmışdı mukayyed ehl-i hâli
  2808. Kim olsa bu üç kemâle kâbil, Demek olur ana zât-ı kâmil
  2809. Peyveste kılup kemâlin izhâr, Bu beytleri kılurdı tekrâr
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2810. Biz cihân ma'mûresin ma'nîde vîrân bilmişüz, Âfiyet gencin bu vîrân içre pinhân bilmişüz
  2811. Ger özin dânâ bilür taklîd ile sûret-perest, Âlem-i tahkîkde biz anı nâ-dân bilmüşüz
  2812. Bî-haberler şerbet-i râhat bilürler bâdeni, Biz hakîm-i vaktüz anı tökmişüz kan bilmişüz
  2813. Bilmüşüz kim mülk-i âlem kimseye kılmaz vefâ, Ol zamandan kim anı mülk-i Süleyman bilmişüz
  2814. Ayru bilmişsen Fuzûlî mescidi meyhâneden, Sehv imiş ol kim seni biz ehl-i irfân bilmişüz
    Bu Leylînün bahâr-ı ömrine hazân erdüğidür ve Gül-bün-i hayâtına sarsar-ı noksân yetdüğidür
  2815. Sâkî göze geldi neş'e-i mey, Bir niçe kadeh yürüt peyâpey
  2816. Azm-i tarab etdük ihtimâm et, Zevkin tarab ehlinün tamâm et
  2817. Bezm ehline câm-ı lâle-gûn dut, Ammâ mana cümleden füzûn dut
  2818. Zîrâ ki henûz nîm-mestem, Gam silsilesine pây-bestem
  2819. Hoşdur tarab ehlinün bu bezmi, Dağılmağa olmasaydı azmi
  2820. Hoşdur ferah ehlinün bisâtı, Olsaydı sebât-ı inbisâtı
  2821. Târîh-nüvîs-i hâl-i eyyâm, Bu kıssaya beyle verdi itmâm
  2822. Kim vasldan olmayup tesellî, Mecnûndan olanda dûr Leylî
  2823. Kesmişdi teallukın cihândan, Kat'-ı nazar eylemişdi cândan
  2824. Bir fasl ki dest-i gâret-i dey, Gül-zâr bisâtın eyledi tayy
  2825. Mâtem-kede oldı arsa-i bâğ, Mâtemde sürûd nâle-i zâğ
  2826. Leylâ kimi oldı lâle mestûr, Mecnûn kimi şâh-ı ergavân 'ûr
  2827. Renc-i yerekandan oldı eşcâr, Lerzân ü zaîf ü zerd-ruhsâr
  2828. Söndi gül ü lâlenün çerâğı, Sarsar yeli zulmet etdi bâğı
  2829. Gül bîm-i taarruz-ı havâdan, Lâle sitem-i dem-i sabâdan
  2830. Rahtını yaşurdı bağlarda, La'lini itürdi dağlarda
  2831. Bir mâr misâli oldı her nehr, Her nehrde su mesâbe-i zehr
  2832. Yel âb-ı hayâtı âteş oldı, Âteş yel içinde dil-keş oldı
  2833. Gökden yere yetdüğinde bârân, Her katra olup misâl-i peykân
  2834. Gûyâ ki yetürdi bâğa bî-dâd, Kim şu'bede-i taharrük-i bâd
  2835. Bir sihr ile âbı âhen etdi, Andan ten-i bâğa cevşen etdi
  2836. Bir gün bu havâda Leylî-i zâr, Gam def'ine etdi meyl-i gül-zâr
  2837. Gördi gül ü lâleden eser yoh, Envâ'-ı şecerde berg ü ber yoh
  2838. Sahn-ı çemenün safâsı getmiş, Noksân-ı safâ kemâle yetmiş
  2839. Ne sebze teninde tâb kalmış, Ne berg yüzinde âb kalmış
  2840. Mâtemkede gördi bûstânı, Rikkat odına dutuşdı cânı
  2841. Sûz-ı ciğer ile yana yana, Şerh etdi gamını bûstâna
  2842. K'ey bâğ nedür bu âh-ı serdün, Men hasteye zâhir eyle derdün
  2843. Men dahi senün kimi nizârem, Bir gülden ırağ zerd ü zârem
  2844. Ne devlet-i kurbine kabûlüm, Ne ravza-i kûyşına vusûlüm
  2845. Sen gerçi hazânasen giriftâr, Elbette bahâra yetmeğün var
  2846. Ümmîd-i visâl mende yohdur, Senden gam ü gussa mende çohdur
  2847. Arturdı gam ağladukça derdin, Giryân göğe dutdı rûy-ı zerdin
    Bu Leylînün anasına vasiyyet etdüğidür ve Dûst yâdiyle dünyâdan getdüğidür
  2848. Ma'bûdına arza kıldı râzın, Bildürdi gönüldeki niyâzın
  2849. K'ey hâkim-i arsa-i kıyâmet, Sultân-ı serîr-i istidâmet
  2850. Nevmîdliğ âteşine yandum, Bi'llâh bu vücûddan usandum
  2851. Çün dûst yanında nâ-kabûlem, Bi'llâh bu hayatdan melûlem
  2852. Men şem'-i şeb-i firâk-ı yârem, Sûzân ü siyâh-rûzgârem
  2853. Yandurdı meni cefâ-yı âlem, Dinlemezem ölmeyince bir dem
  2854. Derdüm ki vücûdum olsa bâkî, Şâyed düşe vasl ittifâkı
  2855. Pertev bırahanda âftâbum, Bildüm ki vücûd imiş hicâbum
  2856. Yâ Rab meni et fenâya mülhak, Kim râh-ı fenâ imiş reh-i Hak
  2857. Pâk idi duası etdi te'sîr, Fi'l-hâl mizâcı buldı tağyîr
  2858. Te'sîr-i havâ-yı nâ-münâsib, Terkîbine za'f kıldı gâlip
  2859. Geldükçe ziyâde oldı derdi, Teb-lerze ferâgatin giderdi
  2860. Mahv oldı teb içre ol perî-veş, Bir şem' kimi ki göre âteş
  2861. Eksildi arakda hüsni tâbı, Bir gül kimi kim geder gül-âbı
  2862. Za'f-ı teni ol makâma yetdi, Kim bister içinde cismi itdi
  2863. Bisterde taleb kılan nişânın, Görmezdi vücûd-ı nâ-tüvânın
  2864. Ref' oldı nişâne-i selâmet, Mevtine görindi min alâmet
  2865. Azm eyledi olmağa müsâfir, Rihlet eseri çü oldı zâhir
  2866. Ref' etdi hicâb-ı ihtirâzın, Fâş etdi anaya gizlü râzın
  2867. K'ey derd-i dilüm devâsı ane, Şem'-i emelüm ziyâsı ane
  2868. Gam gizlemek ile câna yetdüm, Tâ mümkin idi tahammül etdüm
  2869. Hâlâ ki mukarrer oldı getmek, Farz oldı bu sırrı zâhir etmek
  2870. Olsun sana ey zaîfe rûşen, Kim tîğ-i hevâ helâkiyem men
  2871. Cismümde yoh özge derd tâbı, İllâ gam-ı aşk ıztırâbı
  2872. Men âşık-ı zâr ü bî-nevâyem, Bir mâh-likâya mübtelâyem
  2873. Sevdâsı ile yoh oldı varum, Geçdi hevesiyle rûzgârum
  2874. Çoh ârzû eyledüm cemâlin, Bir gün görebilmedüm visâlin
  2875. Hâlâ gederek gönülde sûzı, Elden ne gelür bu idi rûzî
  2876. Ancak değülem men-i perişân, Ol yâr gamında zâr ü giryân
  2877. Ol hem men-i zâra mübtelâdur, Ser-geşte-i vâdî-i belâdur
  2878. Mendendür anun cünûnı efzûn, Kays iken olupdur adı Mecnûn
  2879. Dâim geçürür gamumda eyyâm, Bir gün ana hâsıl olmayup kâm
  2880. Rüsvâ-yı zemâne oldı menden, Âfâka fesâne oldı menden
  2881. Bîhûde değül figân ü âhı, Yahmaz mı meni anun günâhı
  2882. Men kim gederem bu hâk-dândan, Derdüm bu ki şerm-sârem andan
  2883. Ey mûnis-i rûzgârum ane, Gam-hârum ü gam-güsârum ane
  2884. Men dâr-ı bekâya azm edende, Dünyâya vedâ edüp gedende
  2885. Mensüz çeküp âhlar figânlar, Sahrâlara düşdüğün zamanlar
  2886. Düşse yolun ol olan diyâra, Arz-ı gamum eyle ol figâra
  2887. Zinhâr ana olanda vâsıl, Hoş kimsedür andan olma gafil
  2888. Düş ayağına rızâsın iste, Men mücrim içün duâsın iste
  2889. Arz eyle ki ey vefâlu dildâr, Cân verdi yolunda Leylî-i zâr
  2890. Aşkunda yerine yetdi lâfı, Da'vâsınun olmadı hilâfı
  2891. Söyle men-i zâr ü mübtelâdan, K'ey aşkda lâf eden belâdan
  2892. Halvet-geh-i ünse mahrem oldum, Âzâde vü şâd ü hurrem oldum
  2893. Sen hem gelegör teallül etme, Men muntazırem tegâfül etme
  2894. Ger sâdık isen bu yolda sen hem, Sabr eyleme eyle terk-i âlem
  2895. Gel kâm-ı dil ile olalum yâr, Bir yerde ki yohdur anda ağyâr
  2896. Dâim olalum bir evde hem-râz, Kim çıhmaya daşra andan âvâz
  2897. Hoş menzil-i emne bulmışem râh, Bî-ta'ne-i dûst ü cevr-i bed-hâh
  2898. Menden seni eylemek haber-dâr, Bismillâh eğer irâdetün var
  2899. Çün kıldı vasiyyetini âhir, Azm-i sefer etdi ol müsâfir
  2900. Yâd eyledi yâr-ı mihr-bânın, Vasl ârzûsiyle verdi cânın
  2901. Kimdür ki cihânda fânî olmaz, Devr-i feleğün amânı olmaz
  2902. Dünyâ yedi başlu ejdehâdur, Endîşe-i ülfeti hatâdur
  2903. Her lutfınadur defîne min kahr, Her şehdinedür karîne min zehr
  2904. Devrân üzerindedür zemâne, Elbette gelen geder cihâna
  2905. Erbâb-ı zemâneye verüp pend, Bu şi'ri ne hoş demiş hıred-mend
    Gazel
  2906. Bu âlem kim gönül kaydın çekersen mihnet ü gamdur, Fenâ ser-menzilin seyr eyle kim bir hoşça âlemdür
  2907. Anup tenhâlığı kabr içre nefret kılma ölmekden, Tarîk-i üns dut kim her avuç toprak bir âdemdür
  2908. Değül muhkem cihân mülkinde her bünyâd kim kılsan, Fenâ mülkinde dut menzil kim ol bünyâd muhkemdür
  2909. Ecel âlâyiş-i havf ü hatâdan kurtarur nefsi, Bu cevher kîmyâ-yı devlete iksîr-i a'zamdur
  2910. Kemâl–i aşk-ı insan mevt ilendür râh-ı hikmetde, Belî mücrâ kılan hükmün misâlin nakş-ı hâtemdür
  2911. Bahâr eyyâmı girsen lâle-zâra hâkün cezasın, Muhakkar görme kim her zerre bir câm ile bir Cemdür
  2912. Esîr-i nefsdür ehl-i cihân bilmez fenâ kadrin, Fuzûlî terk tevfîki sana ancak müsellemdür
    Tamâmî-i sühan
  2913. Leylî gül-i gülşen-i letâfet, Çün gördi hazân yeliyle âfet
  2914. Pâ-mâl-i hazân olup bahârı, Encâma yetişdi rûzgârı
  2915. Bî-çâre anası açdı başın, Başından aşurdı kanlu yaşın
  2916. Kâfûrını tökdi zağferâna, Sûz-ı dil ile gelüp figâna
  2917. Ahıtdı gözinden eşk-i gül-gûn, Söylerdi ki ey garîb-i mahzûn
  2918. Sensüz n'ederem hayâtı bâkî, Min-ba'd men ölmek iştiyâkı
  2919. Çoh ağlayup etdi âh ü nâle, Ağlar kim olursa beyle hâle
  2920. El-kıssa dutup tarîk-i mâtem, Ol vâkıaya yığıldı âlem
  2921. Ahyâ-ı Arabda kopdı şîven, Yanmışlara evler oldı külhan
  2922. Ta'zîm ile dutdılar azâsın, Kabrin düzüp urdılar binâsın
  2923. Ten oldı mukîm-i arsa-i hâk, Rûh oldı karîn-i evc-i eflâk
  2924. Şevk ehline kurb hâsıl oldı, Deryâsına katra vâsıl oldı
    Bu Mecnûnun Leylî vefâtından haber eşitdüğidür ve Hasretle dünyâdan getdüğidür
  2925. Mihnet çemeninde gül derenler, Âlemde yaman haber verenler
  2926. Gam nüshasın eyleyende tahrîr, Vermişler ana bu nev' teşhîr
  2927. Kim Zeyd-i sitem-resîde-i zâr, Ol vâkıadan olup haberdâr
  2928. Fi'l-hâl kılup azîmet-i râh, Mecnûn-ı hazîni etdi âgâh
  2929. K'ey şîfte-i şikeste-tâli', Efsûs ki sa'yün oldı zâyi'
  2930. İdbâr tılısmun etdi bâtıl, Bu meşgaleden dahi ne hâsıl
  2931. Bâzâr bozıldı yığ bisâtun, Bu silsileden kes irtibâtun
  2932. Leylî sana verdi zindegânî, Sen ol bâkî ol oldı fânî
  2933. Sen sadkası olduğun perî-veş, Oldı sana sadka ey belâ-keş
  2934. Azm-i reh-i cennet etdi ol hûr, Firdevs makâmın etdi ma'mûr
  2935. Mecnûn ki haberden oldı âgâh, Sûz-ı ciger ile çekdi bir âh
  2936. Kim gulgulesin hem ol zamanda, Cânânı eşitdi ol cihânda
  2937. Az kaldı ki nâlesiyle dildâr, Ol hâb-ı ecelden ola bîdâr
  2938. Bir lahza bülend olup hurûşı, Düşdi yere getdi akl ü hûşı
  2939. Çün geldi özine çekdi nâle, Yağdurdı hazânı üzre jâle
  2940. Ta'ne sözin etdi Zeyde bünyâd, K'ey sâkî-i bezm-i zulm ü bî-dâd
  2941. N'etdüm sana kasd-ı cânum etdün, Kasd-ı dil-i nâ-tüvânum etdün
  2942. Kıydun men-i zâr ü nâ-tüvâna, Urdun sitem âteşini câna
  2943. Zehr idi meğer bu verdüğün câm, Kim merg peyâmın etdi i'lâm
  2944. Bir mûr-çeye nedür bu kîne, Fûlâda dözer mi âb-gîne
  2945. Te'sîr-i setemden ictinâb et, Bârî bu günâha bir sevâb et
  2946. İlet meni yâr olan diyâra, Şem' eyle meni mezâr-ı yâra
  2947. Düşdi yola oldı Zeyde hem-râh, Bir hâl ile kim neûzü bi'llâh
  2948. Çün gördi mezâr-ı gül-izârın, Düşdi vü kucakladı mezârın
  2949. Göğsini kılıp lahid kimi çâk, Merkad kimi saçdı başına hâk
  2950. Kabr üzre ahıtdı kanlu yaşın, La'l eyledi yaşı kabri daşın
  2951. Yer yüzin edüp sirişk memlû, Geçdi yere ol sirişkden su
  2952. Oldı dür-i eşk-i bî-karârı, Kabr içre nigârınun nisârı
  2953. Göz yaşını eyledi muhâtab, K'ey tîre şeb-i firâka kevkeb
  2954. Çıhmak sana oldı şimdi vâcib, Kim oldı ol âftâb gâib
  2955. Bir burcı makâm dutmış ol mâh, Kim olmaz ana nesîm hem-râh
  2956. Sen durma eğer mürüvvetün var, Gir toprağa anı iste zinhâr
  2957. Gör handadur ol dür-i yegâne, N'etmiş ana âfet-i zemâne
  2958. Pâ-bûsın edüp yetür niyâzum, Bildür bu tazarru' ile râzum
  2959. Ke'y şem' nedür bu ictinâbun, Men bahtı siyâhdan hicâbun
  2960. Câm-ı mey-i gam dutanda âlem, Sen içmiş idün bu câmı men hem
  2961. Mest etdi meğer seni bu bâde, Kim bezmde durmadun ziyâde
  2962. Bir nâdire şem' idün şeb-efrûz, Düşdi sana zevk-i aşkdan sûz
  2963. Bir niçe zaman eğerçi yandun, Sûz-ı dile durmadun usandun
  2964. Bî-dârlığa getürmedün tâb, Şehlâ gözün oldı mâil-i hâb
  2965. Hem-râhum idün bu yolda ey mâh, Hem-râhı koyup geder mi hem-râh
  2966. Eflâke tefâhur eyle ey hâk, Kim oldı defînün ol dür-i pâk
  2967. Zülfine muârız olma ey mâr, Kim anda mukîmdür dil-i zâr
  2968. Hâline taarruz etme ey mûr, Kim bağludur anda cân-ı mehcûr
  2969. Ey ömr gel imdi başa sen hem, Kim çeşmüme tîre oldı âlem
  2970. Âlem hoş idi ki var idi yâr, Çün yâr yoh olmasun ne kim var
  2971. Ey cân ten-i hasteye vedâ' et, Bir haste ile yeter nizâ' et
  2972. Müştâkunem ey ecel kerem kıl, Def'-i elem eyle ref'-i gam kıl
  2973. Kurtar meni ıztırâb-ı gamdan, Ver müjde vücûduma ademden
  2974. Âyînemi eyle jengden pâk, Kıl perde-i i'tibârumı çâk
  2975. Ref' et ne ise arada hâil, Eyle meni ol nigâra vâsıl
  2976. Teklîf-i visâl eder mana yâr, Bir yerde ki yohdur anda ağyâr
  2977. Men getmemek eylesem hatâdur, Senden mana bir meded revâdur
  2978. Bi'llah mededümde kılma ihmâl, Kim bahtuma yüz verüpdür ikbâl
  2979. Yâ Rab mana cism ü cân gerekmez, Cânânumsuz cihân gerekmez
  2980. Min-ba'd zelîl ü hâr kılma, Ser-geşte-i rûzgâr kılma
  2981. Efganda iken gedüp karârı, Oldı bu gazel dilinde cârî
    Bu gazel Mecnûn dilindendür
  2982. Yandı cânum hecr ile vasl-ı ruh-ı yâr isterem, Derd-mend-i firkatem dermân-ı dîdâr isterem
  2983. Bülbül-i zârem değül bîhûde feryâd etdüğüm, Kalmışem nâlân kafes kaydinde gül-zâr isterem
  2984. Dehr bâzârında kâsiddür metâ'-ı himmetüm, Bu metâ'ı satmağa bir özge bâzâr isterem
  2985. Fânî olmak isterem ya'nî belâ-yı dehrden, Râhat-ı cism-i zaîf ü cân-ı efgâr isterem
  2986. N'ola ger kılsam şeb-i hicrân temennâ-yı ecel, N'eyleyem çohdur gamum def'ine gam-hâr isterem
  2987. Çün bekâ bezmindedür dildâr men hem durmazem, Bu fenâ deyrinde bezm-i vasl-ı dildâr isterem
  2988. Ey Fuzulî istemez kimse rızasıyle fenâ, Men ki mundan özge bilmen çâre nâçâr isterem
    Tamâmî-i sühan
  2989. Çün râz-ı derûnın etdi takrîr, Re'yine muvâfık oldı takdîr
  2990. İmdâd kılup inâyet-i Hak, Kıldı anı maksadına mülhak
  2991. Gül derdi hadîka-i emelden, Mey içdi surâhî-i ecelden
  2992. Kabrini kucakladı nigârun, Cân sadkası etdi ol mezârun
  2993. Leylî dedi verdi cân-ı şîrîn, Ol âşık-ı bî-karâr ü miskîn
  2994. İnsâf hemîn ola mahabbet, Bu dâiredür makâm-ı hayret
  2995. Gûyâ ki elinde idi cânı, Dâim gözedürdi ol zamânı
  2996. Çün devr ile yetdi ol zemâne, Andan bir icâzet oldı câna
  2997. Her niçe ki var idi nigârı, Âlemde idi anun karârı
  2998. Çün kıldı nigârı terk-i âlem, Bu âlemi terk kıldı ol hem
  2999. Çün gördi bu hâli Zeyd-i gam-nâk, Efgân kılup etdi yahasın çâk
  3000. Feryâd ile kıldı nevha bünyâd, Evc-i feleğe yetürdi feryâd
  3001. Zâr ağladı eyle kim hem ol dem, Âhı ünine yığıldı âlem
  3002. El cem' olup etdiler nezâre, Mecnûn-ı siyâh-rûzgâra
  3003. Kabr üstine gördiler yıhılmış, Cânâneye cân nisâr kılmış
  3004. Ahvâline ağlayup serâser, Defn etmeğin etdiler mukarrer
  3005. Gasl eyleyüben ten-i nizârın, Dildârıun açdılar mezârın
  3006. Koydılar anı hem ol mezâra, Gam-nâk yetişdi gam-güsâra
  3007. Rûh oldı felekde rûha hem-râz, Ten oldı ten ile yerde dem-sâz
  3008. Ref' oldı teallukât-ı hâil, Matlûbına tâlib oldı vâsıl
  3009. Bir bezm iki şâha mahfil oldı, Bir burc iki mâha menzil oldı
  3010. Kabr üstine koydılar nişâne, Fâş oldı bu mâcerâ cihâna
  3011. Tavfında kılup murâd hâsıl, Ol kabre halâyık oldı mâil
  3012. Geçdükçe zamân mükerrem oldı, Hâcet-geh-i ehl-i âlem oldı
  3013. Budur eser-i mahabbet-i pâk, Hoş mertebedür bu kılsan idrâk
  3014. Ol meşhede Zeyd olup mücâvir, Âsâr-ı sadâkat etdi zâhir
  3015. Ta'mîr içün etdi çoh atâlar, Tedrîc ile kıldı çoh binâlar
  3016. Peyveste harâret-i cigerden, Kandîl-i mezârın etdi rûşen
  3017. Cârûb ile âb olanda matlûb, Müjgân ile eşki âb ü cârûb
  3018. Her lahza kılurdı tâze mâtem, Kılmazdı figân ü nâlesin kem
  3019. Ol mûnis-i müşfik ü muvâfık, Bir gece karîb-i subh-ı sâdık
  3020. Bîmâr teninde kalmayup tâb, Kılmışdı mezâra yasdanup hâb
  3021. Hâb içre görindi ol figâra, Bir bâğda iki mâh-pâre
  3022. Ruhsârlarında zevkden nûr, Bîm-i gam ü derd-i gussadan dûr
  3023. Hoş-vakt ü neşât-mend ü dil-şâd, Ağyâr taaruzından âzâd
  3024. Her meh-veşe min ferişte-sûret, İhlâs ile olmış ehl-i hidmet
  3025. Sordı ki bular ne mâhlardur, Ne rütbelü pâdişâhlardur
  3026. Bu ravza ne ravza-i berîndür, Bu kavm ne kavm-i nâzenîndür
  3027. Budur dediler riyâz-ı Rıdvân, Bu kavm-i huceste hûr ü gılmân
  3028. Bu iki meh-i huceste-ruhsâr, Mecnûn ile Leylî-i vefâ-dâr
  3029. Çün vâdî-i aşka girdiler pâk, Ol pâkliğ ile oldılar hâk
  3030. Menzilleri oldı bâğ-ı Rıdvân, Çâkerleri oldı hûr ü gılmân
  3031. Çün munda rızâ verüp kazâya, Sabr eylediler gam ü belâya
  3032. Getdükde cihân-ı bî-vefâdan, Kurtıldılar ol gam ü belâdan
  3033. Çün Zeyd yuhudan oldı bîdâr, Bu nükteni etdi halka izhâr
  3034. Halkun olup i'tikâdı efzûn, Ol kabre ziyâret oldı kânûn
    Tamâmî-i sühan
  3035. Sâkî mütegayyir oldı hâlüm, Söylemeğe kalmadı mecâlüm
  3036. Min-ba'd ziyâde verme bâde, Rahm eyle ki ser-hoşem ziyâde
  3037. Hoş gaflet ile geçürdüm eyyâm, Bilmem ki n'olur işüm ser-encâm
  3038. Ser-mâye-i ömr getdi elden, Sûd etmedüm etdüğüm amelden
  3039. Feryâd bu cevrden ki gerdûn, Ahvâlümi eyledi dîger-gûn
  3040. Dün dîde-i ter kılup güher-bâr, Gerdûna dedüm ki ey cefâ-kâr
  3041. Hergiz revişünden olmadum şâd, Dâm-ı gam ü mihnetünden âzâd
  3042. Ahbâba nakîz devr edersen, Erbâb-ı kemâle cevr edersen
  3043. Mecnûn eğer olsa idi câhil, Olmazdun itâatinde kâhil
  3044. Fermânına inkıyâd ederdün, Gönlini müdâm şâd ederdün
  3045. Ehl-i hüner olduğı sebebden, Sâhib-nazar olduğu sebepden
  3046. Akrânı içinde hâr kıldun, Bî-izzet ü i'tibâr kıldun
  3047. Leylî ger olaydı bir hayâsuz, Ya sen kimi mihrsüz vefâsuz
  3048. Olmazdı ana hemîşe cevrün, Kâmınca müdâm olurdı devrün
  3049. Fazl ehline mâil olduğından, İdrâk ile kâmil olduğından
  3050. Dâim gam elinde zâr edüpsen, Âşüfte-i rûzgâr edüpsen
  3051. Men hem ger olaydum ehl-i tezvîr, Etmezdün i'ânetümde taksîr
  3052. Senden garazum olup ser-encâm, Devründe mana olurdı ârâm
  3053. Çün ehl-i vekâr ü neng ü ârem, Cevrünle hemîşe hâr ü zârem
  3054. Bu yüzden imiş senün medârun, Var imdi ki yohdur i'tibârun
  3055. Gerdûn eşidüp menüm itâbum, Verdi bu edâ ile cevâbum
  3056. K'ey sûret-i hâlden habersüz, Her hikmete ayb eden hünersüz
  3057. Men emre muvâfık eylerem devr, Hikmetde vefâdur etdüğüm cevr
  3058. Ammâ sen eden amel hatâdur, Kim pîr-i tarîkatün hevâdur
  3059. Şâirliğe iftihâr edüpsen, Kizbi özüne şiâr edüpsen
  3060. Mecnûn dedüğün vücûd-ı kâmil, Her dânişe menden oldı kâbil
  3061. Dîvâne ana sen eyledün ad, Senden ana yetdi zulm ü bî-dâd
  3062. Leylî dedüğün meh-i tamâmı, Men perdede sahladum girâmî
  3063. Rüsvâ-yı halâyık eyledün sen, Min ta'neye lâyık eyledün sen
  3064. Geh Nevfele özr kıldun ıtlâk, Geh İbni Selâma zulm ilhâk
  3065. Şerm et bu ne herzedür ne mühmel, Ne İbni Selâm hansı Nevfel
  3066. Şerh eylemek eyledün fesâne, Kıldun olarun sözin behâne
  3067. Gördi çürümiş sünükler âzâr, Töhmetlerüne olup giriftâr
  3068. Emvât mezâlimine girdün, Âsûdelere azâb verdün
  3069. Cürmine olanda halk mülzem, Lâzım sorılur bu iftirâ hem
  3070. Yetmez mi bu bâis-i azâbun, Bu mes'elede nedür cevâbun
  3071. Ey tûtî-i bûstân-ı güftâr, Sarrâf-ı sühan Fuzûlî-i zâr
  3072. Aldanma eğer sipihr-i lâib, Ta'n ile sana dediyse kâzib
  3073. Eş'âra abes deyüp usanma, Ser-mâye-i nazmı sehl sanma
  3074. Sözdür güher-i hizâne-i dil, İzhâr-ı sıfât ü zâta kâbil
  3075. Cân sözdür eğer bilürse insân, Sözdür ki deyerler özgedür cân
  3076. Bi'llah bu yaman mıdur ki hâlâ, Emvâta söz ile verdün ihyâ
  3077. Mecnûn ile Leylîni kılub yâd, Ervâhlarını eyledün şâd
    Bu beyân-ı özr-i te'lîf-i kitâbdur ve Tarîh-i zamân-ı feth-i bâbdur
  3078. Ey kilk-i revende bâreka'llâh, Oldun men-i reh-neverde hem-râh
  3079. Min sa'y ile hâcetüm bitürdün, Bir menzile âkibet yetürdün
  3080. Rahmet sana kim sen etdün imdâd, Bu eski binâyı etdüm âbâd
  3081. Eşk ile derûnı sîm-endûd, Âh ile bîrûnı anber-âlûd
  3082. Mahzenleri genc-i gevher-i derd, Revzenleri menfez-i dem-i serd
  3083. El-kıssa müretteb oldı bir bâğ, Her lâlesi bağrı üzre bin dâğ
  3084. Hûn-ı ciger âb-ı cûy-bârı, Nevk-i müje ebr-i nevbahârı
  3085. Ol dem ki bu nüsha oldı merkûm, Leylî Mecnûn adına mersûm
  3086. İzhâra gelüp rümûz-ı vahdet, Vahdetde tamâm olup hikâyet
  3087. Târîhine düşdiler muvâfık, Bir olmağ ile ol iki âşık
    Bu erbâb-ı vefâdan tevakku'-i kabûl-i ma'zeretdür ve Ashâb-ı zekâdan temennâ-yı duâ-yı mağfiretdür
  3088. İnsâf ver ey hasûd insâf, Ta'n etme ki cevherün değül sâf
  3089. Ahvâlümi gör harâb ü muztarr, Endûh-ı zemâneden mükedder
  3090. Söz dâiresi değül bu ahvâl, İnsâf mana ki olmazem lâl
  3091. Menden tama' etme fikr-i sâib, Ahvâlümedür sözüm münâsib
  3092. Azdur deme cevherüm safâsın, Bir sor ki ne verdiler bahâsın
  3093. Bi'llah ger olaydı bir hırîdâr, Min genc-i nihân kılurdum izhâr
  3094. Fi'lcümle bu hem ki oldı mastûr, Bir şevk ile zevkden değül dûr
  3095. Ayb-ı hüner ihtiyâr kılma, Şi'rüm hasedin şiâr kılma
  3096. Bîhûde yeter taarruz eyle, Ger kâdir isen cevâb söyle
  3097. Terk eyle taarruz u inâdı, Kim vâdî-i cehldür bu vâdî
  3098. Dem hayr sözinden ur demâdem, V'er hayr demezsen ebsem ebsem