≡ 
Baş / Kur’an-ı Kerim /

14/100 - Âdiyât (koşuş) Suresi (11 ayet)

وَالْعَـادِيَاتِ ضَبْـحاًۙ١ (1) Yemin olsun nefes nefese koşanlara;
فَالْمُـورِيَاتِ قَـدْحاًۙ٢ (2) Sonra çakarak kıvılcım saçanlara;
فَالْمُغ۪يرَاتِ صُبْحاًۙ٣ (3) Sabahleyin ansızın baskın yapanlara;
فَاَثَرْنَ بِه۪ نَقْعاًۙ٤ (4) Derken o sırada tozu dumana katanlara;
فَوَسَطْنَ بِه۪ جَمْعاًۙ٥ (5) Peşinden orada bir topluluğun ta ortasına dalanlara!
اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّه۪ لَكَنُودٌۚ٦ (6) İnsan, rabbine karşı pek nankördür.
وَاِنَّهُ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَه۪يدٌۚ٧ (7) Şüphesiz buna kendisi de şahittir;
وَاِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَد۪يدٌۜ٨ (8) O, mal sevgisine aşırı derecede kapılmıştır.
اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِۙ٩ (9) O bilmez mi ki kabirlerde bulunanlar diriltilip dışarı atıldığı zaman;
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِۙ١٠ (10) Ve kalplerde gizlenenler ortaya konduğu zaman;
اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَب۪يرٌ١١ (11) İşte o gün (anlayacaklar ki), rableri onlardan tam mânasıyla haberdardır!