≡ 
Baş / Kur’an-ı Kerim /

46/56 - Vâkıa (vaka/olay) Suresi (96 ayet)

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ١ (1) Büyük olay gerçekleştiği zaman;
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ٢ (2) Artık onun vukuunu yalan sayacak kimse kalmayacaktır.
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ٣ (3) O, alçaltır, yükseltir.
اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ٤ (4) Yer şiddetle sarsıldığı zaman;
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ٥ (5-6) Dağlar parçalanıp toz duman haline geldiği;
فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ٦
وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ٧ (7) Sizler de üç gruba ayrıldığınız zaman:
فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ٨ (8) Biri, amel defteri sağından verilenlerdir; ne mutlu o sağından verilenlere!
وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ٩ (9) Diğeri amel defteri solundan verilenlerdir; ne bedbaht o solundan verilenler!
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ١٠ (10) Önde olanlar; (erdem, amel ve ödülde) önde olanlar;
اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ١١ (11-12) İşte onlar nimetlerle dolu cennetlerde Allah’a en yakın olanlardır.
ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ١٢
ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ١٣ (13) Çoğu önce gelip geçmişlerden;
وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ١٤ (14) Birazı da sonrakilerdendir.
عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ١٥ (15-16) Karşılıklı olarak mücevherlerle işlenmiş tahtlar üstüne oturup kurulmuşlardır.
مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ١٦
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ١٧ (17-18) Çevrelerinde kaynaktan doldurulmuş testiler, ibrikler ve kadehlerle sonsuza dek hizmet sunacak gençler dolaşır.
بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ١٨
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ١٩ (19) Bundan dolayı ne baş ağrısına tutulurlar ne de sarhoş olurlar.
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ٢٠ (20) Beğendikleri meyvelerle,
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ٢١ (21) Ve canlarının çektiği kuş etleriyle.
وَحُورٌ ع۪ينٌۙ٢٢ (22) Güzel gözlü hûriler;
كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ٢٣ (23) Saklı inciler misali.
جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ٢٤ (24) Yaptıklarının karşılığı olarak.
لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ٢٥ (25) Orada ne boş bir söz işitirler ne de günaha sokacak bir şey.
اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً٢٦ (26) Sadece şu söz: "Size esenlikler, size mutluluklar!"
وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ٢٧ (27) Amel defteri sağından verilenler; ne mutlu o sağından verilenlere!
ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ٢٨ (28-29) Onlar dalbastı kiraz ve meyve yüklü muz ağaçları arasında;
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ٢٩
وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ٣٠ (30) Kesintisiz gölgeler altında;
وَمَٓاءٍ مَسْكُوبٍۙ٣١ (31) Çağlayanların kenarında;
وَفَاكِهَةٍ كَث۪يرَةٍۙ٣٢ (32-33) Bitip tükenmeyen ve yasaklanmayan bol meyveler arasında;
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍۙ٣٣
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍۜ٣٤ (34) Kabartılmış döşekler üzerinde (olacaklar).
اِنَّٓا اَنْشَأْنَاهُنَّ اِنْشَٓاءًۙ٣٥ (35) Şüphesiz biz onları (eşlerini) yepyeni bir yaratılışla yaratmışızdır.
فَجَعَلْنَاهُنَّ اَبْكَاراًۙ٣٦ (36-37) Onları bâkire, eşlerine sevgiyle bağlı ve yaşıt kılmışızdır.
عُـرُباً اَتْـرَاباًۙ٣٧
لِاَصْحَـابِ الْيَم۪ينِۜ۟٣٨ (38) Bütün bunlar, hakkın ve erdemin yanında olanlar içindir.
ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ٣٩ (39) Onların bir kısmı öncekilerdendir;
وَثُلَّةٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ٤٠ (40) Bir kısmı da sonrakilerdendir.
وَاَصْحَابُ الشِّمَالِۙ مَٓا اَصْحَابُ الشِّمَالِۜ٤١ (41) Amel defteri solundan verilenler; ne bedbaht o solundan verilenler!
ف۪ي سَمُومٍ وَحَم۪يمٍۙ٤٢ (42) İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içindedirler.
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍۙ٤٣ (43-44) Serin ve rahatlatıcı olmayan, kapkara bir duman gölgesindedirler.
لَا بَارِدٍ وَلَا كَر۪يمٍ٤٤
اِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَف۪ينَۚ٤٥ (45) Çünkü daha önce onlar hazlarına tutsak olmuşlardı.
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظ۪يمِۚ٤٦ (46) O büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.
وَكَانُوا يَقُولُونَ اَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ٤٧ (47) Şöyle diyorlardı: "Sahi biz, ölüp de toprak ve kemik yığını haline gelmişken yeniden mi diriltilecekmişiz?
اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَ٤٨ (48) üstelik gelip geçmiş atalarımız da mı?"
قُلْ اِنَّ الْاَوَّل۪ينَ وَالْاٰخِر۪ينَۙ٤٩ (49) De ki: "Hem öncekiler hem sonrakiler;
لَمَجْمُوعُونَ اِلٰى م۪يقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ٥٠ (50) Bilinen bir günün belirlenmiş bir vaktinde mutlaka bir araya getirilecekler!"
ثُمَّ اِنَّكُمْ اَيُّهَا الضَّٓالُّونَ الْمُكَذِّبُونَۙ٥١ (51) Sonra siz ey yoldan sapmış inkârcılar!
لَاٰكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍۙ٥٢ (52) Mutlaka zakkum ağacından yiyeceksiniz.
فَمَالِـؤُ۫نَ مِنْهَا الْبُطُونَۚ٥٣ (53) Karınlarınızı onunla dolduracaksınız.
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَم۪يمِۚ٥٤ (54) üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْه۪يمِۜ٥٥ (55) Hem de susamış develerin suya kanmaz içişleriyle.
هٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدّ۪ينِۜ٥٦ (56) İşte hesap gününde onların ağırlanması böyle olacak!
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ۟٥٧ (57) Sizi biz yarattık; artık inansanıza!
اَفَرَاَيْتُمْ مَا تُمْنُونَۜ٥٨ (58) Akıttığınız meniyi düşündünüz mü?
ءَاَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُٓ اَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ٥٩ (59) Onu siz mi yaratıyorsunuz yoksa biz miyiz yaratan?
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوق۪ينَۙ٦٠ (60-61) Aranızda ölümü biz takdir ettik; sizi benzerlerinizle değiştirmemiz ve bilemeyeceğiniz bir şekilde sizi yeniden var etmemiz hususunda bizim önümüze asla geçilemez.
عَلٰٓى اَنْ نُبَدِّلَ اَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ ف۪ي مَا لَا تَعْلَمُونَ٦١
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْاَةَ الْاُو۫لٰى فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ٦٢ (62) Hiç kuşkusuz ilk yaratılışınızı biliyorsunuz; düşünüp ibret alsanıza!
اَفَرَاَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَۜ٦٣ (63) Ektiğiniz tohumu düşündünüz mü?
ءَاَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُٓ اَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ٦٤ (64) Onu siz mi bitiriyorsunuz yoksa biz miyiz bitiren?
لَوْ نَشَٓاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ٦٥ (65) Dileseydik onu kuru bir çöpe çevirirdik de şaşırır kalırdınız:
اِنَّا لَمُغْرَمُونَۙ٦٦ (66) "Doğrusu çok zarara uğradık!
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ٦٧ (67) Daha doğrusu büsbütün mahrum kaldık" (derdiniz).
اَفَرَاَيْتُمُ الْمَٓاءَ الَّذ۪ي تَشْرَبُونَۜ٦٨ (68) İçtiğiniz suyu düşündünüz mü?
ءَاَنْتُمْ اَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ اَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ٦٩ (69) Onu buluttan siz mi indirdiniz yoksa biz miyiz indiren?
لَوْ نَشَٓاءُ جَعَلْنَاهُ اُجَاجاً فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ٧٠ (70) Dileseydik onu tuzlu yapardık. O halde şükretmeli değil misiniz?
اَفَرَاَيْتُمُ النَّارَ الَّت۪ي تُورُونَۜ٧١ (71) Tutuşturmakta olduğunuz ateşi düşündünüz mü?
ءَاَنْتُمْ اَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَـهَٓا اَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُ۫نَ٧٢ (72) Onun ağacını siz mi yarattınız yoksa yaratan biz miyiz?
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعاً لِلْمُقْو۪ينَۚ٧٣ (73) Biz onu çöl yolcularına ve açlık çekenlere bir işaret ve nimet kıldık.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظ۪يمِ۟٧٤ (74) Öyleyse ulu rabbinin ismini tesbih et.
فَلَٓا اُقْسِمُ بِمَوَاقِـعِ النُّجُومِۙ٧٥ (75) Bakın! Yıldızların yerlerine yemin ederim,
وَاِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظ۪يمٌۙ٧٦ (76) Ki bilseniz, bu gerçekten pek büyük bir yemindir.
اِنَّهُ لَقُرْاٰنٌ كَر۪يمٌۙ٧٧ (77) Kuşkusuz o, değeri çok yüce Kur’an’dır.
ف۪ي كِتَابٍ مَكْنُونٍۙ٧٨ (78) (Aslı) korunmuş bir kitaptadır.
لَا يَمَسُّهُٓ اِلَّا الْمُطَهَّرُونَۜ٧٩ (79) Ona ancak tertemiz olanlar (melekler) dokunabilir.
تَنْز۪يلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ٨٠ (80) O, âlemlerin rabbinden indirilmiştir.
اَفَبِهٰذَا الْحَد۪يثِ اَنْتُمْ مُدْهِنُونَۙ٨١ (81) Şimdi siz bu sözü mü küçümsüyorsunuz?
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ اَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ٨٢ (82) Size verilen rızka yalanlamayla mı karşılık veriyorsunuz?
فَلَوْلَٓا اِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَۙ٨٣ (83) Ama can boğaza gelip dayandığında;
وَاَنْتُمْ ح۪ينَئِذٍ تَنْظُرُونَۙ٨٤ (84) İşte o zaman siz (çaresiz) bakar durursunuz.
وَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ٨٥ (85) Biz ona sizden yakınız, fakat göremezsiniz.
فَلَوْلَٓا اِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَد۪ين۪ينَۙ٨٦ (86) Madem ki kimsenin hâkimiyeti altında değilmişsiniz;
تَرْجِعُونَـهَٓا اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ٨٧ (87) Haydi onu (hayatı) geri döndürün, sözünüzde doğruysanız!
فَاَمَّٓا اِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّب۪ينَۙ٨٨ (88) Şayet o, Allah’a yakın olanlardan ise;
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَع۪يمٍ٨٩ (89) Ona huzur, güzel nasip ve nimetlerle dolu cennet vardır.
وَاَمَّٓا اِنْ كَانَ مِنْ اَصْحَابِ الْيَم۪ينِۙ٩٠ (90-91) Eğer amel defteri sağından verilenlerden ise, (ona şöyle denir:) "Selâm sana ey hakkın ve erdemin yanında olmuş kişi!"
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ اَصْحَابِ الْيَم۪ينِ٩١
وَاَمَّٓا اِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّب۪ينَ الضَّٓالّ۪ينَۙ٩٢ (92) Ama yoldan sapmış inkârcılardan ise;
فَنُزُلٌ مِنْ حَم۪يمٍۙ٩٣ (93-94) Onu da kaynar sudan bir ziyafet ve atılacağı cehennem ateşi beklemektedir!
وَتَصْلِيَةُ جَح۪يمٍۙ٩٤
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَق۪ينِۚ٩٥ (95) Şüphesiz bu kesin gerçeğin ta kendisidir.
فَسَبِّـحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظ۪يمِ٩٦ (96) Öyleyse ulu rabbinin ismini tesbih et.