≡ 
Baş / Kur’an-ı Kerim /

24/80 - Abese (surat astı) Suresi (42 ayet)

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ١ (1) Suratını astı, yüzünü çevirdi.
اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ٢ (2) Çünkü ona gözü görmeyen biri gelmişti.
وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ٣ (3) Sen nereden bileceksin, belki o arınacaktı.
اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّ كْرٰىۜ٤ (4) Yahut o öğüt alacak da öğüt kendisine fayda verecekti.
اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ٥ (5-6) Sen ise kendini her şeye yeterli görenle ilgileniyorsun.
فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ٦
وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ٧ (7) Onun arınmamasından sen sorumlu değilsin!
وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ٨ (8-10) Ama gönlünde Allah korkusu taşıyarak koşup sana gelenle ilgilenmiyorsun!
وَهُوَ يَخْشٰىۙ٩
فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ١٠
كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ١١ (11) Hayır! Şüphesiz bu âyetler birer öğüttür.
فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ١٢ (12) Dileyen ondan öğüt alır.
ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ١٣ (13) O, mukaddes sayfalardadır;
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ١٤ (14) Yüce makamlara kaldırılmış, tertemiz sayfalarda.
بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ١٥ (15-16) Seçkin ve erdemli elçilerin ellerinde.
كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ١٦
قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ١٧ (17) Kahrolası o insan! Ne kadar da inkârcı!
قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ١٨ (18) (Bir düşünse) Allah onu neden yarattı?
مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ١٩ (19) Bir spermden yarattı da ona şekil verdi.
ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ٢٠ (20) Sonra ona yolu kolaylaştırdı.
ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ٢١ (21) Nihayet onun canını aldı ve kabre koydu.
ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ٢٢ (22) Sonra dilediği bir vakitte onu yeniden diriltecek.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ٢٣ (23) Hayır! İnsan, Allah’ın emrettiğini yapmadı.
فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ٢٤ (24) İnsan yediğine bir bakıp düşünsün!
اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ٢٥ (25) Biz bolca su indirdik.
ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ٢٦ (26) Sonra toprağı uygun şekilde yardık.
فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ٢٧ (27) Oradan ekinler bitirdik.
وَعِنَباً وَقَضْباًۙ٢٨ (28) üzüm bağları, sebzeler;
وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ٢٩ (29) Zeytin ve hurma ağaçları;
وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ٣٠ (30) Gür ağaçlı bahçeler;
وَفَاكِهَةً وَاَباًّۙ٣١ (31) Meyveler ve çayırlar;
مَتَاعاً لَكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۜ٣٢ (32) Sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için.
فَاِذَا جَٓاءَتِ الصَّٓاخَّةُۘ٣٣ (33) Kulakları sağır eden o ses geldiğinde,
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخ۪يهِۙ٣٤ (34-36) İşte o gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçar.
وَاُمِّه۪ وَاَب۪يهِۙ٣٥
وَصَاحِبَتِه۪ وَبَن۪يهِۜ٣٦
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْن۪يهِۜ٣٧ (37) O gün her kişinin işi başından aşkındır.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌۙ٣٨ (38) O gün birtakım yüzler ışık saçar;
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌۚ٣٩ (39) Güleçtir, müjde almıştır.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ٤٠ (40) Birtakım yüzler de o gün toza toprağa bürünmüş;
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌۜ٤١ (41) Kapkara kesilmiştir.
اُو۬لٰٓئِكَ هُـمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ٤٢ (42) İşte bunlar inkârcılardır, günahkârlardır.