≡ 
Baş / Kur’an-ı Kerim /

6/111 - Tebbet (kuruma/yokolma) Suresi (5 ayet)

تَبَّتْ يَدَٓا اَب۪ي لَهَبٍ وَتَبَّۜ١ (1) Ebû Leheb’in elleri kurusun! Kurudu zaten.
Tebbet yeda ebiy lehebiv ve tebb
مَٓا اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَۜ٢ (2) Ona ne malı fayda verdi ne de kazandığı başka şeyler.
Ma ağna 'anhü malühu ve ma keseb
سَيَصْلٰى نَاراً ذَاتَ لَهَبٍۚ٣ (3) O, alev alev yanan ateşe atılacak!
Seyasla naran zate leheb
وَامْرَاَتُهُۜ حَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ٤ (4) Dedikodu yapıp söz taşıyan karısı da.
Vemraetüh hammaletel hatab
ف۪ي ج۪يدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ٥ (5) Boynunda da ipten bükülmüş bir halat bulunacak.
Fi cidiha hablüm mim mesed